پرش به محتوا

مُحرم: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''محرم'''، ماهی از دوازده ماه هجری قمری و ماه آغاز سال قمری. در دورة جاهلیت این ماه صفر‌الاوّل نامیده می‌شد و محرم (= حرام) صفت آن بود و جنگ در این ماه حرام به شمار می‌آمده است.<sup>1</sup> در میان شیعیان ماه محرم به خاطر رخداد شهادت امام حسین و حادثه ک...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''محرم'''، ماهی از دوازده ماه هجری قمری و ماه آغاز سال قمری. در دورة جاهلیت این ماه صفر‌الاوّل نامیده می‌شد و محرم (= حرام) صفت آن بود و جنگ در این ماه حرام به شمار می‌آمده است.<sup>1</sup> در میان شیعیان ماه محرم به خاطر رخداد شهادت امام حسین و حادثه کربلا در آن اهمیت بسیار زیادی دارد و روز نهم محرم را تاسوعا (تسع‌: نه) و روز دهم یعنی روز شهادت امام حسین را عاشورا (عَشر: ده) گویند. این ماه به همراه ماه صفر، ماه حزن برای اهل بیت و شیعیان ایشان است.<sup>2</sup> بنابر برخی روایات در 16 این ماه خداوند فرمان گشتن قبله از سوی مسجد اقصی به جانب کعبه را به حضرت محمد (ص) داد و حملة ابرهه در 17 محرم روی داد.<sup>3</sup> مراسم عزاداری در ماه محرم  از شمار پرشکوه‌ترین و مردمی‌ترین آیین‌های مذهبی معمول شیعیان در ایران است. مردم در شب‌های اول تا دهم محرم، در هیات‌های عزاداری، تکایا، حسینیه‌ها جمع می‌شوند و عزاداری می‌کنند و در خیابان‌ها و مراکز شهری و روستایی دسته‌های زنجیر زن و سینه‌زن راه می‌اندازند و با علم و کتل، توغ و نخل در کوچه‌ها و محله‌های شهر به حرکت در می‌آیند و در برخی تکایا و حسینیه‌ها مراسم تعزیه‌خوانی برپا می‌کنند.<sup>4</sup>
'''محرم'''، ماهی از دوازده ماه هجری قمری و ماه آغاز سال قمری. در دوره جاهلیت این ماه صفر‌الاوّل نامیده می‌شد و محرم (= حرام) صفت آن بود و جنگ در این ماه حرام به شمار می‌آمده است<ref>پادشاه، محمد، '''''آنندراج'''''، به کوشش محمد دبیر سیاقی، تهران: 1335- 1336.</ref><ref name=":0">مصاحب، غلامحسین. '''''دایره‌المعارف فارسی'''''، تهران: امیرکبیر، 1381، جلد 3، ص. 267. </ref>. در میان شیعیان ماه محرم به خاطر رخداد شهادت [[امام حسین بن علی(ع)|امام حسین]] و حادثه کربلا در آن اهمیت بسیار زیادی دارد و روز نهم محرم را تاسوعا (تسع‌: نه) و روز دهم یعنی روز شهادت [[امام حسین بن علی(ع)|امام حسین]] را عاشورا (عَشر: ده) گویند. این ماه به همراه ماه صفر، ماه حزن برای اهل بیت و شیعیان ایشان است<ref>قمی، شیخ‌ عباس، '''''کلیات مفاتیح‌الجنان'''''. قم 1381، ص.383.</ref>.  


