مکتب هرات: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''هرات، مكتب'''، نام سبك خاص هنري در نگارگري دوران تيموريان در شهر هرات. در اين مكتب، نگارگران در روش مرسوم فضاسازي و صحنهپردازي، طراحي و تركيببندي پيكرها، كاربست رنگهاي پاك و درخشان، پيشرفت قابل ملاحظه كردند. در نيمة نخست سدة نهم ق / پان...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۵ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''هرات، | '''هرات، مکتب'''، نام سبک خاص هنری در نگارگری [[تیموریان|دوران تیموریان]] در شهر هرات. | ||
در | در این مکتب، نگارگران در روش مرسوم فضاسازی و صحنهپردازی، طراحی و ترکیببندی پیکرها، کاربست رنگهای پاک و درخشان، پیشرفت قابل ملاحظه کردند. | ||
در | در نیمه نخست سده نهم ق / پانزدهم ویژگیهای دستاوردهای هنری نگارگران [[شیراز]]، بغداد، [[تبریز]] و شاید تأثیرات جدید نقاشی چینی، در کارگاههای درباری شاهرخ و بایسنقر با یکدیگر درآمیخت و سبک رسمی هرات را به وجود آورد<ref name=":0">پاکباز، روئین(1378). '''''دایرةالمعارف هنر'''''. تهران: فرهنگ معاصر، ص 644.</ref>. بایسنقر، که خود کتابشناس و خوشنویس برجستهای بود<ref>کن بای، شیلا (1378). '''''نقاشی ایران'''''. ترجمه مهدی حسینی، تهران: دانشگاه هنر، ص 61. </ref>، هنرمندان و نگارگران طراز اول آن دوران را زیر نظر جعفر بایسنقری تبریزی ـ خوشنویس معروف ـ در کارگاه کتابسازی خود گرد آورد<ref>رابینسن، ب. و.(1376). '''''هنر نگارگری ایران'''''. ترجمه یعقوب آژند، تهران: مولی، ص 22 </ref>. | ||
نگارگران | نگارگران دوره بایسنقر، در ادامه نگارگری عهد اسکندر سلطان به یک سبک رسمی و قانونمند دست یافتند که نمود آن را میتوان در نگارههای [[شاهنامه بایسنقری]]<sup>*</sup> دید<ref>پاکباز، روئین(1379). '''''نقاشی ایرانی از دیرباز تا امروز'''''. تهران: نارستان، ص 73.</ref>. رنگگذاری و ترکیببندی سنجیده، رنگهای درخشان، نقوش تزئینی متنوع و... از ویژگیهای نگارههای این نسخه و دیگر نسخ این دوران است. مولانا خلیل و غیاثالدین از جمله نمایندگان مکتب هرات بودند و میراث ایشان از طریق هنرمندانی چون استاد منصور و روحالله<sup>*</sup> میرک به کمالالدین بهزاد<sup>*</sup> رسید<ref name=":0" />. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[مکتب اصفهان]] | |||
* [[مکتب شیراز]] | |||
* [[مکتب تبریز]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
علی بوذری | علی بوذری | ||
[[رده:هنر]] | |||
[[رده:نقاشی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۴
هرات، مکتب، نام سبک خاص هنری در نگارگری دوران تیموریان در شهر هرات.
در این مکتب، نگارگران در روش مرسوم فضاسازی و صحنهپردازی، طراحی و ترکیببندی پیکرها، کاربست رنگهای پاک و درخشان، پیشرفت قابل ملاحظه کردند.
در نیمه نخست سده نهم ق / پانزدهم ویژگیهای دستاوردهای هنری نگارگران شیراز، بغداد، تبریز و شاید تأثیرات جدید نقاشی چینی، در کارگاههای درباری شاهرخ و بایسنقر با یکدیگر درآمیخت و سبک رسمی هرات را به وجود آورد[۱]. بایسنقر، که خود کتابشناس و خوشنویس برجستهای بود[۲]، هنرمندان و نگارگران طراز اول آن دوران را زیر نظر جعفر بایسنقری تبریزی ـ خوشنویس معروف ـ در کارگاه کتابسازی خود گرد آورد[۳].
نگارگران دوره بایسنقر، در ادامه نگارگری عهد اسکندر سلطان به یک سبک رسمی و قانونمند دست یافتند که نمود آن را میتوان در نگارههای شاهنامه بایسنقری* دید[۴]. رنگگذاری و ترکیببندی سنجیده، رنگهای درخشان، نقوش تزئینی متنوع و... از ویژگیهای نگارههای این نسخه و دیگر نسخ این دوران است. مولانا خلیل و غیاثالدین از جمله نمایندگان مکتب هرات بودند و میراث ایشان از طریق هنرمندانی چون استاد منصور و روحالله* میرک به کمالالدین بهزاد* رسید[۱].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ پاکباز، روئین(1378). دایرةالمعارف هنر. تهران: فرهنگ معاصر، ص 644.
- ↑ کن بای، شیلا (1378). نقاشی ایران. ترجمه مهدی حسینی، تهران: دانشگاه هنر، ص 61.
- ↑ رابینسن، ب. و.(1376). هنر نگارگری ایران. ترجمه یعقوب آژند، تهران: مولی، ص 22
- ↑ پاکباز، روئین(1379). نقاشی ایرانی از دیرباز تا امروز. تهران: نارستان، ص 73.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
علی بوذری