مهدی مصری: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۶:۳۰

مهدی مصری (1284-1360)، از بنام‌ترین بازیگران نقش سیاه در نمایش‌ها و نمایش‌های روحوضی.

او در تهران به دنیا آمد و نام واقعی‌اش مهدی قربان اکبریه بود که به مهدی مصری شهرت داشت. شمع مجالس نمایش روحوضی از سال 1300 تا 1350ش بود. در پانزده سالگی ، در «تئاتر سعادت» سرچشمه، با چهره‌ای سیاه با یک تومان و سه قران دستمزد در ماه، زمانی که یک من روغن کرمانشاهی هشت قران آرزش داشت به صحنه آمد. تمام دستمزدش را به خانه می‌برد و به مادرش که با کار او مخالف بود می‌سپرد. مادرش می‌گفت: ”این کار مطربی است. خدا قهرش می‌گیرد که تو خودت را سیاه کنی^[۱]!“

در تماشاخانه ایران (1313-1324ش) در میدان قزوین و تماشاخانه‌های شاهین و حافظ تهران با تقلیدچیان دیگر در نقش سیاه بازی می‌کرد^[۲]. سال‌ها در دسته‌ی مؤید در کنار هنرمندانی چون کوچک مؤدب^*، ذبیح‌الله ماهری^*، حسین حوله‌ای^*، پری گلوبندکی^* از نخستین زنان بازیگر و... نقش غلام سیاه را بازی می‌کرد. مهدی مصری صدای گرمی داشت و گه‌گاه در میان برنامه‌هایش چند بیتی غزل و ترانه هم می‌خواند^[۳]^[۴].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ جوانان رستاخیز: «به کلبه مهدی سیاه خوش آمدید...» (1355). شماره 68، ص 29.
↑ شهریاری، خسرو (1360). کتاب نمایش. تهران: امیرکبیر، ص 411.
↑ نشریه روزانه دوازدهمین جشنواره بین‌المللی نمایش های سنتی آیینی (1382). شماره سوم، ص 15.
↑ استادمحمد، محمود. «گفت‌وگویی با خاطرات»، کاتالوگ دوازدهمین جشنواره بین‌المللی (آسیا) نمایش‌های سنتی و آیینی. مهرماه، 1382، ص 118.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

مهدی عزیزی index.php?title=رده:هنر index.php?title=رده:تئاتر

[1] جوانان رستاخیز: «به کلبه مهدی سیاه خوش آمدید...» (1355). شماره 68، ص 29.

[2] شهریاری، خسرو (1360). کتاب نمایش. تهران: امیرکبیر، ص 411.

[3] نشریه روزانه دوازدهمین جشنواره بین‌المللی نمایش های سنتی آیینی (1382). شماره سوم، ص 15.

