داود: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''داود'''، پادشاه توانمند بنیاسرائیل در ''کتاب مقدس'' و پیامبری یکتاپرست در ''[[قرآن|قرآن کریم]]'' و اندیشه اسلامی. | '''داود'''، پادشاه توانمند بنیاسرائیل در ''کتاب مقدس'' و پیامبری یکتاپرست در ''[[قرآن|قرآن کریم]]'' و اندیشه اسلامی. | ||
[[پرونده:قدیمیترین نسخه مزامیر داوود، هفدمین کتاب عهد عتیق.jpg|بندانگشتی|قدیمیترین نسخه مزامیر داوود، هفدمین کتاب عهد عتیق، برگرفته از سایت ویکی شیعه ،قابل بازیابی از [https://fa.wikishia.net/view/داوود_(پیامبر) https://fa.wikishia.net]]] | [[پرونده:قدیمیترین نسخه مزامیر داوود، هفدمین کتاب عهد عتیق.jpg|بندانگشتی|قدیمیترین نسخه مزامیر داوود، هفدمین کتاب عهد عتیق، برگرفته از سایت ویکی شیعه ،قابل بازیابی از [https://fa.wikishia.net/view/داوود_(پیامبر) https://fa.wikishia.net]]] | ||
بنابر ''کتاب مقدس'' صدای خوش و توانایی داود در نواختن آلات موسیقی سبب حضور او در دربار شاؤل شد<ref>'''''سموئیل (1).''''' 15:16 به | بنابر ''کتاب مقدس'' صدای خوش و توانایی داود در نواختن آلات موسیقی سبب حضور او در دربار شاؤل شد<ref>'''''سموئیل (1).''''' 15:16 به بعد.</ref><ref>Clarke, A. '''''Commentary on the Holy Bible'''''. New York: Abingdon–Cokesburg Press, about «David</ref>. در جنگ میان بنیاسرائیل و فلسطینیهای ساکن در کنعان بر سردار اینان، جالوت چیره شد و او را بکشت. این امر، در کنار تواناییها و محبوبیت [[داود]]، حسد شاؤل را برانگیخت<ref>'''''سموئیل (1).''''' 6:18 به بعد. </ref><ref>ریجسکی، م. '''''انبیاء التوره و النبوات التوراتیه'''''. ترجمه آحو یوسف، دمشق: دارالینابیع، 1993م، ص 16-17، 41.</ref>. اما در نهایت، دشمنی میان او و شاؤل از میان برداشته شد<ref name=":0">'''''سموئیل (1)'''''. 5:24 به بعد. </ref>. با مرگ شاؤل، بعضی بزرگان بنیاسرائیل داود را که دارای قدرتی تمام بود، به پادشاهی برداشتند و با گذشت زمان، اسباط شمالی هم او را به پادشاهی پذیرفتند و وی اورشلیم را پایتخت مملکت خود و مرکز دینی یهود قرار داد. جنگهای فراوان و پیروزیهای او بر قبایل و سرزمینهای گوناگون<ref name=":0" /> بر اقتدار او افزود و بدین ترتیب، توانست بر تفرقهها فایق آید و مملکتی یکپارچه را رهبری کند<ref>'''''کتاب دوم سموئیل؛''' تواریخ ایام''. باب 11 به بعد</ref><ref>Anderson, B. W. '''''The Living World of the Old Testament'''''. New Jersey: 1957, PP. 215-216, 222-223.</ref>. در ''عهد جدید''، [[عیسی (ع)|مسیح]] وارث [[داود]] شناخته شده است<ref>'''''متی'''''. باب 1؛ '''''لوقا'''''. 27:1.</ref>. | ||
در ''[[قرآن|قرآن کریم]]'' 15 بار نام داود آمده و ''زبور'' به عنوان کتابی آسمانی بر داود نازل شده است (نسا/4/161). از جمله امور منسوب به داود در ''[[قرآن]]'' این است که به صوت داود [[کوه ها|کوهها]] و پرندگان به تسبیح گفتن درآمدند و همچنین او فن سپرسازی را به خواست خدا ابداع کرد <ref>'''''قرآن کریم،''''' سوره انبیاء، آیه های 21، 79 و 80.</ref>. برخی موضوعات از زندگی داود، توجه شاعران و ادیبان فارسیگوی را به خود جلب کرده که در آن میان به ویژه نغمهسرایی وی در انبوهی از آثار و ابیات فارسی به چشم میخورد. | |||
