پرش به محتوا

استان خراسان شمالی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''خراسان شمالي،''' استاني در شمال شرقي ايران، به مركزيت شهر بجنورد (← بجنورد). اين استان از شمال با كشور تركمنستان، از شرق و جنوب با استان خراسان جنوبي، از جنوب غرب با استان سمنان و از غرب با استان گلستان همسايه است.<sup>1</sup> خراسان شمالي با مختصا...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۶ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۳ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''خراسان شمالي،''' استاني در شمال شرقي ايران، به مركزيت شهر بجنورد (← بجنورد).  
[[استان خراسان شمالی|خراسان شمالی]]، استانی در شمال شرقی ایران، به مرکزیت شهر [[بجنورد]].
[[پرونده:استان خراسان شمالی.jpg|بندانگشتی|322x322پیکسل|استان خراسان شمالی، قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.delgarm.com/tourism/177506-%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C]]
این استان از شمال با کشور ترکمنستان، از شرق و جنوب با [[استان خراسان جنوبی]]، از جنوب غرب با [[استان سمنان]] و از غرب با [[استان گلستان]] همسایه است<ref>سازمان نقشه‌برداری کشور. '''''اطلس نقشه و اطلاعات مکانی (استان خراسان شمالی).''''' چ1، تهران: سازمان نقشه‌برداری کشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1384، ص1.</ref>. خراسان شمالی با مختصات جغرافیایی 53َ˚55 تا 26َ˚58 طول شرقی و 34َ˚36 تا 17َ˚38 عرض شمالی دارای 398/3 2800کم وسعت است که 6/1 درصد از مساحت کل کشور را تشکیل می‌دهد<ref>سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح. '''''اطلس راهنمای استان‌های ایران.''''' تهران: سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح  (وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح)، 1384، ص 27.</ref>. براساس آخرین تغییرات در تقسیمات کشوری، استان دارای 6 شهرستان، 15 بخش، 40 دهستان و 15 شهر است. شهرستان‌های استان عبارتند از: فاروج، شیروان، اسفراین، جاجَرم، [[بجنورد]] و مانه و سَمْلَقان (به مرکزیت آشخانه)<ref>دفتر تقسیمات کشوری. '''''نقشه و جدول تقسیمات کشوری'''''. تهران: وزارت کشور، 1384.</ref>.


اين استان از شمال با كشور تركمنستان، از شرق و جنوب با استان خراسان جنوبي، از جنوب غرب با استان سمنان و از غرب با استان گلستان همسايه است.<sup>1</sup> خراسان شمالي با مختصات جغرافيايي 53َ˚55 تا 26َ˚58 طول شرقي و 34َ˚36 تا 17َ˚38 عرض شمالي داراي 398/3 2800كم‍ وسعت است كه 6/1 درصد از مساحت كل كشور را تشكيل مي‌دهد.<sup>2</sup> براساس آخرين تغييرات در تقسيمات كشوري، استان داراي 6 شهرستان، 15 بخش، 40 دهستان و 15 شهر است. شهرستان‌هاي استان عبارتند از: فاروج، شيروان، اسفراين، جاجَرم، بجنورد و مانه و سَمْلَقان (به مركزيت آشخانه).<sup>3</sup>
[[استان خراسان شمالی]] یکی از مناطق کوهستانی ایران است و بیشتر نقاط آن بیش از یک هزار متر ارتفاع دارند. این استان را به لحاظ وجود ناهمواری‌ها و شکل زمین در پهنه جغرافیایی آن، می‌توان به دو ناحیه کوهستانی و پست تقسیم کرد. قسمت نسبتاً کم وسعتی از سطح استان که در شمال غرب (بخش‌هایی از مرکز و شرق شهرستان مانه و سَمْلَقان) و جنوب (بخش‌هایی از جنوب شهرستان‌های جاجرم و اسفراین) واقع شده‌اند، دارای ارتفاع نسبتاً کمی هستند که بعضاً به 400م (روستای تازه آب در حاشیه اترک واقع در غرب شهرستان مانه و سملقان) نیز می‌رسد. مناطق کم ارتفاع مذکور در واقع دشت‌های غالباً حاصلخیز استان هستند، اما برخی هم مانند دشت جاجرم به علت کمبود آب و نامناسب بودن خاک، برخلاف دشت‌های مرکزی و شمالی، حاصلخیز نیستند. بقیه نقاط استان را ارتفاعات متعددی تشکیل داده‌اند که مرتفع ترین آن‌ها قلۀ شاه جهان (در رشته کوه آلاداغ) به بلندی 3051م است، که در جنوب شرق استان قرار دارد<ref>سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی. '''''جغرافیای استان خراسان شمالی.''''' تهران: شرکت چاپ و نشر کتاب‌های درسی ایران، 1384، ص4.</ref>. نواحی کوهستانی استان خراسان شمالی از دو رشته کوه اصلی به نامهای کُپِّه داغ در شمال و آلاداغ (الله داغ) در حدود مرکز و بخشی از جنوب شرق استان تشکیل شده است.


