امام زمان(عج): تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''امام زمان (عج)'''، (تولد 255 ق / غيبت 329 ق)، امام دوازدهم شيعيان، همنام پيامبر، فرزند امام حسن عسكري و بازپسين امام كه شيعيان او را زنده و از انظار غايب و مستور و منجي عالم بشريت ميدانند و منتظر فرج اويند تا بنا به وعدﺓ خداوند زمين را از عدل و دا...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
امام زمان (عج)، (تولد 255 ق / غیبت 329 ق)، امام دوازدهم شیعیان، همنام پیامبر، فرزند [[امام حسن عسکری(ع)|امام حسن عسکری]] و بازپسین امام که شیعیان او را زنده و از انظار غایب و مستور و منجی عالم بشریت میدانند و منتظر فرج اویند تا بنا به وعده خداوند زمین را از عدل و داد و مساوات پر کند. | |||
شیعیان، امام دوازدهم را بهنام نمیخوانند، بلکه از او با القابی چون مهدی و حجت و قائم منتظر و خلف صالح و بقیتالله و امام زمان و صاحب زمان و ولی عصر و امام عصر و... یاد میکنند. بنا بر اخبار و روایات شیعه، آن حضرت را دو غیبت است: صغری و کبری. غیبت صغری هفتاد و چهار سال طول کشید و در این مدت چهار سفیر یا نماینده، یکی پس از دیگری نامهها و توقیعات حضرت را به مردم میرساندهاند و خود به زیارت ایشان نائل میشدهاند. این نمایندگان به ترتیب عبارتند از: | |||
1ـ ابوعمرو عثمان عمری اسدی عسکری از اصحاب [[امام علی النقی هادی(ع)|امام هادی]] و [[امام حسن عسکری(ع)|امام عسکری]]<ref>ابن خلّكان. '''''وفیات الاعیان'''''. ج 1، ص 451. </ref>؛ | |||
2ـ ابوجعفر محمد بن عثمان، وی بعد از مرگ پدر، عهدهدار سفارت امام گردید. او در 304 یا 305 در بغداد درگذشت و مدتی حدود پنجاه سال پیشکار و وکیل امام زمان (عج) بود<ref>مؤمن شبلنجی. '''''نور الابصار فی مناقب آل بیت النبی المختار'''''. ص 161. </ref>؛ | |||
''' | 3ـ ابوالقاسم حسین بن روح بن ابیبحر نوبختی که دستیار مورد اعتماد ابوجعفر محمد بن عثمان بود و نامبرده دو سال پیش از مرگ، مشایخ و اعیان شیعه را جمع کرد و حسین بن روح را به جانشینی خود معرفی نمود. وفاتش در 326 ق در بغداد اتفاق افتاد<ref>امین، سیدمحسن. '''''اعیان الشیعه'''''. ج 2، ص 44، 88.</ref>؛ | ||
4ـ ابوالحسن علی بن محمد سمری، وی بنا به وصیت حسین بن روح و امر امام زمان (عج) به سفارت و نیابت خاصـه امام برگزیده شد و مدتی نزدیک به دو سال رابط بین امام غایب و شیعیان بود. وفاتش در نیمـه شعبان 328 یا 329 ق. در بغداد اتفاق افتاد<ref>مجلسی. '''''بحار الانوار'''''. ج 51، ص 2ـ34 و 343ـ366.</ref>. | |||
بعد از وفات چهارمین نایب خاص امام زمان، مدت غیبت صغری و عصر سفارت و نیابت خاصه پایان پذیرفت و دوران غیبت کبری آغاز گردید و تا وقتی که خدا بخواهد ادامه خواهد یافت<ref>شیخ مفید. '''''الارشاد'''''. </ref><ref>شیخ طوسی. '''''كتاب الغیبه'''''. ص 214ـ243.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[امام حسن عسکری(ع)]] | |||
* [[امامت]] | |||
* [[امام علی النقی هادی(ع)]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
سید حسن امین | |||
تلخیص از دایرهالمعارف تشیّع و شیعه در اسلام. | |||
[[رده:علوم اسلامی و حقوق فقهی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۴۶
امام زمان (عج)، (تولد 255 ق / غیبت 329 ق)، امام دوازدهم شیعیان، همنام پیامبر، فرزند امام حسن عسکری و بازپسین امام که شیعیان او را زنده و از انظار غایب و مستور و منجی عالم بشریت میدانند و منتظر فرج اویند تا بنا به وعده خداوند زمین را از عدل و داد و مساوات پر کند.
شیعیان، امام دوازدهم را بهنام نمیخوانند، بلکه از او با القابی چون مهدی و حجت و قائم منتظر و خلف صالح و بقیتالله و امام زمان و صاحب زمان و ولی عصر و امام عصر و... یاد میکنند. بنا بر اخبار و روایات شیعه، آن حضرت را دو غیبت است: صغری و کبری. غیبت صغری هفتاد و چهار سال طول کشید و در این مدت چهار سفیر یا نماینده، یکی پس از دیگری نامهها و توقیعات حضرت را به مردم میرساندهاند و خود به زیارت ایشان نائل میشدهاند. این نمایندگان به ترتیب عبارتند از:
1ـ ابوعمرو عثمان عمری اسدی عسکری از اصحاب امام هادی و امام عسکری[۱]؛
2ـ ابوجعفر محمد بن عثمان، وی بعد از مرگ پدر، عهدهدار سفارت امام گردید. او در 304 یا 305 در بغداد درگذشت و مدتی حدود پنجاه سال پیشکار و وکیل امام زمان (عج) بود[۲]؛
3ـ ابوالقاسم حسین بن روح بن ابیبحر نوبختی که دستیار مورد اعتماد ابوجعفر محمد بن عثمان بود و نامبرده دو سال پیش از مرگ، مشایخ و اعیان شیعه را جمع کرد و حسین بن روح را به جانشینی خود معرفی نمود. وفاتش در 326 ق در بغداد اتفاق افتاد[۳]؛
4ـ ابوالحسن علی بن محمد سمری، وی بنا به وصیت حسین بن روح و امر امام زمان (عج) به سفارت و نیابت خاصـه امام برگزیده شد و مدتی نزدیک به دو سال رابط بین امام غایب و شیعیان بود. وفاتش در نیمـه شعبان 328 یا 329 ق. در بغداد اتفاق افتاد[۴].
بعد از وفات چهارمین نایب خاص امام زمان، مدت غیبت صغری و عصر سفارت و نیابت خاصه پایان پذیرفت و دوران غیبت کبری آغاز گردید و تا وقتی که خدا بخواهد ادامه خواهد یافت[۵][۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
سید حسن امین
تلخیص از دایرهالمعارف تشیّع و شیعه در اسلام.