پرش به محتوا

محمود غزنوی

از ویکی ایران
تصویر محمود غزنوی، قابل بازیابی از https://www.sarpoosh.com/biography/celebrities-historical/mahmud-ghazni-10.html

محمود غزنوی، ملقب به یمین‌الدوله و امین‌المله[۱]، سومین و مقتدرترین فرمانروای غزنوی (حک.389-421ق / ؟ م)

محمود در 362ق از مادری زاولی متولد شد[۲]. پدرش سبکتکین، دیگر پسرش اسماعیل را به جانشینی برگزیده بود، که محمود توانست با اقدام نظامی بر برادر فائق شود.

در 389ق قلمرو سامانیان میان محمود و ایلک نصرخان قراخانی تقسیم شد و القادر خلیفه عباسی منشور حکومت خراسان و لقب یمین‌الدوله و امین‌المله را برای او فرستاد[۳]، تا هر ساله به جنگ با کفار بپردازد[۴]. محمود در طی 32 سال حکومت توأم با درگیری، مولتان، قصدار، سیستان، غور، خوارزم و ری را به قلمرو خود افزود و در هند به ویژه سومنات از راه فتوحات به ثروت زیادی دست یافت (416ق)[۵].

در پی این فتوحات اسلام، فرهنگ ایرانی و زبان فارسی مقدمات گسترش خود را فراهم آورد[۶]. تعصب دینی محمود در راستای مذهب سنت تا بدانجا بود که تاهِرْتی سفیر خلیفه فاطمی مصر را که برای تبلیغ دین فاطمیان آمده بود به قتل رساند[۷]. او خود را دوستدار فرهنگ و علم نشان می‌داد و دربارش محل گرد آمدن دانشمندان و ادیبان نام‌داری مانند بیرونی*، فردوسی*، فرخی سیستانی* و... بود.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. منهاج‌السراج، طبقات ناصری. چاپ عبدالحی حبیبی، تهران: 1363، انتشارات دنیای کتاب، چاپ اول، ج1، ص228.
  2. باسورث، کلیفورد ادموند. تاریخ غزنویان. ترجمه حسن انوشه، تهران: 1356، امیرکبیر، ص40.
  3. عزالدین، علی بن الاثیر. تاریخ کامل بزرگ اسلام و ایران. ترجمه عباس خلیلی، چاپ دکتر مهیار خلیلی، تهران: 1364، انتشارات مؤسسه مطبوعاتی علمی، چاپ دوم، ج15، ص261
  4. عتبی، ابونصر محمد بن عبدالجبار محمد بن عتبی. تاریخ یمینی. ترجمه ابوشرف ناصح بن ظفر جرفادقانی، چاپ دکتر جعفر شعار، تهران: 1357، بنگاه ترجمه و نشر کتاب، چاپ اول، ص182.
  5. ابن‌خلدون. تاریخ ابن خلدون. ترجمه عبدالمحمد آیتی، تهران: 1366، مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی، چاپ اول، ج3، ص513.
  6. باسورث، کلیفورد ادموند. «دوره اول غزنویان» تاریخ ایران. ترجمه حسن انوشه، تهران: 1363، انتشارات امیرکبیر، ج4، ص171.
  7. گردیزی، ابوسعید عبدالحی بن ضحاک ابن محمود. تاریخ گردیزی. چاپ عبدالحی حبیبی، تهران: 1363، انتشارات دنیای کتاب، ص393.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

سیدحسن شجاعی دیو کلائی