استان خراسان شمالي يكي از مناطق كوهستاني ايران است و بيشتر نقاط آن بيش از يك هزار متر ارتفاع دارند. اين استان را به لحاظ وجود ناهمواري‌ها و شكل زمين در پهنة جغرافيايي آن، مي‌توان به دو ناحيه كوهستاني و پست تقسيم كرد. قسمت نسبتاً كم وسعتي از سطح استان كه در شمال غرب (بخش‌هايي از مركز و شرق شهرستان مانه و سَمْلَقان) و جنوب (بخش‌هايي از جنوب شهرستان‌هاي جاجرم و اسفراين) واقع شده‌اند، داراي ارتفاع نسبتاً كمي هستند كه بعضاً به 400م‍ (روستاي تازه آب در حاشيه اترك واقع در غرب شهرستان مانه و سملقان) نيز مي‌رسد. مناطق كم ارتفاع مذكور در واقع دشت‌هاي غالباً حاصلخيز استان هستند، اما برخي هم مانند دشت جاجرم به علت كمبود آب و نامناسب بودن خاك، برخلاف دشت‌هاي مركزي و شمالي، حاصلخيز نيستند. بقيه نقاط استان را ارتفاعات متعددي تشكيل داده‌اند كه مرتفع ترين آن‌ها قلۀ شاه جهان (در رشته كوه آلاداغ) به بلندي 3051م‍ است، كه در جنوب شرق استان قرار دارد.<sup>4</sup> نواحي كوهستاني استان خراسان شمالي از دو رشته كوه اصلي به نام‌هاي كُپِّه داغ در شمال و آلاداغ (الله داغ) در حدود مركز و بخشي از جنوب شرق استان تشكيل شده است.
کُپِّه داغ با داشتن جهت شمالی غربی ـ جنوبی شرقی و وجود گسل‌های متعدد و نداشتن فعالیت آتش‌فشانی، با گسل عشق آباد (کپه داغ) از دشت‌های پست کشور ترکمنستان و با بستر رود اترک و دشت‌هایی که از شرق استان (شهرستان فاروج و شیروان) تا بجنورد و مانه و سملقان کشیده شده است، از کوه‌های آلاداغ جدا می‌شود. رشته کوه‌های بوزداغ، کَمَرسارو، زَرْنا یا زَرْنِه و تپه رو در مجموعه کُپِّه داغ قرار دارند. بلندترین قله رشته کوه کُپِّه داغ به ارتفاع 2949م در شمال شرق استان در مرز ترکمنستان واقع است. آلاداغ نیز توده‌ای کوهستانی با جهت غربی ـ شرقی است که استان را به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم می‌کند. جبهه شمالی آلاداغ با پرتگاه‌های گسلی با رود اترک و جبهۀ جنوبی آن نیز از طریق گسل با دشت جاجرم مرتبط می‌شود<ref>سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی. '''''جغرافیای استان خراسان شمالی.'''''  ص 7-5؛ سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح. فرهنگ جغرافیایی کوه‌های کشور. تهران: سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح (وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح)، 1379، ص 2، 3، 9، 152.</ref>. مجموعه این گسل‌ها [[استان خراسان شمالی|خراسان شمالی]] را به صورت یکی از مناطق زلزله‌خیز ایران با درجه خطر خیلی بالا و بالا در آورده است<ref>سازمان نقشه‌برداری کشور. '''''اطلس ملی ایران (اطلس زمین‌شناسی)(نگارش دوم)'''''. تهران: سازمان نقشه‌برداری کشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1382، ص 45.</ref>.


