پرش به محتوا

اسماعيل (ع): تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
→ تفاوت با ویرایش قدیمی‌تر
دیداریویکی‌متن
Karimian (بحث | مشارکت‌ها)
۸۴۹ ویرایش‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
deletegroup
۸٬۷۱۸ ویرایش‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''اسماعیل (ع)'''، فرزند حضرت ابراهیم (ع) از کنیز مصریش هاجر. در منابع اسلامی او ملقب به ذبیح و از پیامبران الهی است<ref>مقدسی، مطهر. '''''البدأ و التاریخ'''''. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص 63؛ ابن حنبل. '''''المسند'''''. ج 4، بیروت: ص 324؛ ابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص 100؛ ابن کثیر، ابوالفدا. '''''البدایه و النهایه'''''. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 148 و 179. </ref>. نام او 11 بار در ''[[قرآن|قرآن کریم]]'' آمده است.  
[[پرونده:اسماعیل(ع) فرزند ابراهیم (ع).jpg|بندانگشتی|اسماعیل(ع)، برگرفته از سایت مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت قابل بازیابی [https://farsi.balaghah.net/content/%D8%AD%D8%B6%D8%B1%D8%AA-%D8%A7%D8%B3%D9%85%D8%A7%D8%B9%D9%8A%D9%84-%D8%B9 حضرت-اسماعيل-ع/https://farsi.balaghah.net/content]]]
'''اسماعیل (ع)'''، فرزند حضرت ابراهیم (ع) از کنیز مصریش هاجر. در منابع اسلامی او ملقب به ذبیح و از پیامبران الهی است<ref>مقدسی، مطهر. '''''البدأ و التاریخ'''''. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص 63. </ref><ref>ابن حنبل. '''''المسند'''''. ج 4، بیروت: ص 324.</ref><ref>ابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص 100.</ref><ref>ابن کثیر، ابوالفدا. '''''البدایه و النهایه'''''. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 148 و 179.</ref>. نام او 11 بار در ''[[قرآن|قرآن کریم]]'' آمده است.  


[[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] از دو واژه عبری اسمع و ایل، به معنای ”خدایا بشنو“، تشکیل شده است<ref>بغوی، حسین. '''''معالم التنزیل'''''. بیروت: 1405ق / 1985م، جزء 1، ص 153؛ مصاحب، غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''. ج 1، تهران: 1345، ص 145.</ref>. در ''کتاب مقدس'' (پیدایش، باب 16) از نحوه وجود یافتن [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] سخن به میان آمده و در منابع اسلامی نیز نازایی ساره همسر ابراهیم و زاده شدن [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] از هاجر ذکر شده است<ref>ابن سعد، محمد. '''''الطبقات الکبیر'''''. به کوشش ادوارد زاخاو، لیدن: بریل، 1322ق، جزء 1، ص 23؛ مقدسی. همان. جزء 3، ص53؛ ابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص 89؛ یعقوبی، احمد. '''''تاریخ الیعقوبی'''''. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 25.</ref>. هم در ''کتاب مقدس'' (پیدایش، 41:21) و هم در روایات اسلامی بنا به فرمان الهی و درخواست ساره، ابراهیم هاجر و طفل خردسالش [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] را بیرون کرد. در روایات اخیر، وی آنان را به کوه فاران که محلی بی آب و علف در مکه بود برد و آن دو را به امان خدا گذاشت.<sup>4</sup> چون تشنگی بر آن‌ها غلبه کرد، هاجر در پی آب 7 بار مسیر صفا تا مروه را پیمود و هیچ نیافت تا اینکه متوجه آبی روان در زیر پای [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] شد، آبی که به زمزم معروف شده است.<sup>5</sup> ''کتاب مقدس'' نیز پیدا شدن آب در زیر پای [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] را ذکر کرده است (پیدایش، 18:21-19). در روایت ''کتاب مقدس'' اسحاق، فرزند ابراهیم از ساره، ذبیح معروف است و در منابع اسلامی [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]]؛ حتی در حدیثی از حضرت رسول (ص)، ایشان خود را «ابن‌الذبیحین» خوانده‌اند و آن اشاره است به [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] (ع) و عبدالله بن عبدالمطلب.<sup>6</sup>
[[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] از دو واژه عبری اسمع و [[ایل]]، به معنای ”خدایا بشنو“، تشکیل شده است<ref>بغوی، حسین. '''''معالم التنزیل'''''. بیروت: 1405ق / 1985م، جزء 1، ص 153.</ref><ref>مصاحب، غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''. ج 1، تهران: 1345، ص 145.</ref>. در ''کتاب مقدس'' (پیدایش، باب 16) از نحوه وجود یافتن [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] سخن به میان آمده و در منابع اسلامی نیز نازایی ساره همسر ابراهیم و زاده شدن [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] از هاجر ذکر شده است<ref>ابن سعد، محمد. '''''الطبقات الکبیر'''''. به کوشش ادوارد زاخاو، لیدن: بریل، 1322ق، جزء 1، ص 23.</ref><ref>مقدسی، مطهر. '''''البدأ و التاریخ'''''. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص53.</ref><ref>ابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص 89.</ref><ref>یعقوبی، احمد. '''''تاریخ الیعقوبی'''''. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 25.</ref>.


