ایلخان: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''ايلخان'''، بالاترين منصب نظام رهبري در هرم سلسله مراتب ساختار سياسي جامعة ايلي ـ عشايري. اتحادية ايلي در ايران از اتحاد شماري ايل و طايفة بزرگ تشكيل ميشد كه از لحاظ جمعيت، وسعت زمين و دستگاه رهبري، در حد يك دولت كوچك در ايران عمل ميكرده اس...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''[[ایلخان]]'''، بالاترین منصب نظام رهبری در هرم سلسله مراتب ساختار سیاسی [[ایلات و عشایر|جامعه ایلی ـ عشایری]]. | ||
اتحادیه ایلی در [[کشور ایران|ایران]] از اتحاد شماری [[ایل]] و طایفه بزرگ تشکیل میشد که از لحاظ جمعیت، وسعت زمین و دستگاه رهبری، در حد یک دولت کوچک در [[کشور ایران|ایران]] عمل میکرده است. نظام رهبری این اتحادیه به صورت سلسله مراتب بود که یک رهبر قدرتمند در سر هرم قرار داشت. ایلخان به عنوان رأس سازمان سیاسی یا اتحادیه ایلی در بالاترین منصب این هرم قرار میگرفت و به ترتیب [[ایل بیگ|ایلبیگی]] ـ در مقام معاون ایلخان، خوانین و کلانتران، کدخدایان و ریشسفیدان در دامنه هرم و به عنوان رؤسای واحدهای سیاسی کوچکتر اتحادیه ایلی قرار میگرفتند. در سلسله مراتب رهبری [[ایل]]، قدرت از رده پائین هرم به بالا افزوده میشد. | |||
منصب | منصب ایلخانی در خانواده صاحبان این مقامها موروثی بود و بالاترین مرجع تصمیمگیری در نظام سیاسی به شمار میرفت. منشاء قدرت ایلخانی، اقوام و بستگان نزدیک آنها، طایفه وابسته به دستگاه رهبری (نوکران و مزدوران) و حمایتهای شاه و حکومت بود. | ||
امروزه نظام | امروزه نظام سیاسی سنتی اتحادیههای ایلی نیز به دلایل گوناگون، از جمله مداخله مستقیم دولتها و گسترش تحولات اجتماعی، اقتصادی و سیاسی در [[کشور ایران|ایران]]، از هم گسسته است. چنین شکلی از سازمان سیاسی ایلی دیگر کمتر در اتحادیههای ایلی ایران وجود دارد<ref> اماناللهی، سکندر. '''''کوچنشینی در ایران'''''. تهران: 1360، ص 196-219.</ref>. | ||
(هرم سلسله مراتب نظام | (هرم سلسله مراتب نظام رهبری در ساختار سیاسی اتحادیه ایلی) | ||
* ایلخان و [[ایل بیگ|ایل بیگی]]؛ | |||
* خانها و کلانتران؛ | |||
* کدخدایان؛ | |||
* ریش سفیدان؛ | |||
* گروه عامه ایلیاتی. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[ایلات و عشایر]] | |||
* [[ایل بیگ]] | |||
* [[ایران ( نشریه کلوپ بین المللی)|ایران]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
علی بلوکباشی | علی بلوکباشی | ||
[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]] | |||
[[رده:مردم شناسی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۹ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۳:۱۹
ایلخان، بالاترین منصب نظام رهبری در هرم سلسله مراتب ساختار سیاسی جامعه ایلی ـ عشایری.
اتحادیه ایلی در ایران از اتحاد شماری ایل و طایفه بزرگ تشکیل میشد که از لحاظ جمعیت، وسعت زمین و دستگاه رهبری، در حد یک دولت کوچک در ایران عمل میکرده است. نظام رهبری این اتحادیه به صورت سلسله مراتب بود که یک رهبر قدرتمند در سر هرم قرار داشت. ایلخان به عنوان رأس سازمان سیاسی یا اتحادیه ایلی در بالاترین منصب این هرم قرار میگرفت و به ترتیب ایلبیگی ـ در مقام معاون ایلخان، خوانین و کلانتران، کدخدایان و ریشسفیدان در دامنه هرم و به عنوان رؤسای واحدهای سیاسی کوچکتر اتحادیه ایلی قرار میگرفتند. در سلسله مراتب رهبری ایل، قدرت از رده پائین هرم به بالا افزوده میشد.
منصب ایلخانی در خانواده صاحبان این مقامها موروثی بود و بالاترین مرجع تصمیمگیری در نظام سیاسی به شمار میرفت. منشاء قدرت ایلخانی، اقوام و بستگان نزدیک آنها، طایفه وابسته به دستگاه رهبری (نوکران و مزدوران) و حمایتهای شاه و حکومت بود.
امروزه نظام سیاسی سنتی اتحادیههای ایلی نیز به دلایل گوناگون، از جمله مداخله مستقیم دولتها و گسترش تحولات اجتماعی، اقتصادی و سیاسی در ایران، از هم گسسته است. چنین شکلی از سازمان سیاسی ایلی دیگر کمتر در اتحادیههای ایلی ایران وجود دارد[۱].
(هرم سلسله مراتب نظام رهبری در ساختار سیاسی اتحادیه ایلی)
- ایلخان و ایل بیگی؛
- خانها و کلانتران؛
- کدخدایان؛
- ریش سفیدان؛
- گروه عامه ایلیاتی.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ اماناللهی، سکندر. کوچنشینی در ایران. تهران: 1360، ص 196-219.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
علی بلوکباشی