كُپِّه داغ با داشتن جهت شمالي غربي ـ جنوبي شرقي و وجود گسل‌هاي متعدد و نداشتن فعاليت آتش فشاني، با گسل عشق آباد (كپه داغ) از دشت‌هاي پست كشور تركمنستان و با بستر رود اترك و دشت‌هايي كه از شرق استان (شهرستان فاروج و شيروان) تا بجنورد و مانه و سملقان كشيده شده است، از كوه‌هاي آلاداغ جدا مي‌شود. رشته كوه‌هاي بوزداغ، كَمَرسارو، زَرْنا يا زَرْنِه و تپه رو در مجموعه كُپِّه داغ قرار دارند. بلندترين قله رشته كوه كُپِّه داغ به ارتفاع 2949م‍ در شمال شرق استان در مرز تركمنستان واقع است. آلاداغ نيز توده‌اي كوهستاني با جهت غربي ـ شرقي است كه استان را به دو قسمت شمالي و جنوبي تقسيم مي‌كند. جبهة شمالي آلاداغ با پرتگاه‌هاي گسلي با رود اترك و جبهۀ جنوبي آن نيز از طريق گسل با دشت جاجرم مرتبط مي‌شود.<sup>5</sup> مجموعة اين گسل‌ها خراسان شمالي را به صورت يكي از مناطق زلزله‌خيز ايران با درجه خطر خيلي بالا و بالا در آورده است.<sup>6</sup>
شمال [[استان خراسان شمالی]] در حوضه آبریز [[دریاچه خزر|دریای خزر]] (زیر حوضه اترک) و جنوب آن در حوضه آبریز ایران مرکزی (زیرحوضه کویر مرکزی) قرار دارد. در این زیرحوضه‌ها رودخانه متعددی جاری هستند که از کوه‌های کُپِّه داغ، آلاداغ و حتی از ارتفاعات خارج از استان سرچشمه می‌گیرند، و نهایتاً به [[دریاچه خزر|دریای خزر]] و یا کویر مرکزی منتهی می‌ریزند. اترک که مهم ترین رود استان است، از ارتفاعات استان همسایه ([[استان خراسان رضوی|خراسان رضوی]]) سرچشمه گرفته و پس از عبور از استان و دریافت آب از رودخانه‌هایی که از کُپِّه داغ و آلاداغ جاری هستند، وارد استان گلستان می‌شود. کال شور جاجرم نیز مهمترین رود در جنوب استان است که پس از دریافت آب از رودخانه‌هایی که از آلاداغ به سوی جبهه جنوبی روان هستند، وارد استان سمنان شده و در پایان، به داخل کویر مرکزی ایران فرود می‌رود<ref>سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح. '''''فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور. (حوضه آبریز دریای خزر).''''' چ1. تهران: سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح (وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح)، 1382، ص 273 و (نقشه شماره 1 و 27 (پیوست)؛ سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح. فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور. ( حوضه آبریز ایران مرکزی). چ1. تهران: سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح (وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح)، 1383، ص 112  و نقشه شماره 16 (پیوست‌ها)</ref>.