گفته شده که [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] با دختری از قبیله جُرْهُم ازدواج کرد و زبان عربی را از جُرْهُمیان فرا گرفت.<sup>7</sup> [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] را ”ابوالعرب“ نیز خوانده‌اند، و اعراب خود را از نسل وی می‌دانند.<sup>8</sup> همچنین، بنا بر روایات اسلامی، به فرمان الهی [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] در ساختن خانه کعبه و تطهیر آن از پلیدی‌ها به ابراهیم کمک کرد و تمامی مناسک و مراسم حج را نیز، همراه پدر به جای آورد. (بقره/2/127)<sup>9</sup> وی پس از ابراهیم سال‌ها عهده‌دار امور خانه کعبه بود و هر ساله مراسم حج را به جای می‌آورد.<sup>10</sup> عمر او را 130 سال و گاهی بیش‌تر نیز آورده‌اند، قبر وی در ناحیه حجر در کنار قبر مادرش است.<sup>11</sup> 
هم در ''کتاب مقدس'' (پیدایش، 41:21) و هم در روایات اسلامی بنا به فرمان الهی و درخواست ساره، ابراهیم هاجر و طفل خردسالش [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] را بیرون کرد. در روایات اخیر، وی آنان را به کوه فاران که محلی بی آب و علف در [[مکه]] بود برد و آن دو را به امان خدا گذاشت<ref>ابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص 90.</ref><ref>ابن کثیر، ابوالفدا. '''''البدایه و النهایه'''''. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 146.</ref><ref>یعقوبی، احمد. '''''تاریخ الیعقوبی'''''. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 25.</ref><ref>طبری. '''''تاریخ طبری'''''. ج 1،ص129، 131-132.</ref><ref>ابن هشام، '''''السیره النبویه'''''. بیروت: دارالکتاب العربی، 1990م، جزء 1، ص 116.</ref>.


== نیز نگاه کنید به ==
چون تشنگی بر آن‌ها غلبه کرد، هاجر در پی آب 7 بار مسیر صفا تا مروه را پیمود و هیچ نیافت تا اینکه متوجه آبی روان در زیر پای [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] شد، آبی که به زمزم معروف شده است<ref>ابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص 90.</ref><ref>ابن کثیر، ابوالفدا. '''''البدایه و النهایه'''''. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 146.</ref><ref>یعقوبی، احمد. '''''تاریخ الیعقوبی'''''. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 25.</ref><ref>طبری. '''''تاریخ طبری'''''. ج 1،ص129، 131-132.</ref><ref>ابن هشام، '''''السیره النبویه'''''. بیروت: دارالکتاب العربی، 1990م، جزء 1، ص 116.</ref>.


