پرش به محتوا

قطب الدین شیرازی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
دیداریویکی‌متن
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
deletegroup
۸٬۷۱۸ ویرایش‌ها
صفحه‌ای تازه حاوی « قطب‌الدين شيرازي، محمود بن مسعود بن مصلح (634-710ق / ؟م) ستاره شناس، رياضي‌دان، پزشك و فيلسوف برجستة ايراني. وي برجسته‌ترين شاگرد نصير الدين طوسي* و از جملة همكاران وي در رصدخانة مراغه بود، اما پيش از درگذشت نصير الدين مراغه را ترك گفت. پس از مدت...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
deletegroup
۸٬۷۱۸ ویرایش‌ها
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:


قطب‌الدین شیرازی، محمود بن مسعود بن مصلح (634-710ق / ؟م) ستاره شناس، ریاضی‌دان، پزشک و فیلسوف برجسته ایرانی. وی برجسته‌ترین شاگرد [[نصیر الدین طوسی]]* و از جمله همکاران وی در رصدخانه مراغه بود، اما پیش از درگذشت نصیر الدین مراغه را ترک گفت. پس از مدتی اقامت در [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%85%D8%B5%D8%B1 مصر] به [[تبریز]] رفت و در رمضان 710ق در آنجا درگذشت<ref>قربانی، ابوالقاسم. '''''زندگی‌نامه ریاضیدانان دوره اسلامی'''''. تهران: 1375، ص351.</ref>.


قطب‌الدين شيرازي، محمود بن مسعود بن مصلح (634-710ق / ؟م) ستاره شناس، رياضي‌دان، پزشك و فيلسوف برجستة ايراني. وي برجسته‌ترين شاگرد نصير الدين طوسي* و از جملة همكاران وي در رصدخانة مراغه بود، اما پيش از درگذشت نصير الدين مراغه را ترك گفت. پس از مدتي اقامت در مصر به تبريز رفت و در رمضان 710ق در آنجا درگذشت.<sup>1</sup>
قطب الدین همچون دیگر اعضای مکتب مراغه، در 860ق / ؟م کتاب نهایه الإدراک فی درایه الأفلاک را در نجوم در انتقاد بر نظریه سیاره‌ای بطلمیوس نوشت<ref>Kennedy, E. S. “Late Medieval Planetary Theory”, '''Isis''', Philadelphia, 1966, Vol. LVII, p 365-378</ref> اما صلیبا (Saliba, G.) بر آن است که این نظریه همان نظریه مؤیدالدین عرضی در کتاب الهیئه است<ref>Saliba, G. , “The Original Source of Qutb al-Din Shirazi’s Planetary Model”, '''Journal for the History of Arabic Science''', Aleppo, 1979, Vol III(1), pp 3-18.</ref><ref>صلیبا، جورج. «فلکی من دمشق یرد علی هیئه بطلمیوس»، '''''مجله تاریخ علوم العربیه'''''. حلب: 1980، ج (1)4، ص 3-17.</ref>. قطب الدین در این کتاب و نیز التحفه‌الشاهیه (تألیف 864ق) درباره مسائل مختلف نورشناسی، مکانیک سماوی و اندازه گیری قطر زمین مطالبی حائز اهمیت آورده است.<ref>Wiedemann, Eilhard , “Zu den optischen Kenntnissen von Qutb Al Din Al Shirazi”, '''Archiv fur Geschichte der Naturwissenschaften und der Technik''', Vol. III, 1912, pp 187-193.</ref><ref>Wiedemann, E., “Über die Dimensionen der Erde nach muslimischen Gelehrten”, '''Archiv fur Geschichte der Naturwissenschaften und der Technik''', Vol. III, 1912, pp 250-255</ref><ref>Wiedemann, E., “Uber die Gestalt, Lage und Bewegung der Erde, .von Qutb Al Din Al Shiriazi”, '''Archiv fur Geschichte der Naturwissenschaften und der Technik''', Vol. III, 1912; pp 395-422.</ref> وی دانشنامه‌ای به زبان فارسی به نام دره التاج لغره الدَبًاج نوشت و تحریر خواجه نصیر از اصول [[هندسه]] اقلیدس را نیز از عربی به فارسی ترجمه کرد<ref>قربانی، ابوالقاسم. '''''زندگی‌نامه ریاضیدانان دوره اسلامی'''''. تهران: 1375، ص 352-353.</ref>.


قطب الدين همچون ديگر اعضاي مكتب مراغه، در 860ق / ؟م كتاب ''نهاية الإدراك في دراية الأفلاك'' را در نجوم در انتقاد بر نظرية سياره‌اي بطلميوس نوشت<sup>2</sup> اما صليبا [1]بر آن است كه اين نظريه همان نظرية مؤيدالدين عرضي در ''كتاب الهيئة'' است.<sup>3و4</sup> قطب الدين در اين كتاب و نيز ''التحفة‌الشاهيه'' (تأليف 864ق) دربارة مسائل مختلف نورشناسي، مكانيك سماوي و اندازه گيري قطر زمين مطالبي حائز اهميت آورده است.<sup>5و6و7</sup> وي دانشنامه‌اي به زبان فارسي به نام ''درة التاج لغرة الدَبًاج'' نوشت و تحرير خواجه نصير از اصول هندسة اقليدس را نيز از عربي به فارسي ترجمه كرد.<sup>8</sup>
== نیز نگاه کنید به ==