شمال استان خراسان شمالي در حوضة آبريز درياي خزر (زير حوضة اترك) و جنوب آن در حوضة آبريز ايران مركزي (زيرحوضة كوير مركزي) قرار دارد. در اين زيرحوضه‌ها رودخانه متعددي جاري هستند كه از كوه‌هاي كُپِّه داغ، آلاداغ و حتي از ارتفاعات خارج از استان سرچشمه مي‌گيرند، و نهايتاً به درياي خزر و يا كوير مركزي منتهي مي‌ريزند. اترك كه مهم ترين رود استان است، از ارتفاعات استان همسايه (خراسان رضوي) سرچشمه گرفته و پس از عبور از استان و دريافت آب از رودخانه‌هايي كه از كُپِّه داغ و آلاداغ جاري هستند، وارد استان گلستان مي‌شود. كال شور جاجرم نيز مهم‌ترين رود در جنوب استان است كه پس از دريافت آب از رودخانه‌هايي كه از آلاداغ به سوي جبهة جنوبي روان هستند، وارد استان سمنان شده و در پايان، به داخل كوير مركزي ايران فرود مي‌رود.<sup>7</sup>
[[استان خراسان شمالی]] دارای آب و هوای متنوع سرد کوهستانی (در نواحی مرتفع آلاداغ و کُپِّه داغ)، معتدل کوهستانی (در شهرستان‌های شیروان، فاروج، اسفراین، مانه و سَمْلَقان و شمال شهرستان جاجرم) و نیمه بیابانی (در قسمت غربی شهرستان مانه و سَمْلَقان، در همسایگی [[استان گلستان]] و نیز جنوب استان) است. میانگین میزان بارندگی سالیانه نیز با توجه به تقسیمبندی آب و هوایی، از 120مم در جنوب استان (جاجرم) شروع می‌شود و به 320 مم در مناطق سرد کوهستانی می‌رسد. پوشش گیاهی استان نیز تنوعی را از جنگل‌های انبوه و تنک در مناطق پرباران و مراتع مناسب در دامنه‌های ارتفاعات استان گرفته تا اراضی شور و کویری نواحی جنوبی نشان می‌دهد. این ویژگی‌های اقلیمی و برخورداری مناطق مختلف استان از مراتع نسبتاً خوب، موجب فعالیت بیش از 40 درصد مردم استان در بخش کشاورزی و دامداری شده است. احداث کارخانه‌های گوناگون در شهرستان‌های مختلف استان که تا 1383 تعداد آن به 120 واحد می‌رسید، زمینه‌های مناسبی را برای اشتغال در بخش صنعت و خدمات فراهم ساخته است<ref>'''''جغرافیای استان خراسان شمالی'''''. ص 61-56.</ref>. سرزمینی که امروز از آن به نام خراسان شمالی یاد می‌شود، همواره به دلیل موقعیت جغرافیایی خود، گذرگاه و سکونتگاه اقوام و طوایف مختلف بوده است و برخی از شهرهای آن دارای سابقه تمدنی نسبتاً طولانی بوده‌اند<ref>'''''جغرافیای استان خراسان شمالی'''''. ص14.</ref>.


استان خراسان شمالي داراي آب و هواي متنوع سرد كوهستاني (در نواحي مرتفع آلاداغ و كُپِّه داغ)، معتدل كوهستاني (در شهرستان‌هاي شيروان، فاروج، اسفراين، مانه و سَمْلَقان و شمال شهرستان جاجرم) و نيمه بياباني (در قسمت غربي شهرستان مانه و سَمْلَقان، در همسايگي استان گلستان و نيز جنوب استان) است. ميانگين ميزان بارندگي ساليانه نيز با توجه به تقسيم‌بندي آب و هوايي، از 120مم‍ در جنوب استان (جاجرم) شروع مي‌شود و به 320 مم‍ در مناطق سرد كوهستاني مي‌رسد. پوشش گياهي استان نيز تنوعي را از جنگل‌هاي انبوه و تنك در مناطق پرباران و مراتع مناسب در دامنه‌هاي ارتفاعات استان گرفته تا اراضي شور و كويري نواحي جنوبي نشان مي‌دهد. اين ويژگي‌هاي اقليمي و برخورداري مناطق مختلف استان از مراتع نسبتاً خوب، موجب فعاليت بيش از 40 درصد مردم استان در بخش كشاورزي و دامداري شده است. احداث كارخانه‌هاي گوناگون در شهرستان‌هاي مختلف استان كه تا 1383 تعداد آن به 120 واحد مي‌رسيد، زمينه‌هاي مناسبي را براي اشتغال در بخش صنعت و خدمات فراهم ساخته است.<sup>8</sup> سرزميني كه امروز از آن به نام خراسان شمالي ياد مي‌شود، همواره به دليل موقعيت جغرافيايي خود، گذرگاه و سكونتگاه اقوام و طوايف مختلف بوده است و برخي از شهرهاي آن داراي سابقة تمدني نسبتاً طولاني بوده‌اند.<sup>9</sup>
در حدودالعالم از برخی شهرهای خراسان یاد کرده است، مثلاً جاجرم را شهری «بر راه گرگان» و اسفراین (بسراین) را شهری «آبادان و با نعمت» یاد کرده است<ref>'''''حدودالعالم من المشرق الی المغرب.''''' به کوشش دکتر منوچهر ستوده، تهران: کتابخانه طهوری, 1362، ص 89.</ref>. حمدالله مستوفی قزوینی نیز در «ذکر اَرْباع [نواحی] الملکت خراسان» اسفراین و جاجرم را شهرهایی آباد معرفی کرده است<ref>مستوفی‌قزوینی، حمدالله. '''''نزهۀالقلوب.''''' به کوشش دکتر محمد دبیرسیاقی، قزوین: حدیث امروز، 1381، ص 213 و 214.</ref>.


