مهریه: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''مهر، يا مهریه،''' هدیه و پیشکش مرد به زن به هنگام ازدواج. مهر، در لغت فارسی، کابین و مهریه است.<sup>1</sup> در قرآن، الفاظی چون صَدَقه،<sup>2</sup> نحله،<sup>3</sup> فریضه<sup>4</sup> و اجر،<sup>5</sup> با معنای مهر، برابر آمده است. لفظ صدق و صدقه؛ <sup>6</sup> مترادف کلمة مهر...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''مهر، يا مهریه،''' هدیه و پیشکش مرد به زن به هنگام ازدواج. | '''مهر، يا مهریه،''' هدیه و پیشکش مرد به زن به هنگام ازدواج. | ||
مهر، در لغت فارسی، کابین و مهریه است | مهر، در لغت فارسی، کابین و مهریه است<ref>معین، محمد. '''''فرهنگ فارسی معین'''''. ذیل واژه مهریه. تهران: انتشارات امیرکبیر، 1342.</ref>. در [[قرآن]]، الفاظی چون صَدَقه<ref name=":0">قرآن کریم، سوره 4/4.</ref>، نحله<ref name=":0" />، فریضه<ref>قرآن کریم، سوره 2/227</ref> و اجر<ref>قرآن کریم، سوره 4/24.</ref>، با معنای مهر، برابر آمده است. لفظ صدق و صدقه<ref name=":1">بقّال، عبدالحسین محمدعلی. '''''فرهنگ المعجم المجمعی'''''. تهران: انتشارات دانشگاه تهران، 1375.</ref>؛ مترادف کلمه مهر، در زبان عربی است<ref name=":1" /> و بر این اساس، پیشکش مهریه، از سوی مرد به زن، به هنگام ازدواج، نشان از صداقت و راستی مرد و علاقه و محبت او نسبت به زن و تشکیل خانواده دارد<ref> الجبعیالعاملی، زینالعابدین بن احمد. مشهور به شهید ثانی، '''''مسالک''''' '''''الافهام'''''. ج1، 533، چاپ سنگی، 1310ق.</ref>. در نکاح دائم، عدم ذکر مهر یا شرط عدم مهر، موجب عدم صحت [[نکاح]] نیست و زوجین میتوانند پس از عقد، به تراضی، مهر را تعیین کنند، اما در نکاح موقت، تعیین مهر، لازم و عقد، بدون ذکر آن، باطل است<ref>ماده 1087 و ماده 1091 قانون مدنی.</ref><ref>قرآن کریم، سوره 2/236</ref><ref>موسویخویی، سیدابوالقاسم. '''''منهاج''''' '''''الصالحین'''''. قم: انتشارات مهر، 1410ق، ج2، 280.</ref>. به اعتبار تعیین و عدم تعیين مهر در عقد نکاح، مهر، چهار قسم است: مهرالمسمّی<ref name=":2">حلّی، نجمالدین جعفر بن الحسن، معروف به محقق حلی. '''''شرایع''''' '''''الاسلام'''''. تهران: انتشارات استقلال، 1403ق (1983م)، ج2، 545.</ref>، مَهرالمِثل<ref>موسویخویی، سیدابوالقاسم. '''''منهاج''''' '''''الصالحین'''''. قم: انتشارات مهر، 1410ق، ج2، 278.</ref>، مَهرالمتعه<ref>ماده 1093 و ماده 1094 قانون مدنی.</ref><ref>قرآن کریم، سوره 2/236.</ref> و مهرالسُّنه<ref>شهید ثانی. '''''الروضه البهیه فی شرح اللمعه الدمشقیه.''''' جامعه النجف الدینیه، 1398ق، ج5، 347.</ref>. آنچه به عنوان مهر در نظر گرفته میشود، باید: | ||
''' | # عین باشد<ref name=":3">موسویخمینی، روحالله. '''''تحریرالوسیله'''''. انتشارات اسماعیلیان، 1390ق، ج2، ص297.</ref>؛ | ||
# دین باشد<ref name=":3" />؛ | |||
# منفعت عین باشد<ref name=":3" />؛ | |||
# کار و عمل باشد<ref name=":3" />؛ | |||
نیز باید: | |||
2. | # قابل تملک باشد<ref name=":3" />؛ | ||
# مالیّت داشته باشد<ref>الوسطی، ابی جعفر محمد بن الحسن مشهور به شیخ طوسی. '''''المبسوط، در سلسله النیابیع الفقهیه'''''. گردآوری علیاصغر مروارید، انتشارات الدار الاسلامیه، 1410ق (1990م)، ص250</ref><ref name=":2" />؛ | |||
# معین باشد<ref name=":3" />؛ | |||
# معلوم باشد<ref>حلّی، نجمالدین جعفر بن الحسن، معروف به محقق حلی. '''''شرایع''''' '''''الاسلام'''''. تهران: انتشارات استقلال، 1403ق (1983م)، ج2، 546.</ref>. | |||
استقرار مهر، در مالکیت زن، در گرو عواملی چون، عمل زناشویی، ارتداد مرد و فوت است<ref>الطوسی، محمد بن علی بن حمزه، معروف به ابن حمزه. '''''الوسیله الی نیل الفضیله'''''. در سلسله الینابیع الفقهیه. انتشارات دارالاسلامیه، 1410ق (1990م)، ص297.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[نفقه]] | |||
* [[نکاح]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
اسدالله معظمی گودرزی | اسدالله معظمی گودرزی | ||
[[رده:علوم اسلامی و حقوق فقهی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۷ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۰۳
مهر، يا مهریه، هدیه و پیشکش مرد به زن به هنگام ازدواج.
