هفت اورنگ: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''هفت اورنگ'''، (964-973ق / 1556-1565م)، واپسين نسخة مصور در معيار نسخ سلطنتي. ابراهيم ميرزا، برادرزادة شاه طهماسب ـ در 963ق / 1556م حاكم خراسان شد. اين شاهزادة جوان در مشهد كارگاهي بر پا كرد و علاوه بر هنرمندان مقيم خراسان تعدادي از استادان مكتب تبريز را به...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۴ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''هفت اورنگ'''، (964-973ق / 1556-1565م)، | [[پرونده:6151814663423350.jpg|بندانگشتی|هفت اورنگ جامی، برگرفته از کتابراه، قابل بازیابی از https://www.ketabrah.ir/%DA%A9%D8%AA%D8%A7%D8%A8-%D9%87%D9%81%D8%AA-%D8%A7%D9%88%D8%B1%D9%86%DA%AF-%D8%AC%D8%A7%D9%85%DB%8C/book/12203]] | ||
'''هفت اورنگ'''، (964-973ق / 1556-1565م)، واپسین نسخه مصور در معیار نسخ سلطنتی. | |||
ابراهیم میرزا، برادرزاده شاه طهماسب ـ در 963ق / 1556م حاکم خراسان شد. این شاهزاده جوان در [[مشهد]] کارگاهی بر پا کرد و علاوه بر هنرمندان مقیم خراسان تعدادی از استادان [[مکتب تبریز]] را به خدمت گرفت. | |||
مهمترین نسخه مصور کارگاه او، هفت اورنگ جامی بود. این نسخه دارای 28 نگاره است و پنج خوشنویس معتبر ـ از جمله محمود نیشابوری ـ کتابت آن را بر عهده داشتند. احتمالاً بخشهای مختلف متن به طور جداگانه در مشهد و قزوین و هرات بازنویسی شده است. رد پای نگارگرانی چون میرزا علی<sup>*</sup>، مظفر علی<sup>*</sup>، [[آقا میرک]]<sup>*</sup>، شیخ محمد<sup>*</sup> در این نگارهها قابل تشخیص است. | |||
این نسخه اکنون در گالری فرییر واشینگتن محفوظ است<ref>تلخیص از: پاکباز، روئین(1379). '''''نقاشی ایرانی از دیرباز تا امروز'''''. تهران: نارستان، ص 93-94.</ref>. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[هزار و یک شب]] | |||
* [[ورقه و گلشاه]] | |||
* [[آقا میرک]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
علی بوذری | علی بوذری | ||
[[رده:هنر]] | |||
[[رده:نقاشی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۵

هفت اورنگ، (964-973ق / 1556-1565م)، واپسین نسخه مصور در معیار نسخ سلطنتی.
ابراهیم میرزا، برادرزاده شاه طهماسب ـ در 963ق / 1556م حاکم خراسان شد. این شاهزاده جوان در مشهد کارگاهی بر پا کرد و علاوه بر هنرمندان مقیم خراسان تعدادی از استادان مکتب تبریز را به خدمت گرفت.
مهمترین نسخه مصور کارگاه او، هفت اورنگ جامی بود. این نسخه دارای 28 نگاره است و پنج خوشنویس معتبر ـ از جمله محمود نیشابوری ـ کتابت آن را بر عهده داشتند. احتمالاً بخشهای مختلف متن به طور جداگانه در مشهد و قزوین و هرات بازنویسی شده است. رد پای نگارگرانی چون میرزا علی*، مظفر علی*، آقا میرک*، شیخ محمد* در این نگارهها قابل تشخیص است.
این نسخه اکنون در گالری فرییر واشینگتن محفوظ است[۱].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ تلخیص از: پاکباز، روئین(1379). نقاشی ایرانی از دیرباز تا امروز. تهران: نارستان، ص 93-94.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
علی بوذری