در '' | |||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
[[موسی (ع)]] | * [[سلیمان]] | ||
* [[دانیال]] | |||
* [[موسی (ع)]] | |||
* [[عیسی (ع)]] | |||
== '''مآخذ''' == | == '''مآخذ''' == | ||
| خط ۲۹: | خط ۲۳: | ||
خلافت داود از پیامبران بنیاسرائیل، سایت [https://fa.wikishia.net ویکی شیعه]، قابل بازیابی از [https://fa.wikishia.net/view/داوود_(پیامبر) https://fa.wikishia.net] | خلافت داود از پیامبران بنیاسرائیل، سایت [https://fa.wikishia.net ویکی شیعه]، قابل بازیابی از [https://fa.wikishia.net/view/داوود_(پیامبر) https://fa.wikishia.net] | ||
== نویسنده مقاله == | |||
نامعلوم | |||
[[رده:ادیان و مذاهب]] | [[رده:ادیان و مذاهب]] | ||
[[رده:ادیان]] | [[رده:ادیان]] | ||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۳
داود، پادشاه توانمند بنیاسرائیل در کتاب مقدس و پیامبری یکتاپرست در قرآن کریم و اندیشه اسلامی.
بنابر کتاب مقدس صدای خوش و توانایی داود در نواختن آلات موسیقی سبب حضور او در دربار شاؤل شد[۱][۲]. در جنگ میان بنیاسرائیل و فلسطینیهای ساکن در کنعان بر سردار اینان، جالوت چیره شد و او را بکشت. این امر، در کنار تواناییها و محبوبیت داود، حسد شاؤل را برانگیخت[۳][۴]. اما در نهایت، دشمنی میان او و شاؤل از میان برداشته شد[۵]. با مرگ شاؤل، بعضی بزرگان بنیاسرائیل داود را که دارای قدرتی تمام بود، به پادشاهی برداشتند و با گذشت زمان، اسباط شمالی هم او را به پادشاهی پذیرفتند و وی اورشلیم را پایتخت مملکت خود و مرکز دینی یهود قرار داد. جنگهای فراوان و پیروزیهای او بر قبایل و سرزمینهای گوناگون[۵] بر اقتدار او افزود و بدین ترتیب، توانست بر تفرقهها فایق آید و مملکتی یکپارچه را رهبری کند[۶][۷]. در عهد جدید، مسیح وارث داود شناخته شده است[۸].
در قرآن کریم 15 بار نام داود آمده و زبور به عنوان کتابی آسمانی بر داود نازل شده است (نسا/4/161). از جمله امور منسوب به داود در قرآن این است که به صوت داود کوهها و پرندگان به تسبیح گفتن درآمدند و همچنین او فن سپرسازی را به خواست خدا ابداع کرد [۹]. برخی موضوعات از زندگی داود، توجه شاعران و ادیبان فارسیگوی را به خود جلب کرده که در آن میان به ویژه نغمهسرایی وی در انبوهی از آثار و ابیات فارسی به چشم میخورد.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ سموئیل (1). 15:16 به بعد.
- ↑ Clarke, A. Commentary on the Holy Bible. New York: Abingdon–Cokesburg Press, about «David
- ↑ سموئیل (1). 6:18 به بعد.
- ↑ ریجسکی، م. انبیاء التوره و النبوات التوراتیه. ترجمه آحو یوسف، دمشق: دارالینابیع، 1993م، ص 16-17، 41.
- ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ سموئیل (1). 5:24 به بعد.
- ↑ کتاب دوم سموئیل؛ تواریخ ایام. باب 11 به بعد
- ↑ Anderson, B. W. The Living World of the Old Testament. New Jersey: 1957, PP. 215-216, 222-223.
- ↑ متی. باب 1؛ لوقا. 27:1.
- ↑ قرآن کریم، سوره انبیاء، آیه های 21، 79 و 80.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
پیوند به بیرون
درباره داود و خلافت او، سایت ویکی فقه، قابل بازیابی از حضرت_داوود/https://fa.wikifeqh.ir
خلافت داود از پیامبران بنیاسرائیل، سایت ویکی شیعه، قابل بازیابی از https://fa.wikishia.net
نویسنده مقاله
نامعلوم