[4] استادمحمد، محمود. «گفت‌وگویی با خاطرات»، کاتالوگ دوازدهمین جشنواره بین‌المللی (آسیا) نمایش‌های سنتی و آیینی. مهرماه، 1382، ص 118.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''مهدي مصري (1284-1360)'''، از بنام‌ترين بازيگران نقش سياه در نمايش‌ها و نمايش‌هاي روحوضي.
+[[پرونده:2208205 779.jpg|بندانگشتی|مهدی مصری، برگرفته از خبرگزاری برنا، قابل بازیابی از [https://borna.news/fa/news/1246153/%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D9%86%D8%AA%DB%8C-%D9%88-%D8%AA%D8%AE%D8%AA-%D8%AD%D9%88%D8%B6%DB%8C-%D9%88-%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D9%87%E2%80%8C%D8%A8%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C%D8%B4%E2%80%8C%D9%87%D8%A7%DB%8C-%D9%85%D9%84%DB%8C-%D9%85%D8%A7-%D9%87%D8%B3%D8%AA%D9%86%D8%AF-%D8%B3%D8%B9%D8%AF%DB%8C-%D8%A7%D9%81%D8%B4%D8%A7%D8%B1-%D8%A8%D8%B1%D8%A7%DB%8C-%D8%B3%D9%87-%D9%86%D8%B3%D9%84-%D8%A7%D9%84%DA%AF%D9%88-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%87-%D8%A7%D8%B3%D8%AA https://borna.news/fa/news/1246153/]]]
+مهدی مصری (1284-1360)، از بنام‌ترین بازیگران نقش سیاه در نمایش‌ها و نمایش‌های روحوضی.
-او در تهران به دنيا آمد و نام واقعي‌اش مهدي قربان اكبريه بود كه به مهدي مصري شهرت داشت. شمع مجالس نمايش روحوضي از سال 1300 تا 1350ش بود. در پانزده سالگي ، در «تئاتر سعادت» سرچشمه، با چهره‌اي سياه با يك تومان و سه قران دستمزد در ماه، زماني كه يك من روغن كرمانشاهي هشت قران آرزش داشت به صحنه آمد. تمام دستمزدش را به خانه مي‌برد و به مادرش كه با كار او مخالف بود مي‌سپرد. مادرش مي‌گفت: ”اين كار مطربي است. خدا قهرش مي‌گيرد كه تو خودت را سياه كني!“<sup>(2)</sup>
+او در [[استان تهران|تهران]] به دنیا آمد و نام واقعی‌اش مهدی قربان اکبریه بود که به مهدی مصری شهرت داشت. شمع مجالس نمایش روحوضی از سال 1300 تا 1350ش بود. در پانزده سالگی ، در «تئاتر سعادت» سرچشمه، با چهره‌ای سیاه با یک تومان و سه قران دستمزد در ماه، زمانی که یک من روغن کرمانشاهی هشت قران آرزش داشت به صحنه آمد. تمام دستمزدش را به خانه می‌برد و به مادرش که با کار او مخالف بود می‌سپرد. مادرش می‌گفت: ”این کار مطربی است. خدا قهرش می‌گیرد که تو خودت را سیاه کنی<ref>'''''جوانان رستاخیز''''': «به کلبه مهدی سیاه خوش آمدید...» (1355). شماره 68، ص 29.</ref>!“
-در تماشاخانة ايران (1313-1324ش) در ميدان قزوين و تماشاخانه‌هاي شاهين و حافظ تهران با تقليدچيان ديگر در نقش سياه بازي مي‌كرد.<sup>(3)</sup> سال‌ها در دسته‌ي مؤيد در كنار هنرمنداني چون كوچك مؤدب<sup>*</sup>، ذبيح‌الله ماهري<sup>*</sup>، حسين حوله‌اي<sup>*</sup>، پري گلوبندكي<sup>*</sup> از نخستين زنان بازيگر و... نقش غلام سياه را بازي مي‌كرد. مهدي مصري صداي گرمي داشت و گه‌گاه در ميان برنامه‌هايش چند بيتي غزل و ترانه هم مي‌خواند.<sup>(4)</sup>
+در تماشاخانه ایران (1313-1324ش) در میدان قزوین و تماشاخانه‌های شاهین و حافظ تهران با تقلیدچیان دیگر در نقش سیاه بازی می‌کرد<ref>شهریاری، خسرو (1360). '''''کتاب نمایش'''''. تهران: امیرکبیر، ص 411.</ref>. سال‌ها در دسته‌ی مؤید در کنار هنرمندانی چون کوچک مؤدب<sup>*</sup>، ذبیح‌الله ماهری<sup>*</sup>، حسین حوله‌ای<sup>*</sup>، پری گلوبندکی<sup>*</sup> از نخستین زنان بازیگر و... نقش غلام سیاه را بازی می‌کرد. مهدی مصری صدای گرمی داشت و گه‌گاه در میان برنامه‌هایش چند بیتی غزل و ترانه هم می‌خواند<ref>نشریه روزانه دوازدهمین جشنواره بین‌المللی نمایش های سنتی آیینی (1382). شماره سوم، ص 15.         </ref><ref>استادمحمد، محمود. «گفت‌وگویی با خاطرات»، کاتالوگ دوازدهمین جشنواره بین‌المللی (آسیا) نمایش‌های سنتی و آیینی. مهرماه، 1382، ص 118.</ref>.
-'''مآخذ:'''
+== نیز نگاه کنید به ==
--    استادمحمد، محمود. «گفت‌وگويي با خاطرات»، '''''كاتالوگ دوازدهمين جشنواره بين‌المللي (آسيا) نمايش‌هاي سنتي و آييني.''''' مهرماه، 1382، ص 118.
+* [[بقال بازی]]
+* [[سایه بازی]]
--    جوانان رستاخيز: «به كلبه مهدي سياه خوش آمديد...»، 29 مهر 1355، شماره 68، ص 29.
+== مآخذ ==
+<references />
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
--    شهرياري، خسرو. '''''كتاب نمايش'''''. تهران: اميركبير، 1360، ص 411.
+== نویسنده مقاله ==
+مهدی عزیزی
--    نشريه روزانه دوازدهمين جشنواره بين‌المللي نمايش هاي سنتي آييني، شماره سوم، 22 مهر ماه 1382، ص 15.
+[[index.php?title=رده:هنر]]
+[[index.php?title=رده:تئاتر]]