در حدودالعالم از برخي شهرهاي خراسان ياد كرده است، مثلاً جاجرم را شهري «بر راه گرگان» و اسفراين (بسراين) را شهري «آبادان و با نعمت» ياد كرده است.<sup>10</sup> حمدالله مستوفي قزويني نيز در «ذكر اَرْباع [نواحي] الملكت خراسان» اسفراين و جاجرم را شهرهايي آباد معرفي كرده است.<sup>11</sup>
[[استان خراسان شمالی]] با تقسیم استان خراسان در 1383، تأسیس گردید. جمعیت شهرستان‌هایی که امروز [[استان خراسان شمالی|خراسان شمالی]] را تشکیل می‌دهند، در سرشماری 1375 در مجموع 646/732 تن بوده است که طبق برآوردهای انجام گرفته، این تعداد جمعیت در 1383 به 805649 تن رسیده است<ref>'''''جغرافیای استان خراسان شمالی'''.'' ص50.</ref>.


استان خراسان شمالي با تقسيم استان خراسان در 1383، تأسيس گرديد. جمعيت شهرستان‌هايي كه امروز خراسان شمالي را تشكيل مي‌دهند، در سرشماري 1375 در مجموع 646/732 تن بوده است كه طبق برآوردهاي انجام گرفته، اين تعداد جمعيت در 1383 به 805649 تن رسيده است.<sup>12</sup>
جاذبه‌های گردشگری در جغرافیا و طبیعت بکر و زیبا، آثار تاریخی، فرهنگی و مذهبی، تنوع قومیت‌ها، مانند کرد و ترک و ترکمن، که در طول تاریخ در کنار هم زندگی مشترک و تفاهم آمیزی داشته‌اند، تولید صنایع دستی گوناگون، وجود فرودگاه در مرکز استان، عبور راه آهن تهران ـ مشهد از جنوب استان و راه آسفالته درجه یک از مرکز و شهرهای شمالی آن و عبور میلیون‌ها زائر شهر مقدس مشهد از این راه‌ها خراسان شمالی را برای توسعه گردشگری مستعد ساخته است<ref>'''''جغرافیای استان خراسان شمالی'''''. ص64-75.</ref>.


جاذبه‌هاي گردشگري در جغرافيا و طبيعت بكر و زيبا، آثار تاريخي، فرهنگي و مذهبي، تنوع قوميت‌ها، مانند كرد و ترك و تركمن، كه در طول تاريخ در كنار هم زندگي مشترك و تفاهم‌آميزي داشته‌اند، توليد صنايع دستي گوناگون، وجود فرودگاه در مركز استان، عبور راه آهن تهران ـ مشهد از جنوب استان و راه آسفالتة درجة يك از مركز و شهرهاي شمالي آن و عبور ميليون‌ها زائر شهر مقدس مشهد از اين راه‌ها خراسان شمالي را براي توسعه گردشگري مستعد ساخته است.<sup>13</sup>
== نیزنگاه کنید به ==


* [[استان خراسان رضوی]]
* [[استان خراسان جنوبی]]
* [[استان گلستان]]
* [[استان سمنان]]
* [[بجنورد]]


'''مآخذ:'''
== مآخذ ==
 
<references />
1.   سازمان نقشه‌برداري كشور'''''. اطلس نقشه و اطلاعات مكاني''''' (استان خراسان شمالي). چ1، تهران: سازمان نقشه‌برداري كشور (سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور)، 1384، ص1.
 
2.   سازمان جغرافيايي نيروهاي مسلح. '''''اطلس راهنماي استان‌هاي ايران'''''. تهران: سازمان جغرافيايي نيروهاي مسلح  (وزارت دفاع و پشتيباني نيروهاي مسلح)، 1384، ص 27.
 
3.   دفتر تقسيمات كشوري'''''. نقشه و جدول تقسيمات كشوري'''''. تهران: وزارت كشور، 1384.
 
4.   سازمان پژوهش و برنامه‌ريزي آموزشي. '''''جغرافياي استان خراسان شمالي'''''. تهران: شركت چاپ و نشر كتاب‌هاي درسي ايران، 1384، ص4.
 
