سهراب شهید ثالث: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
شهیدثالث، سهراب، (1322-1377ش/ 1943ـ 1998م). | شهیدثالث، سهراب، (1322-1377ش/ 1943ـ 1998م). | ||
[[پرونده:سهراب شهید ثالث.jpg|بندانگشتی|سهراب شهید ثالث برگرفته از سایت ویستا قابل بازیابی از<nowiki/>https://vista.ir/w/a/34/f4x67]] | |||
کارگردان و فیلمنامهنویس «موج نو» سینمای ایران که حاصل فعالیت هنریاش ساختن 22 فیلم کوتاه مستند و دوازده فیلم سینمایی است. دستکم دو فیلم نخستش، که در [[ایران|ایران]] ساخت، در شمار آثار ماندگار سینمای [[ایران|ایران]] محسوب میشوند<ref>حیدری، غلام (1377). '''''«فیلم و سینما»، «راوی انسانهای ضعیف، تنها، ترسخورده و غریب»'''''. شماره 8، ص 31.</ref>. | |||
در تهران متولد شد، و در فاصله سالهای 46-1343 تحصیلات عالی خود را در مدرسه پروفسور کراوس (وین) در رشته سینما آغاز کرد، و در [https://dmelal.ir/index.php?title=%D9%81%D8%B1%D8%A7%D9%86%D8%B3%D9%87 فرانسه] ادامه داد. در بازگشت به [[ایران]] به استخدام وزارت فرهنگ و هنر درآمد، و [[یک اتفاق ساده|یک اتفاق ساده]] (1352)<sup>*</sup> را ساخت، که فیلمی آرام با نماهای ساکن و ثابت در فضای گرفته بندر انزلی است، و سبک خاص او با همین فیلم سر و شکل گرفت؛ فیلم دومش ([[طبیعت بی جان|طبیعت بی جان]]، 1354)<sup>*</sup> زمانی در ایران به نمایش درآمد که او به دلیل مسایل سیاسی به آلمان غربی مهاجرت کرده بود، و فیلم در غربت را میساخت. در فاصله سالهای 91-1976 در آلمان بود و چند فیلم بلند ساخت. در فیلم زمان بلوغ (1976) به تکرار همان درونمایه و روابط بدفرجامی پرداخت که [[یک اتفاق ساده|یک اتفاق ساده]] آغاز آن بود؛ تعطیلات طولانی لوته آیزنر (1978) در بزرگداشتِ منتقد نامآور سینمای آلمان است؛ همهچیز روبهراه است (1980) واگو کننده داستان سیاه و تلخی از زندگی آدمها در دورهای است که شهیدثالث معتقد بود «تا دنیا، دنیا بوده رنج هم بوده» است<ref>دهباشی، علی(1378). '''''یادنامه سهراب شهیدثالث'''''. انتشارات شهاب ثاقب و سخن، ص 382.</ref>؛ یک زندگی: چخوف (1981) فیلمی مستند درباره نویسنده و نمایشنامه نویس محبوب او است<ref>دهباشی، علی(1378). '''''یادنامه سهراب شهیدثالث'''''. انتشارات شهاب ثاقب و سخن، ص 374.</ref>؛ اتوپیا (1982) نیز فیلمی تلخ، سیاه و بدبینانه ارزیابی شده است؛ درخت بید (1984) بیش از هر اثر دیگر او در تداوم طبیعت بی جان قرار دارد، و ترکیببندی تصاویر آن یادآور تابلوهای نقاشان امپرسیونیست است؛ و گلهای سرخ افریقا (1991) داستان نمادین زندگی مردی است که تعبیر خود او، گویی «تمام زندگیاش را خون گریه کردهاست<ref>دهباشی، علی(1378). '''''یادنامه سهراب شهیدثالث'''''. انتشارات شهاب ثاقب و سخن، ص 380.</ref>». بدینسان فیلمهای شهیدثالث همگی در یک مسیر قرار دارند، و هریک ادامه دیگری است، و زندگی خود او نقطه آغاز، یا پایان همه این فیلمها تعبیر شده است. موضوع همه فیلمهای او گزینش موقعیت و ترسیم انسان ضعیف و تنهایی است که به دنبال یاور یا سرپناهی امن و ایمن میگردد، و راه بهجایی نمی برد<ref>بهارلو، عباس (1382). '''''صد چهره سینمای ایران'''''، ص 100.</ref>. شهیدثالث چند سال قبل از مرگش به امریکا رفت و در شیکاگو اقامت گزید. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[یک اتفاق ساده]] | |||
* [[طبیعت بی جان]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== | == نویسنده مقاله == | ||
عباس بهارلو | |||
[[رده:هنر]] | |||
[[رده:سینما]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۲:۵۵
شهیدثالث، سهراب، (1322-1377ش/ 1943ـ 1998م).
