باوی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''[[باوی]]'''، یا بابوی، بابویی، از ایلات لُر شیعی مذهب استان کهگیلویه و بویراحمد. برخی نام ایل را برگرفته از نام باویه از قبایل عرب خوزستان می دانند و به اشتباه | '''[[باوی]]'''، یا بابوی، بابویی، از [[لری|ایلات لُر]] شیعی مذهب [[استان کهگیلویه و بویراحمد]]. برخی نام ایل را برگرفته از نام باویه از قبایل عرب [[استان خوزستان|خوزستان]] می دانند و به اشتباه آن را ”عرب“ دانستهاند<ref name=":0">حسینی فسایی، حسن. '''''فارسنامه ناصری'''''. به کوشش منصور رستگار فسایی، تهران: 1367، جلد 2، ص. 1479. </ref><ref>پورکاظم، کاظم. '''''مدخلی بر شناخت قبایل عرب خوزستان'''''. تهران: 1376، ص 114-116.</ref>. | ||
قلمرو باویها منطقهباشت و باوی در جنوب کهگیلویه و بویراحمد است که در تقسیمبندی کشوری جزو شهرستان گچساران دارد<ref> '''''فرهنگ ابادیهای کشور، سرشماری عمومی نفوس و مسکن (1365)، استان کهگیلویه و بویراحمد'''''. تهران: 1367، ص 145.</ref>. ایل باوی از 4 تیرهبزرگ: شیخ جلیل، دولیاری (دولتیاری)، عالیشی (عالیشاهی) و گشین و 15 تیره کوچک تشکیل شده است<ref>'''''باور، محمود'''''. کوه گیلویه و ایلات | قلمرو باویها منطقهباشت و باوی در جنوب [[استان کهگیلویه و بویراحمد|کهگیلویه و بویراحمد]] است که در تقسیمبندی کشوری جزو شهرستان گچساران دارد<ref> '''''فرهنگ ابادیهای کشور، سرشماری عمومی نفوس و مسکن (1365)، استان کهگیلویه و بویراحمد'''''. تهران: 1367، ص 145.</ref>. ایل باوی از 4 تیرهبزرگ: شیخ جلیل، دولیاری (دولتیاری)، عالیشی (عالیشاهی) و گشین و 15 تیره کوچک تشکیل شده است<ref>'''''باور، محمود'''''. کوه گیلویه و ایلات آن، تهران: 1324،ص. 116- 117.</ref><ref>صفینژاد، جواد. '''''اطلس ایلات کهگیلویه''''' تهران: 1347، ص.112.</ref><ref>اماناللهی بهاروند، سگندر. '''''قوم لُر'''''، تهران: 137ش، ص. 216- 217. </ref>. ردهبندی اجتماعی باویها از کوچکترین واحد تا بزرگترین به صورت: حونه (خانواده) ← اولاد ← طایفه ← تیره ← ایل است. | ||
آمار جمعیت باویها را در 150 سال گذشته به اختلاف بین 1200 تا حدود 4000 خانوار گزارش کردهاند<ref name=":0" /><ref>امام شوشتری، محمدعلی. '''''تاریخ جغرافیای خوزستان'''''. تهران: 1331، ص 86. </ref><ref>باور، محمود. '''''کوه گیلویه و ایلات آن'''''. تهران: 1324، ص 118.</ref><ref>دوبد، س. '''''سفرنامه لرستان و خوزستان'''''. ترجمه محمدحسین آریا، تهران: 1371، ص 176.</ref>. در 1347ش آمار دقیق جمعیت باویها 5461 خانوار داده شده است<ref>'''''جمعیت و شناسنامه ایلات کهگیلویه.''''' مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران، 1347، ص 13. </ref>. جمعیت کوچنده ایل باشت و بابویی را در هم سرشماری 1377ش، خانوار آوردهاند<ref> '''''سرشماری اجتماعی ـ اقتصادی عشایر کوچنده 1377، نتایج تفصیلی'''''. تهران: 1378، ص ؟ . </ref>. شیوه معیشت سنتی باویها مبتنی بر دامداری، باغداری و کشاورزی است<ref>تلخیص از مقاله باوی، دایره المعارف بزرگ اسلامی.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[استان کهگیلویه و بویراحمد]] | |||
* [[لری]] | |||
== | == مآخذ == | ||
<references /> | <references /> | ||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی | [https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
| خط ۱۹: | خط ۲۰: | ||
تلخیص معصومه ابراهیمی | تلخیص معصومه ابراهیمی | ||
[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]] | |||
[[رده:مردم شناسی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۱:۳۳
باوی، یا بابوی، بابویی، از ایلات لُر شیعی مذهب استان کهگیلویه و بویراحمد. برخی نام ایل را برگرفته از نام باویه از قبایل عرب خوزستان می دانند و به اشتباه آن را ”عرب“ دانستهاند[۱][۲].
قلمرو باویها منطقهباشت و باوی در جنوب کهگیلویه و بویراحمد است که در تقسیمبندی کشوری جزو شهرستان گچساران دارد[۳]. ایل باوی از 4 تیرهبزرگ: شیخ جلیل، دولیاری (دولتیاری)، عالیشی (عالیشاهی) و گشین و 15 تیره کوچک تشکیل شده است[۴][۵][۶]. ردهبندی اجتماعی باویها از کوچکترین واحد تا بزرگترین به صورت: حونه (خانواده) ← اولاد ← طایفه ← تیره ← ایل است.
آمار جمعیت باویها را در 150 سال گذشته به اختلاف بین 1200 تا حدود 4000 خانوار گزارش کردهاند[۱][۷][۸][۹]. در 1347ش آمار دقیق جمعیت باویها 5461 خانوار داده شده است[۱۰]. جمعیت کوچنده ایل باشت و بابویی را در هم سرشماری 1377ش، خانوار آوردهاند[۱۱]. شیوه معیشت سنتی باویها مبتنی بر دامداری، باغداری و کشاورزی است[۱۲].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ حسینی فسایی، حسن. فارسنامه ناصری. به کوشش منصور رستگار فسایی، تهران: 1367، جلد 2، ص. 1479.
- ↑ پورکاظم، کاظم. مدخلی بر شناخت قبایل عرب خوزستان. تهران: 1376، ص 114-116.
- ↑ فرهنگ ابادیهای کشور، سرشماری عمومی نفوس و مسکن (1365)، استان کهگیلویه و بویراحمد. تهران: 1367، ص 145.
- ↑ باور، محمود. کوه گیلویه و ایلات آن، تهران: 1324،ص. 116- 117.
- ↑ صفینژاد، جواد. اطلس ایلات کهگیلویه تهران: 1347، ص.112.
- ↑ اماناللهی بهاروند، سگندر. قوم لُر، تهران: 137ش، ص. 216- 217.
- ↑ امام شوشتری، محمدعلی. تاریخ جغرافیای خوزستان. تهران: 1331، ص 86.
- ↑ باور، محمود. کوه گیلویه و ایلات آن. تهران: 1324، ص 118.
- ↑ دوبد، س. سفرنامه لرستان و خوزستان. ترجمه محمدحسین آریا، تهران: 1371، ص 176.
- ↑ جمعیت و شناسنامه ایلات کهگیلویه. مؤسسه مطالعات و تحقیقات اجتماعی دانشگاه تهران، 1347، ص 13.
- ↑ سرشماری اجتماعی ـ اقتصادی عشایر کوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص ؟ .
- ↑ تلخیص از مقاله باوی، دایره المعارف بزرگ اسلامی.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
سکندر امان اللهی بهارمند
تلخیص معصومه ابراهیمی