حمام گنجعلیخان: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:3934968.jpg|بندانگشتی|حمام گنجعلی خان، قابل بازیابی از https://www.mashreghnews.ir/news/1532514/%D8%B4%DA%A9%D9%88%D9%87-%D9%85%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%AF%D8%B1-%D8%AD%D9%85%D8%A7%D9%85-%DA%AF%D9%86%D8%AC%D8%B9%D9%84%DB%8C%D8%AE%D8%A7%D9%86-%DA%A9%D8%B1%D9%85%D8%A7%D9%86-%D8%B9%DA%A9%D8%B3]] | |||
این بنا در مجموعهی گنجعلیخان در بازار [[کرمان]] قرار داشته و همراه این مجموعه از سال 1005 تا 1034 هـ.ق توسط گنجعلیخان حاکم وقت کرمان به نیابت از شاه عباس اول صفوی ساخته شده است<ref>ملازاده، کاظم، محمدی، مریم (1379)، د'''''ایرهالمعارف بناهای تاریخی ایران در دورههای اسلامی'''''، جلد چهارم، بناهای عامالمنفع، پژوهشهای هنر و فرهنگ اسلامی، ص 179-180.</ref>. این حمام به طول 46 و عرض 30 متر و مساحت 1380 متر مربع و مشتمل بر اجزای ذیل بنا گردیده است: سردر، هشتی، رختکن، گرمخانه و فضاهای مرتبط با آن<ref>وزارت فرهنگ و هنر (1351). '''''موزهی حمام کرمان'''''، ص 27.</ref>. | این بنا در مجموعهی گنجعلیخان در بازار [[کرمان]] قرار داشته و همراه این مجموعه از سال 1005 تا 1034 هـ.ق توسط گنجعلیخان حاکم وقت کرمان به نیابت از شاه عباس اول صفوی ساخته شده است<ref>ملازاده، کاظم، محمدی، مریم (1379)، د'''''ایرهالمعارف بناهای تاریخی ایران در دورههای اسلامی'''''، جلد چهارم، بناهای عامالمنفع، پژوهشهای هنر و فرهنگ اسلامی، ص 179-180.</ref>. این حمام به طول 46 و عرض 30 متر و مساحت 1380 متر مربع و مشتمل بر اجزای ذیل بنا گردیده است: سردر، هشتی، رختکن، گرمخانه و فضاهای مرتبط با آن<ref>وزارت فرهنگ و هنر (1351). '''''موزهی حمام کرمان'''''، ص 27.</ref>. | ||
| خط ۲۴: | خط ۲۵: | ||
== نویسنده مقاله == | == نویسنده مقاله == | ||
آزیتا رجبی | آزیتا رجبی | ||
[[رده:هنر]] | |||
[[رده:معماری و شهر سازی]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۲ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۰۴
این بنا در مجموعهی گنجعلیخان در بازار کرمان قرار داشته و همراه این مجموعه از سال 1005 تا 1034 هـ.ق توسط گنجعلیخان حاکم وقت کرمان به نیابت از شاه عباس اول صفوی ساخته شده است[۱]. این حمام به طول 46 و عرض 30 متر و مساحت 1380 متر مربع و مشتمل بر اجزای ذیل بنا گردیده است: سردر، هشتی، رختکن، گرمخانه و فضاهای مرتبط با آن[۲].
این بنا از تناسب و طراحی استادانهای بهرهمند است و در تزئینات آن تنوع کاشیکاری، نقاشی، حجاری، گچبری و کاربندی به آن هویت و اصالتی خاص بخشیده است.
ورودی حمام در ضلع شمالی آن قرار داشته و از طریق هشتی کوچکی به فضای اصلی سربینه یا رختکن منتهی میگردد. سربینه یا رختکن این مجموعه به شکل هشتضلعی بزرگی به طول 10 و عرض 5/7 متر و مساحت 75 متر مربع طراحی شده که در اضلاع آن غرفهها یا صفحههای سکودار جهت کندن و پوشیدن لباس به تفکیک طبقات مختلف اجتماعی به چشم میخورد . البته در این سکوها علاوه بر محل رختکن فضای کافی برای نشستن و صرف چای و کشیدن قلیان وجود دارد. رختکن حمام به شش غرفه تقسیم شده است. ازارههای غرفهها نیز به ارتفاع حدود 130 سانتیمتر کاشیکاری شده است سطوح داخلی دیوارها و پوشش طاق و گنبد سربینه با گچبری، نقاشی و کاربندی و مقرنس مزین شده است که بخشی از این تزئینات از بین رفته و مجددا مرمت و بازسازی شده است.
کف سربینه و بخشی از ازارههای آن تماما با سنگهای مرمر نفیس پوشیده شده و دارای حوضهای زیبایی در مرکز آن است.
روشنایی داخل سربینه از طریق روزنه های تعبیه شده در سقف تامین میشود که این روزنهها درگذشته با سنگهای مرمر شفاف و نازک پوشیده میشدند. سربینه از طریق درگاهی در ضلع جنوبی به گرمخانه راه دارد[۳].
گرمخانه حمام دارای فضاهای متعدد و متنوعی است از جمله محل اصلی استحمام، حمام خصوصی اعیان، خزینههای آب گرم و سرد و ولرم[۴]، استخر شنا، شاهنشین و خلوتی. طول صحن گرمخانه، 6.25 متر و عرض آن شش متر و مساحت آن 37.5 متر مربع است. گرمخانه مشتمل بر یک حوض آب سرد با طاقی شبیه خیمه و هشت ستون زیبا سنگی یکپارچهی زیبا میباشد. فضای اصلی و بزرگ گرمخانه به شکل هشتضلعی است و پوشش طاق و گنبد آن در میانه بر روی این هشت ستون قرار دارد. کف و بخشهایی از ازاره و حوضهای این بخش تماما از سنگهای مرمر پوشیده شده و سایر بخشهای گرمخانه دارای تزئیناتی مشابه سربینه میباشد[۵] به ویژه در دیواره ها و طاقها. در گوشههای حمام کانالکشی آب و فوارهها آبفشانی میکنند. در داخل حمام سنگ یکپارچهای به ضخامت 10 سانتی متر به گونهای شفاف نور را به داخل حمام انتقال میدهد. و از این طریق موقعیت زمانی در داخل حمام قابل تشخیص می باشد. در واقع این سنگ، سنگ ساعت زمان میباشد[۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ ملازاده، کاظم، محمدی، مریم (1379)، دایرهالمعارف بناهای تاریخی ایران در دورههای اسلامی، جلد چهارم، بناهای عامالمنفع، پژوهشهای هنر و فرهنگ اسلامی، ص 179-180.
- ↑ وزارت فرهنگ و هنر (1351). موزهی حمام کرمان، ص 27.
- ↑ شاملو، غلامعلی (1350). حمام گنجعلیخان، شماره 29، ص 24.
- ↑ پیرنیا، محمدکریم (1369). شیوههای معماری ایرانی، تهران: نشر بنیاد، ص 352-353.
- ↑ شعاعی، مجتبی (1374). معرفی حمام گنجعلیخان، زائر، مشهد: آستان قدس رضوی، شمارهی 8، ص 21-23.
- ↑ زنگیآبادی، علی (1370). جغرافیا و برنامهریزی شهری کرمان، مرکز کرمانشناسی، ص 154-155.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
آزیتا رجبی