عیدی سازی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
عیدی سازی، نخستین تصاویری که پیش از ورود چاپ به ایران تهیه میشد، با سمههای چاپ شده بر کاغد بود که به آنها عیدی سازی میگفتند<ref name=":0">محمدی، محمدهادی؛ قایینی، زهره (1380). تاریخ ادبیات کودکان ایران. تهران: چیستا، جلد چهارم، ص 687.</ref>. چاپگر برای هر نقش یا تصویر، قالبی جداگانه میساخت و بنا به سلیقه خود چند نقش یا تصویر را با هم میآمیخت. این تصاویر که شامل مجالس بزم و رزم، مجالس مذهبی یا نقوش تزئینی بودند توسط مکتب داران خریداری و به عنوان عیدی به شاگردان داده میشدند. در بیشتر موارد تعداد تصاویر در هر برگ چاپ شده، نشانگر سالهای آموزش شاگرد بود<ref>پاکباز، روئین (1378). دائرهالمعارف هنر. تهران: فرهنگ معاصر، ص 360.</ref>. ملاهای مکتبخانه در بخشی از برگها گزارشی از وضع تحصیلی شاگرد را مینوشتند و کودکان نیز در برابر این هدیهها، پیشکشهایی برای آموزگاران میآوردند<ref name=":0" />. عیدی سازی، گونهای از هنر عامه بود که پسند زیبایی شناسی و ذوق توده مردم آن روزگار را نشان میدهد. | عیدی سازی، نخستین تصاویری که پیش از ورود چاپ به ایران تهیه میشد، با سمههای چاپ شده بر کاغد بود که به آنها عیدی سازی میگفتند<ref name=":0">محمدی، محمدهادی؛ قایینی، زهره (1380). تاریخ ادبیات کودکان ایران. تهران: چیستا، جلد چهارم، ص 687.</ref>. چاپگر برای هر نقش یا تصویر، قالبی جداگانه میساخت و بنا به سلیقه خود چند نقش یا تصویر را با هم میآمیخت. این تصاویر که شامل مجالس بزم و رزم، مجالس مذهبی یا نقوش تزئینی بودند توسط مکتب داران خریداری و به عنوان عیدی به شاگردان داده میشدند. در بیشتر موارد تعداد تصاویر در هر برگ چاپ شده، نشانگر سالهای آموزش شاگرد بود<ref>پاکباز، روئین (1378). دائرهالمعارف هنر. تهران: فرهنگ معاصر، ص 360.</ref>. ملاهای مکتبخانه در بخشی از برگها گزارشی از وضع تحصیلی شاگرد را مینوشتند و کودکان نیز در برابر این هدیهها، پیشکشهایی برای آموزگاران میآوردند<ref name=":0" />. عیدی سازی، گونهای از هنر عامه بود که پسند زیبایی شناسی و ذوق توده مردم آن روزگار را نشان میدهد. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[نقاشی پشت شیشه]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
علی بوذری | علی بوذری | ||
[[رده:هنر]] | |||
[[رده:نقاشی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۵۶
عیدی سازی، نخستین تصاویری که پیش از ورود چاپ به ایران تهیه میشد، با سمههای چاپ شده بر کاغد بود که به آنها عیدی سازی میگفتند[۱]. چاپگر برای هر نقش یا تصویر، قالبی جداگانه میساخت و بنا به سلیقه خود چند نقش یا تصویر را با هم میآمیخت. این تصاویر که شامل مجالس بزم و رزم، مجالس مذهبی یا نقوش تزئینی بودند توسط مکتب داران خریداری و به عنوان عیدی به شاگردان داده میشدند. در بیشتر موارد تعداد تصاویر در هر برگ چاپ شده، نشانگر سالهای آموزش شاگرد بود[۲]. ملاهای مکتبخانه در بخشی از برگها گزارشی از وضع تحصیلی شاگرد را مینوشتند و کودکان نیز در برابر این هدیهها، پیشکشهایی برای آموزگاران میآوردند[۱]. عیدی سازی، گونهای از هنر عامه بود که پسند زیبایی شناسی و ذوق توده مردم آن روزگار را نشان میدهد.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
علی بوذری