پرش به محتوا

هایک کاراکاش: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''كاراكاش، هایك. ('''1311 یا1313ق/ 1893 یا 1899م- 1339ش)، روزنامه‌نگار، بازیگر و كارگردان تئاتر.
[[پرونده:65.jpg|بندانگشتی|هایک کاراکاش، قابل بازیابی از https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%87%D8%A7%DB%8C%DA%A9_%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%DA%AF%D8%A7%D8%B4]]
'''کاراکاش، هایک. ('''1311 یا1313ق/ 1893 یا 1899م- 1339ش)، روزنامه‌نگار، بازیگر و کارگردان تئاتر.


در آذربایجان روسیه به دنیا آمد. در دوران كودكی با پدرش كه دبیر بود، به ایران مهاجرت كرد.<sup>1</sup> همزمان با تحصیل در مدرسه «سن‌لویی» [[استان تهران|تهران]] وارد عرصه نمایش شد و در گروه‌های تئاتر ارامنه به فعالیت پرداخت. به زبان‌های ارمنی و فرانسوی تسلط و به زبان روسی و انگلیسی آشنایی داشت.  
در آذربایجان [https://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%87 روسیه] به دنیا آمد. در دوران کودکی با پدرش که دبیر بود، به [[کشور ایران|ایران]] مهاجرت کرد<ref name=":0"> '''''پست تهران (سینمایی)''''': شماره مخصوص، سال دوم، شماره 51، بدون تاریخ (احتمالاً نیمه اول دهه‌ی 1330ش) ص25.</ref>. همزمان با تحصیل در مدرسه «سن‌لویی» [[استان تهران|تهران]] وارد عرصه نمایش شد و در گروه‌های تئاتر ارامنه به فعالیت پرداخت. به زبان‌های ارمنی و فرانسوی تسلط و به زبان روسی و انگلیسی آشنایی داشت.  


كاراكاش، از سال 1296 ش، نشریه طنز «یویوح» و سپس از 1309ش هفته نامه‌ی «ورادزنوند» را كه بعدها روزانه شد، منتشر می‌كرد.<sup>2</sup>  
کاراکاش، از سال 1296 ش، نشریه طنز «یویوح» و سپس از 1309ش هفته نامه‌ی «ورادزنوند» را که بعدها روزانه شد، منتشر می‌کرد<ref>اسکویی، مصطفی: '''''سیری در تاریخ تئاتر ایران'''''، تهران، نشر آناهیتا- اسکویی، چاپ اول 1378، صص 306 و 307. </ref>. چند سال پیش از آغاز سده 14 ش، گروه نمایشی جمعیت راه نو را برای نمایش‌های غیرسنتی تأسیس کرد<ref>گوران، هیوا: '''''کوششهای نافرجام''''' '''''(سیری درصدر سال تیآتر ایران)'''''، تهران، انتشارات آگاه، 1360، ص 120</ref><ref>شهریاری، خسرو، '''''کتاب نمایش'''''. تهران: امیرکبیر، 1365، ص.415.</ref>.


چند سال پیش از آغاز سده 14 ش، گروه نمایشی جمعیت راه نو را برای نمایش‌های غیرسنتی تأسیس كرد.<sup>3</sup>
پس از تأسیس شرکت کمدی [[کشور ایران|ایران]] به آن پیوست. پس از اینکه گروه ایران جوان رامسیو تریان تشکیل داد، به آن پیوست و با اعضای گروه، ذبیح بهروز، علی اکبر سیاسی، رضا کمال شهرزاد، [[حسن مقدم]] ولرت همکاری می کرد<ref> شهریاری، خسرو، '''''کتاب نمایش'''''. تهران: امیرکبیر، 1365، ص. 431.</ref>. در 1314 ش که هنرمندانی از [https://dmelal.ir/index.php?title=%D8%B1%D9%88%D8%B3%DB%8C%D9%87 روسیه] برای اجرای نمایش به [[کشور ایران|ایران]] آمدند، کاراکاش با آن‌ها به عنوان بازیگر و مترجم کار می‌کرد<ref>'''''پست تهران (سینمایی)''''': شماره مخصوص، سال دوم، شماره 51، بدون تاریخ (احتمالاً نیمه اول دهه‌ی 1330ش)، ص 25. </ref>.


پس از تأسیس شركت كمدی ایران به آن پیوست. پس از اینكه گروه ایران جوان رامسیو تریان تشكیل داد، به آن پیوست و با اعضای گروه، ذبیح بهروز، علی اكبر سیاسی، رضا كمال شهرزاد، حسن مقدم ولرت همكاری میكرد.<sup>4</sup>  
او سال‌ها در هنرستان هنرپیشگی [[استان تهران|تهران]] تدریس می‌کرد و در تماشاخانه تهران و [[تئاتر فردوسی]] کارگردانی چندین نمایشنامه را بر عهده داشت. از جمله نمایشنامه‌هایی کا کاراکاش کارگردانی یا در آنها بازی کرده است می‌توان «کوچولو موچولو»، «عمو رجب بچه شده»، «نامزدبازی امیر»، «عدالت را کجا باید پیدا کرد»، «ختر فداکار» و «دختر قرن بیستم» را نام برد<ref name=":0" /><ref>اسکویی، مصطفی: '''''سیری در تاریخ تئاتر ایران'''''، تهران، نشر آناهیتا- اسکویی، چاپ اول 1378، ص 307 </ref>.


