مجمع روحانیون مبارز: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۴۴

مجمع روحانیون مبارز برگرفته از وبسایت ایرنا قابل بازیابی ازhttps://www.irna.ir/news/83567207/%D9%87%D9%85%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B1%DB%8C%D8%B4-%D8%B3%D9%81%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B5%D9%84%D8%A7%D8%AD%D8%A7%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D9%85%D8%B9-%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%88%D9%86-%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%B2

مجمع روحانیون مبارز، تشكل سیاسی روحانیان.

سابقه تأسیس آن به 1366ش و پیش از برگزاری انتخابات سومین دوره مجلس شورای اسلامی برمی‌گردد. این تشكل در فروردین 1367ش پس از كسب موافقت امام خمینی رسماً اعلام موجودیت كرد^[۱]. این مجمع از انشعاب در جامعه روحانیت مبارز^* پدید آمد و سبب آن بروز اختلاف نظر در باب شرایط، معیارها و چگونگی معرفی كاندیداهای نمایندگی مجلس بود^[۲]. مجمع از 1370ش به دنبال رد صلاحیت گسترده كاندیداهای مجمع در انتخابات مجلس چهارم، فعالیت خود را به مدت 5 سال متوقف كرد^[۳].

سپس در مهر 1374ش چند ماه قبل از برگزاری انتخابات مجلس پنجم، فعالیتش را از سر گرفت و در مجالس پنجم و ششم نمایندگانی را وارد مجلس كرد^[۴]. از آغاز شكل‌گیری مجمع مهدی كروبی دبیر مجمع بوده است و محمد موسوی خوئینی‌ها، اسدالله بیات، محمدحسن رحیمیان، امام جمارانی، علی‌اكبر محتشمی، رسول منتجب‌نیا، سید هادی خامنه‌ای از جمله اعضای شورای مركزی آنند. عبدالواحد موسوی لاری وزیر كشور كابینه سید محمد خاتمی نیز از اعضای مجمع روحانیون مبارز است^[۵]. پس از برگزاری انتخابات دوره نهم ریاست جمهوری در 27 خرداد و سوم تیر، مهدی كروبی از دبیری مجمع استعفا كرد.

نیز نگاه کنید به

امام خمینی

مآخذ

↑ مُرتجی، حجت. جناح‌های سیاسی در ایران امروز. تهران: نقش و نگار، 1377، ص 16 و 18.
↑ تهران: نقش و نگار، 1377.
↑ نوذری، عزت‌الله. تاریخ احزاب سیاسی در ایران. شیراز: نوید شیراز، 1380، ص 305-306.
↑ ظریفی‌نیا، حمیدرضا. كالبدشكافی جناح‌های سیاسی ایران 78-58. تهران: آزادی اندیشه، 1378، ص 71.
↑ مُرتجی. حجت. جناح‌های سیاسی در ایران امروز. تهران: نقش و نگار، 1377. ص 20؛ ظریفی‌نیا. تهران: آزادی اندیشه، 1378.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

جعفر گلشن

[1] مُرتجی، حجت. جناح‌های سیاسی در ایران امروز. تهران: نقش و نگار، 1377، ص 16 و 18.

[2] تهران: نقش و نگار، 1377.

[3] نوذری، عزت‌الله. تاریخ احزاب سیاسی در ایران. شیراز: نوید شیراز، 1380، ص 305-306.

[4] ظریفی‌نیا، حمیدرضا. كالبدشكافی جناح‌های سیاسی ایران 78-58. تهران: آزادی اندیشه، 1378، ص 71.

