مختارنامه: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۴: | خط ۴: | ||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
* [[عطار نیشابوری|فریدالدین عطّار نیشابوری]] | |||
== مآخذ == | == مآخذ == | ||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
ابوالقاسم رادفر | |||
[[رده:ادبیات و زبان شناسی]] | |||
[[رده:ادبیات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۵۹
مختارنامه، مجموعه رباعیات فریدالدین عطّار نیشابوری.
عطار (د 627ق / 1230م) این مجموعه را که اختیار نامه نیز نامیدهاند[۱]،در اواخر عمر در 50 باب تدوین کرده و مقدمهای به نثر در آغاز آن نوشته است[۲].در این مقدمه میگوید: گروهی از دوستان از وی خواستهاند که چون حجم اشعار دیوان او بسیار است، گزیدهای از آن فراهم آورد[۱].ابواب پنجاهگانه کتاب به مطالب گوناگون عرفانی، مبادی دین و مذهب، احوال شخصی و وصف مناظر طبیعی اختصاص یافته است. در انشای مقدمه آن تا حدودی صنایع بدیعی به کار رفته است[۳].مختارنامه مشتمل بر حدود 2300 رباعی است که گویا عطّار این رباعیات را یا جدا از دیوان خود تدوین کرده یا بخش اندکی از آنها را در دیوان باقی گذاشته و بخش بیشتری را مستقلاً و به نام مختارنامه نشر داده است[۲]. مختارنامه نخست شامل 6000 بیت بوده که بعدها 1000 بیت آن حذف شده و در چاپ تهران در 1353ش تنها 4200 بیت آمده است[۴][۵][۱].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ نفیسی، سعید. جستجو در احوال و آثار فریدالدین عطار نیشابوری. تهران: اقبال، 1320، ص 124.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ عطار نیشابوری، فریدالدین. منطق الطیر. به كوشش محمدرضا شفیعی كدكنی، تهران: سخن، چ 1، 1383، ص 36.
- ↑ فروزانفر، بدیع الزمان. شرح احوال و نقد و تحلیل آثار شیخ فریدالدین محمد عطّار نیشابوری. تهران:كتابفروشی دهخدا، چ 2، 1353، ص 85.
- ↑ قاضی شکیب، نعمت الله. به سوی سیمرغ. تهران: پیروز، 1350، ص 131، ناجی القیسی، احمد. عطار نامه (به عربی). بغداد: مکتبهالمثنی، 1978 م، ص 373 ـ 382.
- ↑ نیز نک: موریس، جرج و دیگران. تاریخ ادبیات ایران از آغاز تا امروز. ترجمه یعقوب آژند، نشر گستره، چ 1، 1380، ص 145؛
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
ابوالقاسم رادفر