پرش به محتوا

ورقه و گلشاه: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:N82609145-71763548.jpg|بندانگشتی|منظومه عاشقانه و پرسوز و گداز «ورقه و گلشاه» اثر عیوِقی، برگرفته از خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران(ایرنا)، قابل بازیابی از [https://www.irna.ir/news/82609145/%D9%88%D8%B1%D9%82%D9%87-%D9%88-%DA%AF%D9%84%D8%B4%D8%A7%D9%87-%D8%B9%D8%A7%D8%B4%D9%82-%D9%88-%D9%85%D8%B9%D8%B4%D9%88%D9%82%DB%8C-%D9%83%D9%87-%D8%A8%D9%87-%D8%AF%D8%B3%D8%AA-%D9%BE%DB%8C%D8%BA%D8%A7%D9%85%D8%A8%D8%B1-%D8%B5-%D8%B2%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%B4%D8%AF%D9%86%D8%AF https://www.irna.ir/news/82609145/]]]
'''ورقه و گلشاه.''' نسخه مصور.
'''ورقه و گلشاه.''' نسخه مصور.


قدیمی‌ترین نسخه مصور از یك متن فارسی، مصور شده در دوره سلجوقی<ref name=":0">پاكباز، روئین. '''''نقاشی ایران از دیرباز تا امروز'''''. تهران: نارستان، 1379، ص56.</ref>.
قدیمی‌ترین نسخه مصور از یک متن فارسی، مصور شده در [[سلجوقیان|دوره سلجوقی]]<ref name=":0">پاكباز، روئین(1379). '''''نقاشی ایران از دیرباز تا امروز.''''' تهران: نارستان، ص56.</ref>.


مثنوی این كتاب، داستانی تغزلی سروده عَیّوُقی، شاعر دوره اول غزنوی (378-421ق/ ) است كه به بیان عشق میان ورقه و گلشاه می‌پردازد<ref>لیكیان شیروانی، ا. س. '''''ورقه و گلشاه مصور به مینیاتورهای ایرانی قرن سیزدهم، داستانی هزار ساله از عشق و دلدادگی پیام یونسكو'''''، 27. 1350، ص27- 29.</ref>.
مثنوی این کتاب، داستانی تغزلی سروده عَیّوُقی، شاعر دوره اول [[غزنویان|غزنوی]] (378-421ق/ ) است که به بیان عشق میان ورقه و گلشاه می‌پردازد<ref>لیكیان شیروانی، ا. س(1350). '''''ورقه و گلشاه مصور به مینیاتورهای ایرانی قرن سیزدهم، داستانی هزار ساله از عشق و دلدادگی،''''' پیام یونسكو، شماره 27، ص27- 29.</ref>.


این نسخه دارای 71 ‌نگاره افقی كوچك است، كه صحنه‌های مختلف داستان را به ترتیبی خاص می‌نمایانند<ref name=":0" />.
این نسخه دارای 71 ‌نگاره افقی کوچک است، که صحنه‌های مختلف داستان را به ترتیبی خاص می‌نمایانند<ref name=":0" />.


تصویرگر و شاید خوشنویس این نسخه هنرمندی ایرانی موسوم به مومن محمدخویی بوده كه احتمالاً در نیمه نخست سده هفتم هجری در آذربایجان فعال بوده‌است.<sup>3</sup> در این تصاویر، آدم‌ها و جانوران و گیاهان با خطوط شكل‌ساز و در مقیاس غیرطبیعی ترسیم شده‌اند<ref>شریف‌زاده، سیدعبدالمجید. '''''تاریخ‌نگارگری در ایران'''''. تهران: حوزه هنری، 1375، ص76.</ref> و فضاهای خالی پس زمینه، با گل و پرنده و پیچك‌های تزئینی پر شده و یادآور ظروف مینایی و سفالینه‌های این دوران است<ref name=":0" />. این نسخه اكنون در كتابخانه موزه توپ قاپو در استانبول، محفوظ است<ref name=":0" />.
تصویرگر و شاید خوشنویس این نسخه هنرمندی ایرانی موسوم به مومن محمدخویی بوده که احتمالاً در نیمه نخست سده هفتم هجری در آذربایجان فعال بوده‌است<ref name=":1" />. در این تصاویر، آدم‌ها و جانوران و گیاهان با خطوط شکل‌ساز و در مقیاس غیرطبیعی ترسیم شده‌اند<ref name=":1">شریف‌زاده، سیدعبدالمجید(1375). '''''تاریخ‌نگارگری در ایران'''''. تهران: حوزه هنری، ص76.</ref> و فضاهای خالی پس زمینه، با گل و پرنده و پیچک‌های تزئینی پر شده و یادآور ظروف مینایی و سفالینه‌های این دوران است<ref name=":0" />. این نسخه اکنون در کتابخانه موزه توپ قاپو در استانبول، محفوظ است<ref name=":0" />.


نیز نگاه کنید به
== نیز نگاه کنید به ==


== کتابشناسی ==
* [[هزار و یک شب]]
* [[هفت اورنگ]]
* [[سلجوقیان]]
 
== مآخذ ==
<references />
 
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
 
== نویسنده مقاله ==
علی بوذری
[[رده:هنر]]
[[رده:نقاشی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۳۰ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۰۶

منظومه عاشقانه و پرسوز و گداز «ورقه و گلشاه» اثر عیوِقی، برگرفته از خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران(ایرنا)، قابل بازیابی از https://www.irna.ir/news/82609145/

ورقه و گلشاه. نسخه مصور.

قدیمی‌ترین نسخه مصور از یک متن فارسی، مصور شده در دوره سلجوقی[۱].

مثنوی این کتاب، داستانی تغزلی سروده عَیّوُقی، شاعر دوره اول غزنوی (378-421ق/ ) است که به بیان عشق میان ورقه و گلشاه می‌پردازد[۲].

این نسخه دارای 71 ‌نگاره افقی کوچک است، که صحنه‌های مختلف داستان را به ترتیبی خاص می‌نمایانند[۱].

تصویرگر و شاید خوشنویس این نسخه هنرمندی ایرانی موسوم به مومن محمدخویی بوده که احتمالاً در نیمه نخست سده هفتم هجری در آذربایجان فعال بوده‌است[۳]. در این تصاویر، آدم‌ها و جانوران و گیاهان با خطوط شکل‌ساز و در مقیاس غیرطبیعی ترسیم شده‌اند[۳] و فضاهای خالی پس زمینه، با گل و پرنده و پیچک‌های تزئینی پر شده و یادآور ظروف مینایی و سفالینه‌های این دوران است[۱]. این نسخه اکنون در کتابخانه موزه توپ قاپو در استانبول، محفوظ است[۱].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ ۱٫۳ پاكباز، روئین(1379). نقاشی ایران از دیرباز تا امروز. تهران: نارستان، ص56.
  2. لیكیان شیروانی، ا. س(1350). ورقه و گلشاه مصور به مینیاتورهای ایرانی قرن سیزدهم، داستانی هزار ساله از عشق و دلدادگی، پیام یونسكو، شماره 27، ص27- 29.
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ شریف‌زاده، سیدعبدالمجید(1375). تاریخ‌نگارگری در ایران. تهران: حوزه هنری، ص76.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

علی بوذری