== '''مآخذ''' ==
''کتاب مقدس'' نیز پیدا شدن آب در زیر پای [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] را ذکر کرده است (پیدایش، 18:21-19). در روایت ''کتاب مقدس'' اسحاق، فرزند ابراهیم از ساره، ذبیح معروف است و در منابع اسلامی [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]]؛ حتی در حدیثی از حضرت رسول (ص)، ایشان خود را «ابن‌الذبیحین» خوانده‌اند و آن اشاره است به [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] (ع) و عبدالله بن عبدالمطلب<ref>یعقوبی، احمد. '''''تاریخ الیعقوبی'''''. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 27.</ref><ref>ابن کثیر، ابوالفدا. '''''البدایه و النهایه'''''. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 149، 150، 153.</ref><ref>ابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص 93-95.</ref><ref>طبری. '''''تاریخ طبری'''''. ج 1، ص 135-136، 140-141.</ref><ref>احمد ابن حنبل. همان. ج 4، ص 324.</ref><ref>مقدسی، مطهر. '''''البدأ و التاریخ'''''. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص 63-64.</ref>.
1-    


2-    
گفته شده که [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] با دختری از قبیله جُرْهُم ازدواج کرد و زبان عربی را از جُرْهُمیان فرا گرفت<ref>ابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص 90.</ref><ref>طبری. '''''تاریخ طبری'''''. ج 1، ص 131-132.</ref><ref>یعقوبی، احمد. '''''تاریخ الیعقوبی'''''. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 26، 221.</ref><ref>ابن بابویه. '''''الخصال'''''. ج 1، بیروت: مؤسسه الاعلمی، 1410ق، ص 319.</ref><ref>احمد بن حنبل. . ج 4، ص 324.</ref><ref>مسعودی، علی. '''''اثبات الوصیه'''''. نجف: مکتبه دارالکتب التجاریه، ص26، 28.</ref>.  اسماعیل را ”ابوالعرب“ نیز خوانده‌اند، و اعراب خود را از نسل وی می‌دانند<ref>طبری. '''''تاریخ طبری'''''. ج 1، ص 160.</ref><ref>ابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص 101.</ref><ref>مسعودی، علی. '''''اثبات الوصیه'''''. نجف: مکتبه دارالکتب التجاریه، ص 28.</ref><ref>احمد ابن حنبل. . ج 4، ص 107، 324.</ref><ref>مقدسی، مطهر. '''''البدأ و التاریخ'''''. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص 61، جزء 4، ص 106-107.</ref><ref>ابن هشام، '''''السیره النبویه'''''. بیروت: دارالکتاب العربی، 1990م، ج 1، ص 8.</ref>. همچنین، بنا بر روایات اسلامی، به فرمان الهی [[اسماعيل (ع)|اسماعیل]] در ساختن خانه کعبه و تطهیر آن از پلیدی‌ها به ابراهیم کمک کرد و تمامی مناسک و مراسم حج را نیز، همراه پدر به جای آورد<ref>'''''قرآن کریم،''''' سوره بقره، آیه 127. </ref><ref>ابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص91-92.</ref><ref>طبری. '''''تاریخ طبری'''''. ج 1، ص 129.</ref><ref>ابن کثیر، ابوالفدا. '''''البدایه و النهایه'''''. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 153.</ref>. وی پس از ابراهیم سال‌ها عهده‌دار امور خانه کعبه بود و هر ساله مراسم حج را به جای می‌آورد<ref>یعقوبی، احمد. '''''تاریخ الیعقوبی'''''. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 221.</ref><ref>ابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص 92.</ref><ref>مسعودی، علی. '''''اثبات الوصیه'''''. نجف: مکتبه دارالکتب التجاریه،ص 28.</ref>. عمر او را 130 سال و گاهی بیش‌تر نیز آورده‌اند، قبر وی در ناحیه حجر در کنار قبر مادرش است<ref>طبری. '''''تاریخ طبری'''''. ج 1، ص 160.</ref><ref>ابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص101.</ref><ref>ابن هشام، '''''السیره النبویه'''''. بیروت: دارالکتاب العربی، 1990م،  ج 1، ص 6.</ref><ref>مقدسی، مطهر. '''''البدأ و التاریخ'''''. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص 61.</ref><ref>احمد بن حنبل. همان. ج 4، ص 324.</ref>.