در 1314 ش كه هنرمندانی از روسیه برای اجرای نمایش به ایران آمدند، كاراكاش با آن‌ها به عنوان بازیگر و مترجم كار می‌كرد.<sup>5</sup>
== نیز نگاه کنید به ==


او سال‌ها در هنرستان هنرپیشگی تهران تدریس می‌كرد و در تماشاخانه تهران و [[تئاتر فردوسی]] كارگردانی چندین نمایشنامه را بر عهده داشت. از جمله نمایشنامه‌هایی كا كاراكاش كارگردانی یا در آنها بازی كرده است می‌توان «كوچولو موچولو»، «عمو رجب بچه شده»، «نامزدبازی امیر»، «عدالت را كجا باید پیدا كرد»، «ختر فداكار» و «دختر قرن بیستم» را نام برد.<sup>6</sup>  
* [[نمایش در ایران]]
 
* [[حسن مقدم]]
 
* [[تئاتر فردوسی]]
'''''منابع و مأخذ:'''''
 
1-     '''''پست تهران (سینمایی)''''': شماره مخصوص، سال دوم، شماره 51، بدون تاریخ (احتمالاً نیمه اول دهه‌ی 1330ش) ص25.
 
2-     اسكویی، مصطفی: '''''سیری در تاریخ تئاتر ایران'''''، تهران، نشر آناهیتا- اسكویی، چاپ اول 1378، صص 306 و 307.
 
3-     گوران، هیوا: '''''كوششهای نافرجام''''' '''''(سیری درصدر سال تیآتر ایران)'''''، تهران، انتشارات آگاه، 1360، ص 120؛ شهریاری، خسرو، '''''كتاب نمایش'''''. تهران: امیركبیر، 1365، 415.
 
4-     شهریاری، همان، 431.
 
5-     '''''پست تهران''''': سال دوم، شماره 51، همان، ص 25.
 
6-     اسكویی، مصطفی: '''''سیری در تاریخ تئاتر ایران'''''، همان، ص 307، '''''پست تهران''''': شماره 51، همان، ص 25. 


== مآخذ ==
<references />


== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
محمود عزیزی
محمود عزیزی
[[رده:هنر]]
[[رده:تئاتر]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۳۵

هایک کاراکاش، قابل بازیابی از https://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%87%D8%A7%DB%8C%DA%A9_%DA%AF%D8%A7%D8%B1%D8%A7%DA%AF%D8%A7%D8%B4

کاراکاش، هایک. (1311 یا1313ق/ 1893 یا 1899م- 1339ش)، روزنامه‌نگار، بازیگر و کارگردان تئاتر.

در آذربایجان روسیه به دنیا آمد. در دوران کودکی با پدرش که دبیر بود، به ایران مهاجرت کرد[۱]. همزمان با تحصیل در مدرسه «سن‌لویی» تهران وارد عرصه نمایش شد و در گروه‌های تئاتر ارامنه به فعالیت پرداخت. به زبان‌های ارمنی و فرانسوی تسلط و به زبان روسی و انگلیسی آشنایی داشت.

کاراکاش، از سال 1296 ش، نشریه طنز «یویوح» و سپس از 1309ش هفته نامه‌ی «ورادزنوند» را که بعدها روزانه شد، منتشر می‌کرد[۲]. چند سال پیش از آغاز سده 14 ش، گروه نمایشی جمعیت راه نو را برای نمایش‌های غیرسنتی تأسیس کرد[۳][۴].

پس از تأسیس شرکت کمدی ایران به آن پیوست. پس از اینکه گروه ایران جوان رامسیو تریان تشکیل داد، به آن پیوست و با اعضای گروه، ذبیح بهروز، علی اکبر سیاسی، رضا کمال شهرزاد، حسن مقدم ولرت همکاری می کرد[۵]. در 1314 ش که هنرمندانی از روسیه برای اجرای نمایش به ایران آمدند، کاراکاش با آن‌ها به عنوان بازیگر و مترجم کار می‌کرد[۶].

او سال‌ها در هنرستان هنرپیشگی تهران تدریس می‌کرد و در تماشاخانه تهران و تئاتر فردوسی کارگردانی چندین نمایشنامه را بر عهده داشت. از جمله نمایشنامه‌هایی کا کاراکاش کارگردانی یا در آنها بازی کرده است می‌توان «کوچولو موچولو»، «عمو رجب بچه شده»، «نامزدبازی امیر»، «عدالت را کجا باید پیدا کرد»، «ختر فداکار» و «دختر قرن بیستم» را نام برد[۱][۷].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ۱٫۰ ۱٫۱  پست تهران (سینمایی): شماره مخصوص، سال دوم، شماره 51، بدون تاریخ (احتمالاً نیمه اول دهه‌ی 1330ش) ص25.
  2. اسکویی، مصطفی: سیری در تاریخ تئاتر ایران، تهران، نشر آناهیتا- اسکویی، چاپ اول 1378، صص 306 و 307.
  3. گوران، هیوا: کوششهای نافرجام (سیری درصدر سال تیآتر ایران)، تهران، انتشارات آگاه، 1360، ص 120
  4. شهریاری، خسرو، کتاب نمایش. تهران: امیرکبیر، 1365، ص.415.
  5.  شهریاری، خسرو، کتاب نمایش. تهران: امیرکبیر، 1365، ص. 431.
  6. پست تهران (سینمایی): شماره مخصوص، سال دوم، شماره 51، بدون تاریخ (احتمالاً نیمه اول دهه‌ی 1330ش)، ص 25.
  7. اسکویی، مصطفی: سیری در تاریخ تئاتر ایران، تهران، نشر آناهیتا- اسکویی، چاپ اول 1378، ص 307

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

محمود عزیزی