تعهد: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''تعهد،''' رابطه حقوقی که به موجب آن کسی مسئولیت انجام دادن امری را برای دیگری به عهده میگیرد. این رابطه به اعتبار حق متعهدله، «طلب»، و به لحاظ التزام متعهد، «دین» نامیده میشود<ref name=":0">كاتوزیان، ناصر. '''''حقوق مدنی'''''. '''''اعمال حقوقی (قرارداد – ایقاع).''''' انتشار برنا، ص3.</ref>. نتیجه پیدایش تعهد الزام است که عبارت است از اجبار قانونی برای انجام مورد تعهد<ref>شهیدی، مهدی. '''''حقوق مدنی''''' (3): تعهدات، انتشارات مجله، ص11.</ref>. اصطلاح تعهد به طور معمول در موردی به کار میرود که مدیون، بنا به اراده خود، انجام یا خودداری از کاری را عهدهدار میشود و دیونی را که به حکم قانون بر او تحمیل شده است الزام مینامند<ref name=":0" />. اسباب ایجاد تعهد عبارتند از: | '''تعهد،''' رابطه حقوقی که به موجب آن کسی مسئولیت انجام دادن امری را برای دیگری به عهده میگیرد. این رابطه به اعتبار [[حق]] متعهدله، «طلب»، و به لحاظ التزام متعهد، «دین» نامیده میشود<ref name=":0">كاتوزیان، ناصر. '''''حقوق مدنی'''''. '''''اعمال حقوقی (قرارداد – ایقاع).''''' انتشار برنا، ص3.</ref>. نتیجه پیدایش تعهد الزام است که عبارت است از اجبار [[قانون|قانونی]] برای انجام مورد تعهد<ref>شهیدی، مهدی. '''''حقوق مدنی''''' (3): تعهدات، انتشارات مجله، ص11.</ref>. اصطلاح تعهد به طور معمول در موردی به کار میرود که مدیون، بنا به اراده خود، انجام یا خودداری از کاری را عهدهدار میشود و دیونی را که به حکم [[قانون]] بر او تحمیل شده است الزام مینامند<ref name=":0" />. اسباب ایجاد تعهد عبارتند از: | ||
# عقد؛ | |||
# شبه عقد؛ | |||
# [[جرم]]؛ | |||
# شبه [[جرم]]؛ | |||
# [[قانون]]. | |||
البته باید دانست که، [[قانون]] منبع اصلی تمام تعهدها و الزامها است<ref>كاتوزیان، ناصر. '''''حقوق مدنی'''''. '''''اعمال حقوقی (قرارداد – ایقاع).''''' انتشار برنا، ص5.</ref>. تعهد در واقع نتیجه و اثر اعمال و وقایع حقوقی میباشد. برای تصور هر تعهد وجود چند رکن ضروری است: | |||
# موضوع تعهد: یعنی امری که شخص در برابر دیگری به عهده میگیرد؛ | |||
# اطراف تعهد: یعنی وجود یک شخص به عنوان طلبکار و شخص دیگری به عنوان مدیون؛ | |||
# رابطه حقوقی: مقصود تسلطی است که طلبکار بر اموال بدهکار پیدا میکند. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[قانون]] | |||
* [[جرم]] | |||
* [[تعهد 2]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
علی اکبر اسد زاده | علی اکبر اسد زاده | ||
[[رده:علوم اسلامی و حقوق فقهی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۵۴
تعهد، رابطه حقوقی که به موجب آن کسی مسئولیت انجام دادن امری را برای دیگری به عهده میگیرد. این رابطه به اعتبار حق متعهدله، «طلب»، و به لحاظ التزام متعهد، «دین» نامیده میشود[۱]. نتیجه پیدایش تعهد الزام است که عبارت است از اجبار قانونی برای انجام مورد تعهد[۲]. اصطلاح تعهد به طور معمول در موردی به کار میرود که مدیون، بنا به اراده خود، انجام یا خودداری از کاری را عهدهدار میشود و دیونی را که به حکم قانون بر او تحمیل شده است الزام مینامند[۱]. اسباب ایجاد تعهد عبارتند از:
البته باید دانست که، قانون منبع اصلی تمام تعهدها و الزامها است[۳]. تعهد در واقع نتیجه و اثر اعمال و وقایع حقوقی میباشد. برای تصور هر تعهد وجود چند رکن ضروری است:
- موضوع تعهد: یعنی امری که شخص در برابر دیگری به عهده میگیرد؛
- اطراف تعهد: یعنی وجود یک شخص به عنوان طلبکار و شخص دیگری به عنوان مدیون؛
- رابطه حقوقی: مقصود تسلطی است که طلبکار بر اموال بدهکار پیدا میکند.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
علی اکبر اسد زاده