بازرگان: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
بازرگان، شهری از توابع شهرستان | بازرگان، شهری از توابع شهرستان [[ماکو]]، با مختصات جغرافیایی "00 '26 ْ44 طول شرقی و "00 '24 ْ39 عرض شمالی به فاصله 19 کیلومتری از مرکز شهرستان، 5 کیلومتری از مرز [[کشور ایران|ایران]] و ترکیه، 883 کیلومتری از [[استان تهران|تهران]]<ref> سازمان حمل و نقل و پايانههای كشور (وزارت راه و ترابری). '''''اطلس جادههای ايران''''' (ويرايش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص 2 و 134.</ref> و در ارتفاع 1470 متری از سطح دریا قرار دارد. این شهر با آب و هوایی خشک، سرد و کوهستانی، با توجه به موقعیت مهم ارتباطی خود که دروازه اروپا و بخشی از جهان عرب شناخته شده، اکنون یکی از مراکز شهری شهرستان [[ماکو]] است<ref>سازمان نقشهبرداری کشور. '''''نقشه تقسیمات کشوری'''''. تهران: سازمان نقشهبرداری کشور (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1383.</ref><ref>جعفری، عباس. '''''گیتاشناسی ایران'''''. ج 3، ''دایرهالمعارف جغرافیایی ایران''، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 143.</ref>. | ||
توسعه شهری ماکو و بازرگان، این دو نقطه شهری را تقریباً به هم متصل ساخته است. ورود و خروج هزاران مسافر زمینی و حمل و نقل انبوهی از کالاهای وارداتی و صادراتی از این نقطه مرزی، بازرگان را به منطقهای حساس و استراتژیک، بیش از آنچه که در گذشته بوده است، تبدیل کرده و در آینده در صورت عضویت ترکیه در اتحادیه اروپا و ایجاد منطقه آزاد تجاری در آن، این اهمیت فزونی خواهد یافت. | توسعه شهری [[ماکو]] و بازرگان، این دو نقطه شهری را تقریباً به هم متصل ساخته است. ورود و خروج هزاران مسافر زمینی و حمل و نقل انبوهی از کالاهای وارداتی و صادراتی از این نقطه مرزی، بازرگان را به منطقهای حساس و استراتژیک، بیش از آنچه که در گذشته بوده است، تبدیل کرده و در آینده در صورت عضویت ترکیه در اتحادیه اروپا و ایجاد منطقه آزاد تجاری در آن، این اهمیت فزونی خواهد یافت. | ||
جمعیت بازرگان در سرشماری سال 1375، تعداد 7053 تن بود و برای سال 1384، تعداد 7745 تن برآورد شده است<ref>مرکز آمار ایران. '''''بازسازی و برآورد جمعیت شهرستانهای کشور'''''. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 40 و 42.</ref>. | جمعیت بازرگان در سرشماری سال 1375، تعداد 7053 تن بود و برای سال 1384، تعداد 7745 تن برآورد شده است<ref>مرکز آمار ایران. '''''بازسازی و برآورد جمعیت شهرستانهای کشور'''''. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 40 و 42.</ref>. | ||
| خط ۷: | خط ۷: | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
* [[آذربایجان غربی]] | |||
* [[ماکو]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
غلامحسین تکمیل همایون | |||
[[رده:جغرافیا]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۲۶
بازرگان، شهری از توابع شهرستان ماکو، با مختصات جغرافیایی "00 '26 ْ44 طول شرقی و "00 '24 ْ39 عرض شمالی به فاصله 19 کیلومتری از مرکز شهرستان، 5 کیلومتری از مرز ایران و ترکیه، 883 کیلومتری از تهران[۱] و در ارتفاع 1470 متری از سطح دریا قرار دارد. این شهر با آب و هوایی خشک، سرد و کوهستانی، با توجه به موقعیت مهم ارتباطی خود که دروازه اروپا و بخشی از جهان عرب شناخته شده، اکنون یکی از مراکز شهری شهرستان ماکو است[۲][۳].
توسعه شهری ماکو و بازرگان، این دو نقطه شهری را تقریباً به هم متصل ساخته است. ورود و خروج هزاران مسافر زمینی و حمل و نقل انبوهی از کالاهای وارداتی و صادراتی از این نقطه مرزی، بازرگان را به منطقهای حساس و استراتژیک، بیش از آنچه که در گذشته بوده است، تبدیل کرده و در آینده در صورت عضویت ترکیه در اتحادیه اروپا و ایجاد منطقه آزاد تجاری در آن، این اهمیت فزونی خواهد یافت.
جمعیت بازرگان در سرشماری سال 1375، تعداد 7053 تن بود و برای سال 1384، تعداد 7745 تن برآورد شده است[۴].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ سازمان حمل و نقل و پايانههای كشور (وزارت راه و ترابری). اطلس جادههای ايران (ويرايش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص 2 و 134.
- ↑ سازمان نقشهبرداری کشور. نقشه تقسیمات کشوری. تهران: سازمان نقشهبرداری کشور (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1383.
- ↑ جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 3، دایرهالمعارف جغرافیایی ایران، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 143.
- ↑ مرکز آمار ایران. بازسازی و برآورد جمعیت شهرستانهای کشور. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامهریزی کشور)، 1382، ص 40 و 42.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
غلامحسین تکمیل همایون