سفرنامه ناصرخسرو

سفرنامه ناصر خسرو، یا سیاحتنامه ناصرخسرو گویا نخستین کتاب منثور نویسنده و در شرح حوادث سفر هفت ساله او به آسیای صغیر، شام، حجاز، مصر و قاهره است.

حکیم ناصرخسرو قبادیانی (د 481ق / 1088م) در این کتاب که از کتب قدیم و سودمند نثر فارسی است، درباره احوال و اوضاع سرزمین‌ها و شهرهایی که در طول سفر هفت ساله خود (از 437 تا 444ق / از 1045 تا 1502م) از آنها دیدار کرده است، سخن می‌گوید. تاریخ نگارش آن به درستی معلوم نیست. نویسنده در این اثر از مسیر سفر و از توقفگاه‌ها، شهرها و قریه‌ها و دهات توصیف‌های دقیق و جاذبی به دست داده است. همچنین از طرز معیشت و آداب و اخلاق و حکومت اقوام مختلف اطلاعات تفصیلی و روشنی فراهم آورده است. شیوه نگارش سفرنامه ساده و بی آلایش است و به لحاظ ادبی موقعیت ممتازی دارد. ترکیب الفاظ و تلفیق عبارات و نسج جملات آن دلچسب و شیرین است. ویژگی دیگر سفرنامه نوشته‌ها و یادداشت‌هایی خالی از ابهام و با احتیاط و دوراندیشی و دور از گزافه و عبارت‌پردازی است. این سفرنامه چند بار در اروپا، هند و ایران به چاپ رسیده است. ظاهراً نخستین بار در 1312 ق به طبع سنگی درآمده است.

نیز نگاه کنید به

• ناصر خسرو
• نثر فارسی

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

ابوالقاسم رادفر