3-    
== نیز نگاه کنید به ==
 
4-     ابن کثیر، ابوالفدا. '''''البدایه و النهایه'''''. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 145.؛ مسعودی، علی. '''''اثبات الوصیه'''''. نجف: مکتبه دارالکتب التجاریه، ص 26؛ مقدسی، مطهر. '''''البدأ و التاریخ'''''. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص 60؛ طبری. '''''تاریخ طبری'''''. ج 1، ص 129-130.
 
5-    ابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص 90؛ ابن کثیر، ابوالفدا. '''''البدایه و النهایه'''''. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 146؛ یعقوبی، احمد. '''''تاریخ الیعقوبی'''''. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 25.؛ طبری. همان. ج 1، ص129، 131-132؛ ابن هشام، '''''السیره النبویه'''''. بیروت: دارالکتاب العربی، 1990م، جزء 1، ص 116.
 
6-     یعقوبی، احمد. '''''تاریخ الیعقوبی'''''. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 27؛ ابن کثیر، ابوالفدا. '''''البدایه و النهایه'''''. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 149، 150، 153؛ ابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص 93-95؛ طبری. همان. ج 1، ص 135-136، 140-141؛ احمد ابن حنبل. همان. ج 4، ص 324؛ مقدسی، مطهر. '''''البدأ و التاریخ'''''. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص 63-64.


7-     ابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص 90؛ طبری. همان. ج 1، ص 131-132؛ یعقوبی، احمد. '''''تاریخ الیعقوبی'''''. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 26، 221؛ ابن بابویه. '''''الخصال'''''. ج 1، بیروت: مؤسسهالاعلمی، 1410ق، ص 319؛ احمد بن حنبل. همان. ج 4، ص 324؛ مسعودی. همان. ص 26، 28.
* [[قرآن|قرآن کریم]]
* [[اسلام]]


8-     طبری. همان. ج 1، ص 160؛ ابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص 101؛ مسعودی. همان. ص 28؛ احمد ابن حنبل. همان. ج 4، ص 107، 324؛ مقدسی، مطهر. '''''البدأ و التاریخ'''''. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص 61، جزء 4، ص 106-107؛ ابن هشام. همان. ج 1، ص 8.
== '''مآخذ'''  ==
<references />


9-     ابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص91-92؛ طبری. همان. ج 1، ص 129؛ ابن کثیر، ابوالفدا. '''''البدایه و النهایه'''''. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 153.
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


10-  یعقوبی، احمد. '''''تاریخ الیعقوبی'''''. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 221؛ اابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص 92؛ مسعودی. همان. ص 28.
== پیوند به بیرون ==
زندگینامه حضرت اسماعیل،سایت مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت ،برگرفته از [https://farsi.balaghah.net/content/حضرت-اسماعيل-ع /https://farsi.balaghah.net/content]


11-  طبری. همان. ج 1، ص 160؛ ابن اثیر، علی. '''''الکامل'''''. ج 1، بیروت: ص101، ابن هشام. همان. ج 1، ص 6؛ مقدسی، مطهر. '''''البدأ و التاریخ'''''. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص 61؛ احمد بن حنبل. همان. ج 4، ص 324.
== نویسنده مقاله ==
نامعلوم
[[رده:ادیان و مذاهب]]
[[رده:ادیان]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۰۹

اسماعیل(ع)، برگرفته از سایت مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت قابل بازیابی حضرت-اسماعيل-ع/https://farsi.balaghah.net/content

اسماعیل (ع)، فرزند حضرت ابراهیم (ع) از کنیز مصریش هاجر. در منابع اسلامی او ملقب به ذبیح و از پیامبران الهی است[۱][۲][۳][۴]. نام او 11 بار در قرآن کریم آمده است.