5.   همان. ص 7-5؛ سازمان جغرافيايي نيروهاي مسلح'''''. فرهنگ جغرافيايي كوه‌هاي كشور'''''. تهران: سازمان جغرافيايي نيروهاي مسلح (وزارت دفاع و پشتيباني نيروهاي مسلح)، 1379، ص 2، 3، 9، 152.
 
6.   سازمان نقشه‌برداري كشور'''''. اطلس ملي ايران (اطلس زمين‌شناسي)'''''(نگارش دوم). تهران: سازمان نقشه‌برداري كشور (سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور)، 1382، ص 45.
 
7.   سازمان جغرافيايي نيروهاي مسلح'''''. فرهنگ جغرافيايي رودهاي كشور'''''. (حوضه آبريز درياي خزر). چ1. تهران: سازمان جغرافيايي نيروهاي مسلح (وزارت دفاع و پشتيباني نيروهاي مسلح)، 1382، ص 273 و (نقشه شماره 1 و 27 (پيوست)؛ سازمان جغرافيايي نيروهاي مسلح'''''. فرهنگ جغرافيايي رودهاي كشور'''''. ( حوضه آبريز ايران مركزي). چ1. تهران: سازمان جغرافيايي نيروهاي مسلح (وزارت دفاع و پشتيباني نيروهاي مسلح)، 1383، ص 112  و نقشه شماره 16 (پيوست‌ها)
 
8.   '''''جغرافياي استان خراسان شمالي'''''. همان. ص 61-56.
 
9.   همان. ص 14.
 
10. '''''حدودالعالم من المشرق الي المغرب'''''. به كوشش دكتر منوچهر ستوده، تهران: كتابخانه طهوري, 1362، ص 89.
 
11.   مستوفي‌قزويني، حمدالله. '''''نزهۀالقلوب'''''. به كوشش دكتر محمد دبيرسياقي، قزوين: حديث امروز، 1381، ص 213 و 214.
 
12. '''''جغرافياي استان خراسان شمالي'''''. همان. ص50.
 
13. همان. ص 75-64.


== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
غلامحسین تکمیل همایون
غلامحسین تکمیل همایون
[[رده:جغرافیا]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۲۶

خراسان شمالی، استانی در شمال شرقی ایران، به مرکزیت شهر بجنورد.

استان خراسان شمالی، قابل بازیابی ازhttps://www.delgarm.com/tourism/177506-%D8%AE%D8%B1%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86-%D8%B4%D9%85%D8%A7%D9%84%DB%8C

این استان از شمال با کشور ترکمنستان، از شرق و جنوب با استان خراسان جنوبی، از جنوب غرب با استان سمنان و از غرب با استان گلستان همسایه است[۱]. خراسان شمالی با مختصات جغرافیایی 53َ˚55 تا 26َ˚58 طول شرقی و 34َ˚36 تا 17َ˚38 عرض شمالی دارای 398/3 2800کم وسعت است که 6/1 درصد از مساحت کل کشور را تشکیل می‌دهد[۲]. براساس آخرین تغییرات در تقسیمات کشوری، استان دارای 6 شهرستان، 15 بخش، 40 دهستان و 15 شهر است. شهرستان‌های استان عبارتند از: فاروج، شیروان، اسفراین، جاجَرم، بجنورد و مانه و سَمْلَقان (به مرکزیت آشخانه)[۳].

استان خراسان شمالی یکی از مناطق کوهستانی ایران است و بیشتر نقاط آن بیش از یک هزار متر ارتفاع دارند. این استان را به لحاظ وجود ناهمواری‌ها و شکل زمین در پهنه جغرافیایی آن، می‌توان به دو ناحیه کوهستانی و پست تقسیم کرد. قسمت نسبتاً کم وسعتی از سطح استان که در شمال غرب (بخش‌هایی از مرکز و شرق شهرستان مانه و سَمْلَقان) و جنوب (بخش‌هایی از جنوب شهرستان‌های جاجرم و اسفراین) واقع شده‌اند، دارای ارتفاع نسبتاً کمی هستند که بعضاً به 400م (روستای تازه آب در حاشیه اترک واقع در غرب شهرستان مانه و سملقان) نیز می‌رسد. مناطق کم ارتفاع مذکور در واقع دشت‌های غالباً حاصلخیز استان هستند، اما برخی هم مانند دشت جاجرم به علت کمبود آب و نامناسب بودن خاک، برخلاف دشت‌های مرکزی و شمالی، حاصلخیز نیستند. بقیه نقاط استان را ارتفاعات متعددی تشکیل داده‌اند که مرتفع ترین آن‌ها قلۀ شاه جهان (در رشته کوه آلاداغ) به بلندی 3051م است، که در جنوب شرق استان قرار دارد[۴]. نواحی کوهستانی استان خراسان شمالی از دو رشته کوه اصلی به نامهای کُپِّه داغ در شمال و آلاداغ (الله داغ) در حدود مرکز و بخشی از جنوب شرق استان تشکیل شده است.

