پرش به محتوا

آیه و اِن یکاد: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
 
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''آیه و ان یکاد،''' آیه 51 سوره قلم از قرآن مجید: «و ان یکاد الذین کفروا لیزلقونک بابصارهم...» یعنی: «و بسیار نزدیک بود که کافران چون قرآن را شنیدند، تو را با دیدگان‌شان آسیب برسانند و گفتند او دیوانه است (و حال آنکه آن جز پندی برای جهانیان نیست.»<ref>'''''قرآن کریم'''''. ترجمه بهاءالدین خرمشاهی، نیلوفر، ص 566.</ref> به گفته مفسران، چون حضرت محمد (ص) مردم را از گمراهی رهانیده و آنان را به راه راست راهنمایی کرده است، هستی وی برای بشریت، جز شرف و افتخار نبوده است. همه مفسران بر آنند که منظور از «ازلاق بأبصار» چشم‌زخم است، ولی جبایی استثنائاً آن را رد می کند<ref>طوسی، محمد بن حسن. '''''تفسیر تبیان'''''. 10/9.</ref><ref>طبرسی، ابوعلی. '''''تفسیر مجمع‌البیان'''''. 5/341؛</ref><ref>رازی، ابوالفتوح. تفسیر. 5/383.</ref>. از دیر باز این آیه را ایرانیان مسلمان برای دفع بلا یا چشم‌زخم می خوانند، یا نوشته آن را با خود همراه می کنند، یا بر سر در خانه‌ها نصب می کنند. همچنین این آیه را بر لوحی کوچک طلا یا نقره و مانند آن می نگارند و از گردن کودکان میآویزند تا از بلا محفوظ باشد<ref>انوری. '''''فرهنگ سخن فارسی'''''. 8/8172-8173.</ref>. چنان‌که حافظ شیرازی نیز می گوید: و ان یکاد بخوانید و در فراز کنید<ref>افظ، شمس‌الدین محمد. '''''دیوان غزلیات'''''. به کوشش خلیل خطیب رهبر، صفی علیشاه، چ بیستم، ص 330.</ref>.
'''آیه و ان یکاد،''' آیه 51 سوره قلم از [[قرآن|قرآن مجید]]: <blockquote>«و ان یکاد الذین کفروا لیزلقونک بابصارهم...» یعنی: «و بسیار نزدیک بود که کافران چون [[قرآن]] را شنیدند، تو را با دیدگان‌شان آسیب برسانند و گفتند او دیوانه است (و حال آنکه آن جز پندی برای جهانیان نیست.»<ref>'''''قرآن کریم'''''. ترجمه بهاءالدین خرمشاهی، نیلوفر، ص 566.</ref></blockquote>به گفته مفسران، چون حضرت محمد (ص) مردم را از گمراهی رهانیده و آنان را به راه راست راهنمایی کرده است، هستی وی برای بشریت، جز شرف و افتخار نبوده است. همه مفسران بر آنند که منظور از «ازلاق بأبصار» چشم‌زخم است، ولی جبایی استثنائاً آن را رد می کند<ref>طوسی، محمد بن حسن. '''''تفسیر تبیان'''''. 10/9.</ref><ref>طبرسی، ابوعلی. '''''تفسیر مجمع‌البیان'''''. 5/341؛</ref><ref>رازی، ابوالفتوح. تفسیر. 5/383.</ref>. از دیر باز این آیه را ایرانیان مسلمان برای دفع بلا یا چشم‌زخم می خوانند، یا نوشته آن را با خود همراه می کنند، یا بر سر در خانه‌ها نصب می کنند. همچنین این آیه را بر لوحی کوچک طلا یا نقره و مانند آن می نگارند و از گردن کودکان می آویزند تا از بلا محفوظ باشد<ref>انوری. '''''فرهنگ سخن فارسی'''''. 8/8172-8173.</ref>. چنان‌که حافظ شیرازی نیز می گوید:<blockquote>و ان یکاد بخوانید و در فراز کنید<ref>افظ، شمس‌الدین محمد. '''''دیوان غزلیات'''''. به کوشش خلیل خطیب رهبر، صفی علیشاه، چ بیستم، ص 330.</ref>.</blockquote>
 
== نیز نگاه کنید به ==
 
* [[اسلام]]
* [[قرآن]]


== مآخذ ==
== مآخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
== نویسنده مقاله ==
سید حسن امین
[[رده:علوم اسلامی و حقوق فقهی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۵۴

آیه و ان یکاد، آیه 51 سوره قلم از قرآن مجید:

«و ان یکاد الذین کفروا لیزلقونک بابصارهم...» یعنی: «و بسیار نزدیک بود که کافران چون قرآن را شنیدند، تو را با دیدگان‌شان آسیب برسانند و گفتند او دیوانه است (و حال آنکه آن جز پندی برای جهانیان نیست.»[۱]

به گفته مفسران، چون حضرت محمد (ص) مردم را از گمراهی رهانیده و آنان را به راه راست راهنمایی کرده است، هستی وی برای بشریت، جز شرف و افتخار نبوده است. همه مفسران بر آنند که منظور از «ازلاق بأبصار» چشم‌زخم است، ولی جبایی استثنائاً آن را رد می کند[۲][۳][۴]. از دیر باز این آیه را ایرانیان مسلمان برای دفع بلا یا چشم‌زخم می خوانند، یا نوشته آن را با خود همراه می کنند، یا بر سر در خانه‌ها نصب می کنند. همچنین این آیه را بر لوحی کوچک طلا یا نقره و مانند آن می نگارند و از گردن کودکان می آویزند تا از بلا محفوظ باشد[۵]. چنان‌که حافظ شیرازی نیز می گوید:

و ان یکاد بخوانید و در فراز کنید[۶].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. قرآن کریم. ترجمه بهاءالدین خرمشاهی، نیلوفر، ص 566.
  2. طوسی، محمد بن حسن. تفسیر تبیان. 10/9.
  3. طبرسی، ابوعلی. تفسیر مجمع‌البیان. 5/341؛
  4. رازی، ابوالفتوح. تفسیر. 5/383.
  5. انوری. فرهنگ سخن فارسی. 8/8172-8173.
  6. افظ، شمس‌الدین محمد. دیوان غزلیات. به کوشش خلیل خطیب رهبر، صفی علیشاه، چ بیستم، ص 330.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

سید حسن امین