اسماعیل از دو واژه عبری اسمع و ایل، به معنای ”خدایا بشنو“، تشکیل شده است[۵][۶]. در کتاب مقدس (پیدایش، باب 16) از نحوه وجود یافتن اسماعیل سخن به میان آمده و در منابع اسلامی نیز نازایی ساره همسر ابراهیم و زاده شدن اسماعیل از هاجر ذکر شده است[۷][۸][۹][۱۰].

هم در کتاب مقدس (پیدایش، 41:21) و هم در روایات اسلامی بنا به فرمان الهی و درخواست ساره، ابراهیم هاجر و طفل خردسالش اسماعیل را بیرون کرد. در روایات اخیر، وی آنان را به کوه فاران که محلی بی آب و علف در مکه بود برد و آن دو را به امان خدا گذاشت[۱۱][۱۲][۱۳][۱۴][۱۵].

چون تشنگی بر آن‌ها غلبه کرد، هاجر در پی آب 7 بار مسیر صفا تا مروه را پیمود و هیچ نیافت تا اینکه متوجه آبی روان در زیر پای اسماعیل شد، آبی که به زمزم معروف شده است[۱۶][۱۷][۱۸][۱۹][۲۰].

کتاب مقدس نیز پیدا شدن آب در زیر پای اسماعیل را ذکر کرده است (پیدایش، 18:21-19). در روایت کتاب مقدس اسحاق، فرزند ابراهیم از ساره، ذبیح معروف است و در منابع اسلامی اسماعیل؛ حتی در حدیثی از حضرت رسول (ص)، ایشان خود را «ابن‌الذبیحین» خوانده‌اند و آن اشاره است به اسماعیل (ع) و عبدالله بن عبدالمطلب[۲۱][۲۲][۲۳][۲۴][۲۵][۲۶].

گفته شده که اسماعیل با دختری از قبیله جُرْهُم ازدواج کرد و زبان عربی را از جُرْهُمیان فرا گرفت[۲۷][۲۸][۲۹][۳۰][۳۱][۳۲]. اسماعیل را ”ابوالعرب“ نیز خوانده‌اند، و اعراب خود را از نسل وی می‌دانند[۳۳][۳۴][۳۵][۳۶][۳۷][۳۸]. همچنین، بنا بر روایات اسلامی، به فرمان الهی اسماعیل در ساختن خانه کعبه و تطهیر آن از پلیدی‌ها به ابراهیم کمک کرد و تمامی مناسک و مراسم حج را نیز، همراه پدر به جای آورد[۳۹][۴۰][۴۱][۴۲]. وی پس از ابراهیم سال‌ها عهده‌دار امور خانه کعبه بود و هر ساله مراسم حج را به جای می‌آورد[۴۳][۴۴][۴۵]. عمر او را 130 سال و گاهی بیش‌تر نیز آورده‌اند، قبر وی در ناحیه حجر در کنار قبر مادرش است[۴۶][۴۷][۴۸][۴۹][۵۰].