[5] مُرتجی. حجت. جناح‌های سیاسی در ایران امروز. تهران: نقش و نگار، 1377. ص 20؛ ظریفی‌نیا. تهران: آزادی اندیشه، 1378.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''مجمع روحانيون مبارز'''، تشكل سياسي روحانيان.
+[[پرونده:156780764.jpg|بندانگشتی|مجمع روحانیون مبارز برگرفته از وبسایت ایرنا قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.irna.ir/news/83567207/%D9%87%D9%85%DA%AF%D8%B1%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%B1%DB%8C%D8%B4-%D8%B3%D9%81%DB%8C%D8%AF%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B5%D9%84%D8%A7%D8%AD%D8%A7%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%AC%D9%85%D8%B9-%D8%B1%D9%88%D8%AD%D8%A7%D9%86%DB%8C%D9%88%D9%86-%D9%85%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D8%B2]]
+'''[[مجمع روحانیون مبارز]]'''، تشكل سیاسی روحانیان.
-سابقة تأسيس آن به 1366ش و پيش از برگزاري انتخابات سومين دورة مجلس شوراي اسلامي برمي‌گردد. اين تشكل در فروردين 1367ش پس از كسب موافقت امام خميني رسماً اعلام موجوديت كرد.<sup>1</sup> اين مجمع از انشعاب در جامعة روحانيت مبارز<sup>*</sup> پديد آمد و سبب آن بروز اختلاف نظر در باب شرايط، معيارها و چگونگي معرفي كانديداهاي نمايندگي مجلس بود.<sup>2</sup> مجمع از 1370ش به دنبال رد صلاحيت گستردة كانديداهاي مجمع در انتخابات مجلس چهارم، فعاليت خود را به مدت 5 سال متوقف كرد.<sup>3</sup> سپس در مهر 1374ش چند ماه قبل از برگزاري انتخابات مجلس پنجم، فعاليتش را از سر گرفت و در مجالس پنجم و ششم نمايندگاني را وارد مجلس كرد.<sup>4</sup> از آغاز شكل‌گيري مجمع مهدي كروبي دبير مجمع بوده است و محمد موسوي خوئيني‌ها، اسدالله بيات، محمدحسن رحيميان، امام جماراني، علي‌اكبر محتشمي، رسول منتجب‌نيا، سيد هادي خامنه‌اي از جمله اعضاي شوراي مركزي آنند. عبدالواحد موسوي لاري وزير كشور كابينة سيد محمد خاتمي نيز از اعضاي مجمع روحانيون مبارز است.<sup>5</sup> پس از برگزاري انتخابات دورة نهم رياست جمهوري در 27 خرداد و سوم تير، مهدي كروبي از دبيري مجمع استعفا كرد.
+سابقه تأسیس آن به 1366ش و پیش از برگزاری انتخابات سومین دوره [https://www.parliran.ir/ مجلس شورای اسلامی] برمی‌گردد. این تشكل در فروردین 1367ش پس از كسب موافقت [[امام خمینی]] رسماً اعلام موجودیت كرد<ref>   مُرتجی، حجت. '''''جناح‌های سیاسی در ایران امروز'''''. تهران: نقش و نگار، 1377، ص 16 و 18. </ref>. این مجمع از انشعاب در جامعه روحانیت مبارز<sup>*</sup> پدید آمد و سبب آن بروز اختلاف نظر در باب شرایط، معیارها و چگونگی معرفی كاندیداهای نمایندگی مجلس بود<ref>تهران: نقش و نگار، 1377.</ref>. مجمع از 1370ش به دنبال رد صلاحیت گسترده كاندیداهای مجمع در انتخابات مجلس چهارم، فعالیت خود را به مدت 5 سال متوقف كرد<ref>  نوذری، عزت‌الله. '''''تاریخ احزاب سیاسی در ایران'''''. شیراز: نوید شیراز، 1380، ص 305-306.</ref>.
+سپس در مهر 1374ش چند ماه قبل از برگزاری انتخابات مجلس پنجم، فعالیتش را از سر گرفت و در مجالس پنجم و ششم نمایندگانی را وارد مجلس كرد<ref>  ظریفی‌نیا، حمیدرضا. '''''كالبدشكافی جناح‌های سیاسی ایران 78-58'''''. تهران: آزادی اندیشه، 1378، ص 71. </ref>. از آغاز شكل‌گیری مجمع مهدی كروبی دبیر مجمع بوده است و محمد موسوی خوئینی‌ها، اسدالله بیات، محمدحسن رحیمیان، امام جمارانی، علی‌اكبر محتشمی، رسول منتجب‌نیا، سید هادی خامنه‌ای از جمله اعضای شورای مركزی آنند. عبدالواحد موسوی لاری وزیر كشور كابینه سید محمد خاتمی نیز از اعضای مجمع روحانیون مبارز است<ref>مُرتجی.  حجت. '''''جناح‌های سیاسی در ایران امروز'''''. تهران: نقش و نگار، 1377. ص 20؛ ظریفی‌نیا. تهران: آزادی اندیشه، 1378.</ref>. پس از برگزاری انتخابات دوره نهم ریاست جمهوری در 27 خرداد و سوم تیر، مهدی كروبی از دبیری مجمع استعفا كرد.
-'''مآخذ:'''
+== نیز نگاه کنید به ==
--    مُرتجي، حجت. '''''جناح‌هاي سياسي در ايران امروز'''''. تهران: نقش و نگار، 1377، ص 16 و 18.
+* [[امام خمینی]]
--    همانجا.
+== مآخذ ==
+<references />
--    نوذري، عزت‌الله. '''''تاريخ احزاب سياسي در ايران'''''. شيراز: نويد شيراز، 1380، ص 305-306.
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
--    ظريفي‌نيا، حميدرضا. '''''كالبدشكافي جناح‌هاي سياسي ايران 78-58'''''. تهران: آزادي انديشه، 1378، ص 71.
--    مُرتجي. همان. ص 20؛ ظريفي‌نيا. همانجا.
+== نویسنده مقاله ==
 جعفر گلشن
+[[رده:علوم سیاسی]]