کُپِّه داغ با داشتن جهت شمالی غربی ـ جنوبی شرقی و وجود گسل‌های متعدد و نداشتن فعالیت آتش‌فشانی، با گسل عشق آباد (کپه داغ) از دشت‌های پست کشور ترکمنستان و با بستر رود اترک و دشت‌هایی که از شرق استان (شهرستان فاروج و شیروان) تا بجنورد و مانه و سملقان کشیده شده است، از کوه‌های آلاداغ جدا می‌شود. رشته کوه‌های بوزداغ، کَمَرسارو، زَرْنا یا زَرْنِه و تپه رو در مجموعه کُپِّه داغ قرار دارند. بلندترین قله رشته کوه کُپِّه داغ به ارتفاع 2949م در شمال شرق استان در مرز ترکمنستان واقع است. آلاداغ نیز توده‌ای کوهستانی با جهت غربی ـ شرقی است که استان را به دو قسمت شمالی و جنوبی تقسیم می‌کند. جبهه شمالی آلاداغ با پرتگاه‌های گسلی با رود اترک و جبهۀ جنوبی آن نیز از طریق گسل با دشت جاجرم مرتبط می‌شود[۵]. مجموعه این گسل‌ها خراسان شمالی را به صورت یکی از مناطق زلزله‌خیز ایران با درجه خطر خیلی بالا و بالا در آورده است[۶].

شمال استان خراسان شمالی در حوضه آبریز دریای خزر (زیر حوضه اترک) و جنوب آن در حوضه آبریز ایران مرکزی (زیرحوضه کویر مرکزی) قرار دارد. در این زیرحوضه‌ها رودخانه متعددی جاری هستند که از کوه‌های کُپِّه داغ، آلاداغ و حتی از ارتفاعات خارج از استان سرچشمه می‌گیرند، و نهایتاً به دریای خزر و یا کویر مرکزی منتهی می‌ریزند. اترک که مهم ترین رود استان است، از ارتفاعات استان همسایه (خراسان رضوی) سرچشمه گرفته و پس از عبور از استان و دریافت آب از رودخانه‌هایی که از کُپِّه داغ و آلاداغ جاری هستند، وارد استان گلستان می‌شود. کال شور جاجرم نیز مهمترین رود در جنوب استان است که پس از دریافت آب از رودخانه‌هایی که از آلاداغ به سوی جبهه جنوبی روان هستند، وارد استان سمنان شده و در پایان، به داخل کویر مرکزی ایران فرود می‌رود[۷].

استان خراسان شمالی دارای آب و هوای متنوع سرد کوهستانی (در نواحی مرتفع آلاداغ و کُپِّه داغ)، معتدل کوهستانی (در شهرستان‌های شیروان، فاروج، اسفراین، مانه و سَمْلَقان و شمال شهرستان جاجرم) و نیمه بیابانی (در قسمت غربی شهرستان مانه و سَمْلَقان، در همسایگی استان گلستان و نیز جنوب استان) است. میانگین میزان بارندگی سالیانه نیز با توجه به تقسیمبندی آب و هوایی، از 120مم در جنوب استان (جاجرم) شروع می‌شود و به 320 مم در مناطق سرد کوهستانی می‌رسد. پوشش گیاهی استان نیز تنوعی را از جنگل‌های انبوه و تنک در مناطق پرباران و مراتع مناسب در دامنه‌های ارتفاعات استان گرفته تا اراضی شور و کویری نواحی جنوبی نشان می‌دهد. این ویژگی‌های اقلیمی و برخورداری مناطق مختلف استان از مراتع نسبتاً خوب، موجب فعالیت بیش از 40 درصد مردم استان در بخش کشاورزی و دامداری شده است. احداث کارخانه‌های گوناگون در شهرستان‌های مختلف استان که تا 1383 تعداد آن به 120 واحد می‌رسید، زمینه‌های مناسبی را برای اشتغال در بخش صنعت و خدمات فراهم ساخته است[۸]. سرزمینی که امروز از آن به نام خراسان شمالی یاد می‌شود، همواره به دلیل موقعیت جغرافیایی خود، گذرگاه و سکونتگاه اقوام و طوایف مختلف بوده است و برخی از شهرهای آن دارای سابقه تمدنی نسبتاً طولانی بوده‌اند[۹].

