ابوسهل مسیحی: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''ابوسهل مسيحي'''، عيسي بن يحيي مسيحي جرجاني (د. در دهة نخست سدة 5 ق)، پزشك، اختر شناس، رياضيدان و فيلسوف. در ميانة سدة 4ق در جرجان زاده شد. مسيحي بود و در عبادت شيوهاي خاص داشت.<sup>(1و2)</sup> در ربع آخر سدة 4ق مدتي نزد اسپهبد مرزبان بن رستم در شهريار...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
ابوسهل مسیحی، عیسی بن یحیی مسیحی جرجانی (د. در دهه نخست سده 5 ق)، پزشک، اختر شناس، ریاضیدان و فیلسوف. | |||
در | در میانه سده 4ق در جرجان زاده شد. مسیحی بود و در عبادت شیوهای خاص داشت<ref name=":0">کرامتی، یونس. «ابوسهل مسیحی»، '''''دایره المعارف بزرگ اسلامی'''''. ج5، ص 574-579.</ref><ref>بیهقی، علی بن زید. '''''تتمه صوان الحکمه''.''' به کوشش محمد شفیع، لاهور: 1351ق، ص88-90.</ref>. در ربع آخر سده 4ق مدتی نزد اسپهبد مرزبان بن رستم در شهریار و فریم بود. سپس به گرگانج نزد آل مأمون (حک 387-408ق) رفت. در آنجا به حلقه دانشمندان آن روزگار، همچون [[ابوریحان بیرونی]]، [[ابن سینا، پزشک|ابن سینا]] و [[ابونصر منصور بن عراق]] پیوست و آثاری برای آنان نوشت<ref name=":0" /><ref>ابن ابی اصیعبه. '''''عیون الأنباء'''''. به کوشش آگوست مولر، قاهره: 1299ق، 1/327-328، 2/19.</ref><ref>قفطی، علی بن یوسف. '''''تاریخ الحکماء'''''. به کوشش لیپرت، لایپزیک: 1903م؛ ص414، 417.</ref>. نظامی عروضی در روایتی آورده است که ابوسهل و [[ابن سینا، پزشک|ابن سینا]] از بیم [[محمود غزنوی]] از گرگانج به سوی جرجان گریختند و ابوسهل در میانه راه جان سپرد<ref>نظامی عروضی. '''''چهارمقاله'''''. به کوشش معین، تهران: 1333، ص118-121.</ref>، در حالی که ابن سینا پس از رسیدن به جرجان، شرح مذاکرات پیشین خود با ابوسهل را در نامهای از جرجان به گرگانج برای او فرستاد. برخی از تاریخ نگاران و محققان اروپایی او را استاد [[ابن سینا، پزشک|ابن سینا]] در پزشکی دانستهاند، اما ابن سینا میگوید که پزشکی را خود آموخته است<ref name=":0" />. | ||
آثار مهم ابوسهل، عبارتاند از: | آثار مهم ابوسهل، عبارتاند از: المائه یا صدباب و الطب الکلی در پزشکی؛ اظهار حکمه الله تعالی فی خلق الانسان، اصناف العلوم الحکمیه در طبقه بندی علوم<ref name=":0" />. دیمیتری گوتاس این رساله را که دربرگیرنده فهرست نسبتاً کاملی از رئوس مطالب است به انگلیسی تلخیص کرده است<ref>Gutas, D., Avicenna and the Aristotelian Tradition, Leiden, 1988.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[ابوریحان بیرونی]] | |||
* [[ابن سینا، پزشک|ابن سینا]] | |||
* [[ابونصر منصور بن عراق]] | |||
* [[محمود غزنوی]] | |||
== '''مآخذ''' == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
یونس كرامتی | |||
[[رده:علوم و فنون]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۱۵
ابوسهل مسیحی، عیسی بن یحیی مسیحی جرجانی (د. در دهه نخست سده 5 ق)، پزشک، اختر شناس، ریاضیدان و فیلسوف.
در میانه سده 4ق در جرجان زاده شد. مسیحی بود و در عبادت شیوهای خاص داشت[۱][۲]. در ربع آخر سده 4ق مدتی نزد اسپهبد مرزبان بن رستم در شهریار و فریم بود. سپس به گرگانج نزد آل مأمون (حک 387-408ق) رفت. در آنجا به حلقه دانشمندان آن روزگار، همچون ابوریحان بیرونی، ابن سینا و ابونصر منصور بن عراق پیوست و آثاری برای آنان نوشت[۱][۳][۴]. نظامی عروضی در روایتی آورده است که ابوسهل و ابن سینا از بیم محمود غزنوی از گرگانج به سوی جرجان گریختند و ابوسهل در میانه راه جان سپرد[۵]، در حالی که ابن سینا پس از رسیدن به جرجان، شرح مذاکرات پیشین خود با ابوسهل را در نامهای از جرجان به گرگانج برای او فرستاد. برخی از تاریخ نگاران و محققان اروپایی او را استاد ابن سینا در پزشکی دانستهاند، اما ابن سینا میگوید که پزشکی را خود آموخته است[۱].
آثار مهم ابوسهل، عبارتاند از: المائه یا صدباب و الطب الکلی در پزشکی؛ اظهار حکمه الله تعالی فی خلق الانسان، اصناف العلوم الحکمیه در طبقه بندی علوم[۱]. دیمیتری گوتاس این رساله را که دربرگیرنده فهرست نسبتاً کاملی از رئوس مطالب است به انگلیسی تلخیص کرده است[۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ کرامتی، یونس. «ابوسهل مسیحی»، دایره المعارف بزرگ اسلامی. ج5، ص 574-579.
- ↑ بیهقی، علی بن زید. تتمه صوان الحکمه. به کوشش محمد شفیع، لاهور: 1351ق، ص88-90.
- ↑ ابن ابی اصیعبه. عیون الأنباء. به کوشش آگوست مولر، قاهره: 1299ق، 1/327-328، 2/19.
- ↑ قفطی، علی بن یوسف. تاریخ الحکماء. به کوشش لیپرت، لایپزیک: 1903م؛ ص414، 417.
- ↑ نظامی عروضی. چهارمقاله. به کوشش معین، تهران: 1333، ص118-121.
- ↑ Gutas, D., Avicenna and the Aristotelian Tradition, Leiden, 1988.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
یونس كرامتی