مهر، در لغت فارسی، کابین و مهریه است[۱]. در قرآن، الفاظی چون صَدَقه[۲]، نحله[۲]، فریضه[۳] و اجر[۴]، با معنای مهر، برابر آمده است. لفظ صدق و صدقه[۵]؛ مترادف کلمه مهر، در زبان عربی است[۵] و بر این اساس، پیشکش مهریه، از سوی مرد به زن، به هنگام ازدواج، نشان از صداقت و راستی مرد و علاقه و محبت او نسبت به زن و تشکیل خانواده دارد[۶]. در نکاح دائم، عدم ذکر مهر یا شرط عدم مهر، موجب عدم صحت نکاح نیست و زوجین میتوانند پس از عقد، به تراضی، مهر را تعیین کنند، اما در نکاح موقت، تعیین مهر، لازم و عقد، بدون ذکر آن، باطل است[۷][۸][۹]. به اعتبار تعیین و عدم تعیين مهر در عقد نکاح، مهر، چهار قسم است: مهرالمسمّی[۱۰]، مَهرالمِثل[۱۱]، مَهرالمتعه[۱۲][۱۳] و مهرالسُّنه[۱۴]. آنچه به عنوان مهر در نظر گرفته میشود، باید:
نیز باید:
استقرار مهر، در مالکیت زن، در گرو عواملی چون، عمل زناشویی، ارتداد مرد و فوت است[۱۸].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ معین، محمد. فرهنگ فارسی معین. ذیل واژه مهریه. تهران: انتشارات امیرکبیر، 1342.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ قرآن کریم، سوره 4/4.
- ↑ قرآن کریم، سوره 2/227
- ↑ قرآن کریم، سوره 4/24.
- ↑ ۵٫۰ ۵٫۱ بقّال، عبدالحسین محمدعلی. فرهنگ المعجم المجمعی. تهران: انتشارات دانشگاه تهران، 1375.
- ↑ الجبعیالعاملی، زینالعابدین بن احمد. مشهور به شهید ثانی، مسالک الافهام. ج1، 533، چاپ سنگی، 1310ق.
- ↑ ماده 1087 و ماده 1091 قانون مدنی.
- ↑ قرآن کریم، سوره 2/236
- ↑ موسویخویی، سیدابوالقاسم. منهاج الصالحین. قم: انتشارات مهر، 1410ق، ج2، 280.
- ↑ ۱۰٫۰ ۱۰٫۱ حلّی، نجمالدین جعفر بن الحسن، معروف به محقق حلی. شرایع الاسلام. تهران: انتشارات استقلال، 1403ق (1983م)، ج2، 545.
- ↑ موسویخویی، سیدابوالقاسم. منهاج الصالحین. قم: انتشارات مهر، 1410ق، ج2، 278.
- ↑ ماده 1093 و ماده 1094 قانون مدنی.
- ↑ قرآن کریم، سوره 2/236.
- ↑ شهید ثانی. الروضه البهیه فی شرح اللمعه الدمشقیه. جامعه النجف الدینیه، 1398ق، ج5، 347.
- ↑ ۱۵٫۰ ۱۵٫۱ ۱۵٫۲ ۱۵٫۳ ۱۵٫۴ ۱۵٫۵ موسویخمینی، روحالله. تحریرالوسیله. انتشارات اسماعیلیان، 1390ق، ج2، ص297.
- ↑ الوسطی، ابی جعفر محمد بن الحسن مشهور به شیخ طوسی. المبسوط، در سلسله النیابیع الفقهیه. گردآوری علیاصغر مروارید، انتشارات الدار الاسلامیه، 1410ق (1990م)، ص250
- ↑ حلّی، نجمالدین جعفر بن الحسن، معروف به محقق حلی. شرایع الاسلام. تهران: انتشارات استقلال، 1403ق (1983م)، ج2، 546.
- ↑ الطوسی، محمد بن علی بن حمزه، معروف به ابن حمزه. الوسیله الی نیل الفضیله. در سلسله الینابیع الفقهیه. انتشارات دارالاسلامیه، 1410ق (1990م)، ص297.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
اسدالله معظمی گودرزی