ابوبکر محمد بن زکریای رازی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''[[ابوبکر محمد بن زکریای رازی|رازی]]،''' Rhazes ابوبکر محمد بن زکریا، پزشک، فیلسوف و شیمیدان مسلمان ایرانی، د. ح. 320ق/ 932م. رازی در ری به دنیا | [[پرونده:File.jpg|بندانگشتی|ابوبکر محمدبن زکریای رازی بر گرفته از وبسایت بهترین ها قابل بازیابی از<nowiki/>https://www.bartarinha.ir/%D8%A8%D8%AE%D8%B4-%DA%86%D9%87%D8%B1%D9%87-%D9%87%D8%A7-17/604643-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%A8%D9%86-%D8%B2%DA%A9%D8%B1%DB%8C%D8%A7%DB%8C-%D8%B1%D8%A7%D8%B2%DB%8C-%D9%BE%D8%B2%D8%B4%DA%A9-%D9%81%DB%8C%D9%84%D8%B3]] | ||
'''[[ابوبکر محمد بن زکریای رازی|رازی]]،''' Rhazes ابوبکر محمد بن زکریا، پزشک، فیلسوف و شیمیدان مسلمان ایرانی، د. ح. 320ق/ 932م. رازی در ری به دنیا آمد و زمانی را در آنجا به سر برد و در علوم و فلسفه و به ویژه در طب سرآمد گردید. وی با امیران [[سامانیان|سامانی]] ری روابط خوبی داشت و کتاب مشهور خود ''المنصوری'' را در طب به نام منصور بن اسحاق نوشت. | |||
چنانکه از آثاری که برای او نام برده شده بر میآید، رازی مردی بسیار پرکار بود و زندگیش یکسره به مطالعه و مداوا و تدریس و نوشتن میگذشت. روی هم رفته 148 اثر اعم از کتاب و رساله و مقاله و نامه به وی نسبت داده شده است<ref>ابنندیم، محمد بن اسحاق. '''''الفهرست'''''. به کوشش محمدرضا تجدد. تهران: 1350ش/ 1971م، ص356- 359.</ref>. رازی برای مدتی نیز به بغداد رفت و در زمان المکتفی خلیفه عباسی در انجا به پزشکی مشغول شد اما دوباره به ری بازگشت و باقی عمر را در آنجا به سر برد. همه آثار نامبرده شده از او امروز به دست ما نرسیدهاند و از 59 اثر موجود او نام برده شده است<ref>بدوی، عبدالرحمن. '''''«محمد''''' '''''بن''''' '''''زکریای''''' '''''رازی».''''' ترجمه نصرالله پور جوادی، '''''در تاریخ فلسفه در اسلام'''''. به کوشش م.م. شریف، تهران: 1362ش،ص1/616- 617.</ref>. | |||
تعدادی از آثار رازی در پاسخ به افکار دانشمندان معاصر و دیگران نوشته شدهاند. مشهور است که وی برای نخستین بار به کشف الکل نائل آمد. گذشته از پزشکی و شیمی، از رازی ارای فلسفی بسیاری، چه به صورت اثار و یا نظراتی نقل شده در نوشتههای دیگران باقی مانده که برخی از انها موضوع بحث و مجادله دانشمندان پس از او شدهاند<ref>صفا، ذبیحالله. '''''تاریخ''''' '''''علوم''''' '''''عقلی'''''. تهران: 1356ش، ص169- 179.</ref>. رازی را از جمله متفکران خردگرایی نام بردهاند که با وجود عقل، نبوّت را زاید میدانست و به اصطلاح متکلمان در شمار [[براهمه]] بود [← [[براهمه]]]. | |||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
* [[براهمه]] | |||
* [[سامانیان]]<br /> | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
دانشنامه ایران | [https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
منوچهر پزشک | منوچهر پزشک | ||
[[رده:عرفان، فلسفه و کلام]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۱۱
رازی، Rhazes ابوبکر محمد بن زکریا، پزشک، فیلسوف و شیمیدان مسلمان ایرانی، د. ح. 320ق/ 932م. رازی در ری به دنیا آمد و زمانی را در آنجا به سر برد و در علوم و فلسفه و به ویژه در طب سرآمد گردید. وی با امیران سامانی ری روابط خوبی داشت و کتاب مشهور خود المنصوری را در طب به نام منصور بن اسحاق نوشت.
چنانکه از آثاری که برای او نام برده شده بر میآید، رازی مردی بسیار پرکار بود و زندگیش یکسره به مطالعه و مداوا و تدریس و نوشتن میگذشت. روی هم رفته 148 اثر اعم از کتاب و رساله و مقاله و نامه به وی نسبت داده شده است[۱]. رازی برای مدتی نیز به بغداد رفت و در زمان المکتفی خلیفه عباسی در انجا به پزشکی مشغول شد اما دوباره به ری بازگشت و باقی عمر را در آنجا به سر برد. همه آثار نامبرده شده از او امروز به دست ما نرسیدهاند و از 59 اثر موجود او نام برده شده است[۲].
تعدادی از آثار رازی در پاسخ به افکار دانشمندان معاصر و دیگران نوشته شدهاند. مشهور است که وی برای نخستین بار به کشف الکل نائل آمد. گذشته از پزشکی و شیمی، از رازی ارای فلسفی بسیاری، چه به صورت اثار و یا نظراتی نقل شده در نوشتههای دیگران باقی مانده که برخی از انها موضوع بحث و مجادله دانشمندان پس از او شدهاند[۳]. رازی را از جمله متفکران خردگرایی نام بردهاند که با وجود عقل، نبوّت را زاید میدانست و به اصطلاح متکلمان در شمار براهمه بود [← براهمه].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
منوچهر پزشک