کارگردان و فیلمنامهنویس «موج نو» سینمای ایران که حاصل فعالیت هنریاش ساختن 22 فیلم کوتاه مستند و دوازده فیلم سینمایی است. دستکم دو فیلم نخستش، که در ایران ساخت، در شمار آثار ماندگار سینمای ایران محسوب میشوند[۱].
در تهران متولد شد، و در فاصله سالهای 46-1343 تحصیلات عالی خود را در مدرسه پروفسور کراوس (وین) در رشته سینما آغاز کرد، و در فرانسه ادامه داد. در بازگشت به ایران به استخدام وزارت فرهنگ و هنر درآمد، و یک اتفاق ساده (1352)* را ساخت، که فیلمی آرام با نماهای ساکن و ثابت در فضای گرفته بندر انزلی است، و سبک خاص او با همین فیلم سر و شکل گرفت؛ فیلم دومش (طبیعت بی جان، 1354)* زمانی در ایران به نمایش درآمد که او به دلیل مسایل سیاسی به آلمان غربی مهاجرت کرده بود، و فیلم در غربت را میساخت. در فاصله سالهای 91-1976 در آلمان بود و چند فیلم بلند ساخت. در فیلم زمان بلوغ (1976) به تکرار همان درونمایه و روابط بدفرجامی پرداخت که یک اتفاق ساده آغاز آن بود؛ تعطیلات طولانی لوته آیزنر (1978) در بزرگداشتِ منتقد نامآور سینمای آلمان است؛ همهچیز روبهراه است (1980) واگو کننده داستان سیاه و تلخی از زندگی آدمها در دورهای است که شهیدثالث معتقد بود «تا دنیا، دنیا بوده رنج هم بوده» است[۲]؛ یک زندگی: چخوف (1981) فیلمی مستند درباره نویسنده و نمایشنامه نویس محبوب او است[۳]؛ اتوپیا (1982) نیز فیلمی تلخ، سیاه و بدبینانه ارزیابی شده است؛ درخت بید (1984) بیش از هر اثر دیگر او در تداوم طبیعت بی جان قرار دارد، و ترکیببندی تصاویر آن یادآور تابلوهای نقاشان امپرسیونیست است؛ و گلهای سرخ افریقا (1991) داستان نمادین زندگی مردی است که تعبیر خود او، گویی «تمام زندگیاش را خون گریه کردهاست[۴]». بدینسان فیلمهای شهیدثالث همگی در یک مسیر قرار دارند، و هریک ادامه دیگری است، و زندگی خود او نقطه آغاز، یا پایان همه این فیلمها تعبیر شده است. موضوع همه فیلمهای او گزینش موقعیت و ترسیم انسان ضعیف و تنهایی است که به دنبال یاور یا سرپناهی امن و ایمن میگردد، و راه بهجایی نمی برد[۵]. شهیدثالث چند سال قبل از مرگش به امریکا رفت و در شیکاگو اقامت گزید.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ حیدری، غلام (1377). «فیلم و سینما»، «راوی انسانهای ضعیف، تنها، ترسخورده و غریب». شماره 8، ص 31.
- ↑ دهباشی، علی(1378). یادنامه سهراب شهیدثالث. انتشارات شهاب ثاقب و سخن، ص 382.
- ↑ دهباشی، علی(1378). یادنامه سهراب شهیدثالث. انتشارات شهاب ثاقب و سخن، ص 374.
- ↑ دهباشی، علی(1378). یادنامه سهراب شهیدثالث. انتشارات شهاب ثاقب و سخن، ص 380.
- ↑ بهارلو، عباس (1382). صد چهره سینمای ایران، ص 100.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
عباس بهارلو