'''مآخذ:'''
* [[تبریز]]
* [[نصیر الدین طوسی]]
* [[هندسه]]


1.    قرباني، ابوالقاسم. '''''زندگي‌نامة رياضيدانان دورة اسلامي'''''. تهران: 1375، ص351.
== '''مآخذ''' ==
<references />


2.             Kennedy, E. S. “Late Medieval Planetary Theory”, '''Isis''', Philadelphia, 1966, Vol. LVII, p 365-378.
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


3.             Saliba, G. , “The Original Source of Qutb al-Din Shirazi’s Planetary Model”, '''Journal for the History of Arabic Science''', Aleppo, 1979, Vol III(1), pp 3-18.
== نویسنده مقاله ==
 
یونس كرامتی
4.    صليبا، جورج. «فلكي من دمشق يرد علي هيئة بطلميوس»، '''''مجلة تاريخ علوم العربيه'''''. حلب: 1980، ج (1)4، ص 3-17.
[[رده:علوم و فنون]]
 
5.             Wiedemann, Eilhard , “Zu den optischen Kenntnissen von Qutb Al Din Al Shirazi”, '''Archiv fur Geschichte der Naturwissenschaften und der Technik''', Vol. III, 1912, pp 187-193.
 
6.             Wiedemann, E., “Über die Dimensionen der Erde nach muslimischen Gelehrten”, '''Archiv fur Geschichte der Naturwissenschaften und der Technik''', Vol. III, 1912, pp 250-255.
 
7.             Wiedemann, E., “Uber die Gestalt, Lage und Bewegung der Erde, .von Qutb Al Din Al Shiriazi”, '''Archiv fur Geschichte der Naturwissenschaften und der Technik''', Vol. III, 1912; pp 395-422.
 
8.    قرباني. ص 352-353.
 
 
یونس کرامتی
----[1]. Saliba, G.

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۸

قطب‌الدین شیرازی، محمود بن مسعود بن مصلح (634-710ق / ؟م) ستاره شناس، ریاضی‌دان، پزشک و فیلسوف برجسته ایرانی. وی برجسته‌ترین شاگرد نصیر الدین طوسی* و از جمله همکاران وی در رصدخانه مراغه بود، اما پیش از درگذشت نصیر الدین مراغه را ترک گفت. پس از مدتی اقامت در مصر به تبریز رفت و در رمضان 710ق در آنجا درگذشت[۱].

قطب الدین همچون دیگر اعضای مکتب مراغه، در 860ق / ؟م کتاب نهایه الإدراک فی درایه الأفلاک را در نجوم در انتقاد بر نظریه سیاره‌ای بطلمیوس نوشت[۲] اما صلیبا (Saliba, G.) بر آن است که این نظریه همان نظریه مؤیدالدین عرضی در کتاب الهیئه است[۳][۴]. قطب الدین در این کتاب و نیز التحفه‌الشاهیه (تألیف 864ق) درباره مسائل مختلف نورشناسی، مکانیک سماوی و اندازه گیری قطر زمین مطالبی حائز اهمیت آورده است.[۵][۶][۷] وی دانشنامه‌ای به زبان فارسی به نام دره التاج لغره الدَبًاج نوشت و تحریر خواجه نصیر از اصول هندسه اقلیدس را نیز از عربی به فارسی ترجمه کرد[۸].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ↑ قربانی، ابوالقاسم. زندگی‌نامه ریاضیدانان دوره اسلامی. تهران: 1375، ص351.
  2. ↑ Kennedy, E. S. “Late Medieval Planetary Theory”, Isis, Philadelphia, 1966, Vol. LVII, p 365-378
  3. ↑ Saliba, G. , “The Original Source of Qutb al-Din Shirazi’s Planetary Model”, Journal for the History of Arabic Science, Aleppo, 1979, Vol III(1), pp 3-18.
  4. ↑ صلیبا، جورج. «فلکی من دمشق یرد علی هیئه بطلمیوس»، مجله تاریخ علوم العربیه. حلب: 1980، ج (1)4، ص 3-17.
  5. ↑ Wiedemann, Eilhard , “Zu den optischen Kenntnissen von Qutb Al Din Al Shirazi”, Archiv fur Geschichte der Naturwissenschaften und der Technik, Vol. III, 1912, pp 187-193.
  6. ↑ Wiedemann, E., “Über die Dimensionen der Erde nach muslimischen Gelehrten”, Archiv fur Geschichte der Naturwissenschaften und der Technik, Vol. III, 1912, pp 250-255
  7. ↑ Wiedemann, E., “Uber die Gestalt, Lage und Bewegung der Erde, .von Qutb Al Din Al Shiriazi”, Archiv fur Geschichte der Naturwissenschaften und der Technik, Vol. III, 1912; pp 395-422.
  8. ↑ قربانی، ابوالقاسم. زندگی‌نامه ریاضیدانان دوره اسلامی. تهران: 1375، ص 352-353.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

یونس كرامتی

برگرفته از «https://iranology-e.ir/index.php?title=قطب_الدین_شیرازی&oldid=7805»