در حدودالعالم از برخی شهرهای خراسان یاد کرده است، مثلاً جاجرم را شهری «بر راه گرگان» و اسفراین (بسراین) را شهری «آبادان و با نعمت» یاد کرده است[۱۰]. حمدالله مستوفی قزوینی نیز در «ذکر اَرْباع [نواحی] الملکت خراسان» اسفراین و جاجرم را شهرهایی آباد معرفی کرده است[۱۱].

استان خراسان شمالی با تقسیم استان خراسان در 1383، تأسیس گردید. جمعیت شهرستان‌هایی که امروز خراسان شمالی را تشکیل می‌دهند، در سرشماری 1375 در مجموع 646/732 تن بوده است که طبق برآوردهای انجام گرفته، این تعداد جمعیت در 1383 به 805649 تن رسیده است[۱۲].

جاذبه‌های گردشگری در جغرافیا و طبیعت بکر و زیبا، آثار تاریخی، فرهنگی و مذهبی، تنوع قومیت‌ها، مانند کرد و ترک و ترکمن، که در طول تاریخ در کنار هم زندگی مشترک و تفاهم آمیزی داشته‌اند، تولید صنایع دستی گوناگون، وجود فرودگاه در مرکز استان، عبور راه آهن تهران ـ مشهد از جنوب استان و راه آسفالته درجه یک از مرکز و شهرهای شمالی آن و عبور میلیون‌ها زائر شهر مقدس مشهد از این راه‌ها خراسان شمالی را برای توسعه گردشگری مستعد ساخته است[۱۳].

نیزنگاه کنید به

مآخذ

  1. سازمان نقشه‌برداری کشور. اطلس نقشه و اطلاعات مکانی (استان خراسان شمالی). چ1، تهران: سازمان نقشه‌برداری کشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1384، ص1.
  2. سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح. اطلس راهنمای استان‌های ایران. تهران: سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح  (وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح)، 1384، ص 27.
  3. دفتر تقسیمات کشوری. نقشه و جدول تقسیمات کشوری. تهران: وزارت کشور، 1384.
  4. سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی. جغرافیای استان خراسان شمالی. تهران: شرکت چاپ و نشر کتاب‌های درسی ایران، 1384، ص4.
  5. سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی. جغرافیای استان خراسان شمالی. ص 7-5؛ سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح. فرهنگ جغرافیایی کوه‌های کشور. تهران: سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح (وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح)، 1379، ص 2، 3، 9، 152.
  6. سازمان نقشه‌برداری کشور. اطلس ملی ایران (اطلس زمین‌شناسی)(نگارش دوم). تهران: سازمان نقشه‌برداری کشور (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1382، ص 45.
  7. سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح. فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور. (حوضه آبریز دریای خزر). چ1. تهران: سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح (وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح)، 1382، ص 273 و (نقشه شماره 1 و 27 (پیوست)؛ سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح. فرهنگ جغرافیایی رودهای کشور. ( حوضه آبریز ایران مرکزی). چ1. تهران: سازمان جغرافیایی نیروهای مسلح (وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح)، 1383، ص 112  و نقشه شماره 16 (پیوست‌ها)
  8. جغرافیای استان خراسان شمالی. ص 61-56.
  9. جغرافیای استان خراسان شمالی. ص14.
  10. حدودالعالم من المشرق الی المغرب. به کوشش دکتر منوچهر ستوده، تهران: کتابخانه طهوری, 1362، ص 89.
  11. مستوفی‌قزوینی، حمدالله. نزهۀالقلوب. به کوشش دکتر محمد دبیرسیاقی، قزوین: حدیث امروز، 1381، ص 213 و 214.
  12. جغرافیای استان خراسان شمالی. ص50.
  13. جغرافیای استان خراسان شمالی. ص64-75.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

غلامحسین تکمیل همایون