بنابر برخی روایات در 16 این ماه خداوند فرمان گشتن قبله از سوی مسجد اقصی به جانب کعبه را به حضرت محمد (ص) داد و حمله ابرهه در 17 محرم روی داد<ref name=":0" />. مراسم عزاداری در ماه محرم  از شمار پرشکوه‌ترین و مردمی‌ترین آیین‌های مذهبی معمول شیعیان در ایران است. مردم در شب‌های اول تا دهم محرم، در هیات‌های عزاداری، تکایا، حسینیه‌ها جمع می‌شوند و عزاداری می‌کنند و در خیابان‌ها و مراکز شهری و روستایی دسته‌های زنجیر زن و سینه‌زن راه می‌اندازند و با علم و کتل، توغ و نخل در کوچه‌ها و محله‌های شهر به حرکت در می‌آیند و در برخی تکایا و حسینیه‌ها مراسم [[تعزیه در ایران|تعزیه‌خوانی]] برپا می‌کنند<ref>'''''مجموعه مقالات نخستین همایش محرم و فرهنگ مردم ایران'''''، (1379) تهران:سازمان میراث فرهنگی، ص 1.</ref>.


'''''مآخذ:'''''
== نیز نگاه کنید به ==


1-    پادشاه، محمدآنندراج، به کوشش محمد دبیر سیاقی، تهران: 1335- 1336، 6 ذیل «محرم»؛ دایره‌المعارف فارسی، غلامحسین مصاحب، تهران: امیرکبیر، 1381، 3/ 2670.
* [[امام حسین بن علی(ع)]]
* [[تعزیه در ایران]]


2-    قمی، شیخ‌ عباس، '''''کلیات مفاتیح‌الجنان'''''. قم 1381، 383.
== مآخذ ==
<references />


3-    دایره‌المعارف فارسی، همانجا.
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


4-    مجموعة مقالات نخستین همایش محرم و فرهنگ مردم ایران، (1379) سازمان میراث فرهنگی: ص 1.
== نویسنده مقاله ==
نامعلوم
[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]]
[[رده:مردم شناسی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۴۰

محرم، ماهی از دوازده ماه هجری قمری و ماه آغاز سال قمری. در دوره جاهلیت این ماه صفر‌الاوّل نامیده می‌شد و محرم (= حرام) صفت آن بود و جنگ در این ماه حرام به شمار می‌آمده است[۱][۲]. در میان شیعیان ماه محرم به خاطر رخداد شهادت امام حسین و حادثه کربلا در آن اهمیت بسیار زیادی دارد و روز نهم محرم را تاسوعا (تسع‌: نه) و روز دهم یعنی روز شهادت امام حسین را عاشورا (عَشر: ده) گویند. این ماه به همراه ماه صفر، ماه حزن برای اهل بیت و شیعیان ایشان است[۳].

بنابر برخی روایات در 16 این ماه خداوند فرمان گشتن قبله از سوی مسجد اقصی به جانب کعبه را به حضرت محمد (ص) داد و حمله ابرهه در 17 محرم روی داد[۲]. مراسم عزاداری در ماه محرم  از شمار پرشکوه‌ترین و مردمی‌ترین آیین‌های مذهبی معمول شیعیان در ایران است. مردم در شب‌های اول تا دهم محرم، در هیات‌های عزاداری، تکایا، حسینیه‌ها جمع می‌شوند و عزاداری می‌کنند و در خیابان‌ها و مراکز شهری و روستایی دسته‌های زنجیر زن و سینه‌زن راه می‌اندازند و با علم و کتل، توغ و نخل در کوچه‌ها و محله‌های شهر به حرکت در می‌آیند و در برخی تکایا و حسینیه‌ها مراسم تعزیه‌خوانی برپا می‌کنند[۴].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. پادشاه، محمد، آنندراج، به کوشش محمد دبیر سیاقی، تهران: 1335- 1336.
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ مصاحب، غلامحسین. دایره‌المعارف فارسی، تهران: امیرکبیر، 1381، جلد 3، ص. 267.
  3. قمی، شیخ‌ عباس، کلیات مفاتیح‌الجنان. قم 1381، ص.383.
  4. مجموعه مقالات نخستین همایش محرم و فرهنگ مردم ایران، (1379) تهران:سازمان میراث فرهنگی، ص 1.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

نامعلوم