نفقه

نفقه، هزینه خوراک، پوشاک، اثاثیه منزل و مسکن.

نفقه اسمی است از انفاق، به معنی توشه و در عقد نکاح، چیزهایی است که خداوند، دادن آن‌ها را به زوجه بر  زوج، واجب کرده است و در فقه، تحت عنوان اسباب وجوب نفقه از آن سخن رفته است : مثل خوراک، پوشاک، لباس و مسکن. در اسلام، تأمین هزینه زوجه، به عهده زوج، هزینه معاش پدر و مادر نادار و ناتوان، به عهده فرزندان، تأمین مخارج زندگی فرزندان، تا سن رشد، به عهده پدر و مادر و همچنین نفقه خدمتکار و حیوان، به عهده صاحب آن است. برخی از فقها معتقدند که در نکاح دائم، نفقه دادن به زوجه، بر زوج واجب است. مشهور فقها، بر این نظر معتقدند که وجوب نفقه، مشروط به تمکین کامل از جانب زوجه است. شهید ثانی، عقد و تمکین را دو جزء سبب وجوب نفقه دانسته است. صاحب جواهر، تمکین را دلیل محکمی بر عدم وجوب نفقه نمی‌داند. صاحب حدائق، نیز معتقد است که نفقه، به مجرد عقد، بر زوج، واجب شده و مشروط به تمکین نمی‌باشد.

نیز نگاه کنید به

• مهریه
• نکاح

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

اسدالله معظمی گودرزی