نیز نگاه کنید به

مآخذ 

  1. ↑ مقدسی، مطهر. البدأ و التاریخ. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص 63.
  2. ↑ ابن حنبل. المسند. ج 4، بیروت: ص 324.
  3. ↑ ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص 100.
  4. ↑ ابن کثیر، ابوالفدا. البدایه و النهایه. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 148 و 179.
  5. ↑ بغوی، حسین. معالم التنزیل. بیروت: 1405ق / 1985م، جزء 1، ص 153.
  6. ↑ مصاحب، غلامحسین. دایره المعارف فارسی. ج 1، تهران: 1345، ص 145.
  7. ↑ ابن سعد، محمد. الطبقات الکبیر. به کوشش ادوارد زاخاو، لیدن: بریل، 1322ق، جزء 1، ص 23.
  8. ↑ مقدسی، مطهر. البدأ و التاریخ. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص53.
  9. ↑ ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص 89.
  10. ↑ یعقوبی، احمد. تاریخ الیعقوبی. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 25.
  11. ↑ ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص 90.
  12. ↑ ابن کثیر، ابوالفدا. البدایه و النهایه. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 146.
  13. ↑ یعقوبی، احمد. تاریخ الیعقوبی. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 25.
  14. ↑ طبری. تاریخ طبری. ج 1،ص129، 131-132.
  15. ↑ ابن هشام، السیره النبویه. بیروت: دارالکتاب العربی، 1990م، جزء 1، ص 116.
  16. ↑ ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص 90.
  17. ↑ ابن کثیر، ابوالفدا. البدایه و النهایه. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 146.
  18. ↑ یعقوبی، احمد. تاریخ الیعقوبی. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 25.
  19. ↑ طبری. تاریخ طبری. ج 1،ص129، 131-132.
  20. ↑ ابن هشام، السیره النبویه. بیروت: دارالکتاب العربی، 1990م، جزء 1، ص 116.
  21. ↑ یعقوبی، احمد. تاریخ الیعقوبی. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 27.
  22. ↑ ابن کثیر، ابوالفدا. البدایه و النهایه. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 149، 150، 153.
  23. ↑ ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص 93-95.
  24. ↑ طبری. تاریخ طبری. ج 1، ص 135-136، 140-141.
  25. ↑ احمد ابن حنبل. همان. ج 4، ص 324.
  26. ↑ مقدسی، مطهر. البدأ و التاریخ. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص 63-64.
  27. ↑ ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص 90.
  28. ↑ طبری. تاریخ طبری. ج 1، ص 131-132.
  29. ↑ یعقوبی، احمد. تاریخ الیعقوبی. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 26، 221.
  30. ↑ ابن بابویه. الخصال. ج 1، بیروت: مؤسسه الاعلمی، 1410ق، ص 319.
  31. ↑ احمد بن حنبل. . ج 4، ص 324.
  32. ↑ مسعودی، علی. اثبات الوصیه. نجف: مکتبه دارالکتب التجاریه، ص26، 28.
  33. ↑ طبری. تاریخ طبری. ج 1، ص 160.
  34. ↑ ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص 101.
  35. ↑ مسعودی، علی. اثبات الوصیه. نجف: مکتبه دارالکتب التجاریه، ص 28.
  36. ↑ احمد ابن حنبل. . ج 4، ص 107، 324.
  37. ↑ مقدسی، مطهر. البدأ و التاریخ. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص 61، جزء 4، ص 106-107.
  38. ↑ ابن هشام، السیره النبویه. بیروت: دارالکتاب العربی، 1990م، ج 1، ص 8.
  39. ↑ قرآن کریم، سوره بقره، آیه 127.
  40. ↑ ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص91-92.
  41. ↑ طبری. تاریخ طبری. ج 1، ص 129.
  42. ↑ ابن کثیر، ابوالفدا. البدایه و النهایه. ج 1، به کوشش احمد ابوملحم و دیگران. بیروت: دارالکتب العلمیه، 1409ق / 1989م، ص 153.
  43. ↑ یعقوبی، احمد. تاریخ الیعقوبی. ج 1، بیروت: دارصادر، 1379ق، ص 221.
  44. ↑ ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص 92.
  45. ↑ مسعودی، علی. اثبات الوصیه. نجف: مکتبه دارالکتب التجاریه،ص 28.
  46. ↑ طبری. تاریخ طبری. ج 1، ص 160.
  47. ↑ ابن اثیر، علی. الکامل. ج 1، بیروت: ص101.
  48. ↑ ابن هشام، السیره النبویه. بیروت: دارالکتاب العربی، 1990م، ج 1، ص 6.
  49. ↑ مقدسی، مطهر. البدأ و التاریخ. به کوشش کلمان هوار، پاریس: 1903م، جزء 3، ص 61.
  50. ↑ احمد بن حنبل. همان. ج 4، ص 324.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

پیوند به بیرون

زندگینامه حضرت اسماعیل،سایت مرکز جهانی اطلاع رسانی آل البیت ،برگرفته از /https://farsi.balaghah.net/content

نویسنده مقاله

نامعلوم

برگرفته از «https://iranology-e.ir/index.php?title=اسماعيل_(ع)&oldid=7828»