یحیی ذکاء: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی « '''ذكاء يحيي،''' (ز 1320- د 1379ش)، هنرشناس و تاريخ نگار، پژوهشگر و نويسنده. تحصيلات ابتدايي را در مدرسة رُشديه در تبريز و تحصيلات متوسطه را در دبيرستانهاي تهران و قزوين و تحصيلات دانشگاهي را هم زمان با گرفتن درجة كارشناسي در رشتة باستانشناسي و ك...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:157023632-605x500.jpg|بندانگشتی|یحیی ذکاء، قابل بازیابی از [https://azariha.org/8435/%DA%AF%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B4%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%B2%D9%86%D8%AF%DA%AF%DB%8C-%D9%88-%D8%AE%D8%AF%D9%85%D8%A7%D8%AA-%D9%BE%DA%98%D9%88%D9%87%D8%B4%DB%8C-%D9%88-%D9%81%D8%B1%D9%87%D9%86%DA%AF%DB%8C/ https://azariha.org/8435/]]] | |||
''' | '''ذکاء یحیی،''' (ز 1320- د 1379ش)، هنرشناس و تاریخ نگار، پژوهشگر و نویسنده. تحصیلات ابتدایی را در مدرسه رُشدیه در [[تبریز]] و تحصیلات متوسطه را در دبیرستانهای [[استان تهران|تهران]] و [[استان قزوین|قزوین]] و تحصیلات دانشگاهی را هم زمان با گرفتن درجه کارشناسی در رشته [[باستان شناسی|باستانشناسی]] و کتابداری در 1333ش به پایان رسانید. در 1335ش به استخدام اداره هنرهای زیبای کشور درآمد. پس از چندی به ریاست موزه هنرهای تزئینی منصوب و پس از سه سال به ریاست موزه مردمشناسی برگزیده شد. سپس ریاست کتابخانه ملی را عهدهدار شد و مدتی بعد، سمت مشاورت وزیر فرهنگ و هنر را یافت. | ||
وی همواره به عنوان عضو هیأت کارشناسی آثار هنری در کار انتخاب اینگونه آثار، برای غنیسازی موزههای وزارت فرهنگ و هنر فعالیت میکرد<ref>سمسار، محمدحسن. یاددوست، '''''فصلنامه طاووس'''''. سال دوم شمارههای 5 و 6، پائیز و زمستان 1379، تهران: ص204.</ref>. شادروان ذکاء، تدریس دروسی همچون تاریخ هنر، تاریخ لباس، زیباییشناسی، خانهآرایی، شیوههای خط فارسی و تاریخ عکاسی را در هنرستانها و دانشکدههای هنری تدریس نمود و سخنرانیهای تخصصی بسیاری را در کنفرانسها و گردهماییهای بینالمللی به انجام رساند. وی در تأسیس و بنیاد موزههای معتبری همچون: فرش، رضا عباسی، آبگینه و سفالینهها، نگارستان و... فعالیت جدی داشت. مجموعه تألیفات ایشان که به صورت کتاب یا مقاله در نشریات تخصصی چاپ شده، فهرستی بلند و گسترده را در زمینههای گوناگون شامل میشود<ref>تلخیص: میرعمادی، منیژه. استاد یحیی ذکاء... وز شمار خرد هزاران بیش، '''''فصلنامه طاووس'''''. سال دوم شمارههای 5 و 6، پائیز و زمستان 1379، تهران: ص193- 196.</ref>. کار سترگ ایشان در زمینه عکاسی، کتاب «[[تاریخ عكاسی و عكاسان پیشگام در ایران|تاریخ عکاسی و عکاسان پیشگام در ایران]]»<sup>*</sup> است. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[تاریخ عكاسی و عكاسان پیشگام در ایران]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
محمدرضا طهماسب پور | محمدرضا طهماسب پور | ||
[[رده:هنر]] | |||
[[رده:عکاسی]] | |||
[[رده:تاریخ]] | |||
[[رده:تاریخ و باستان شناسی]] | |||
[[رده:ارتباطات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۶ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۱۶
ذکاء یحیی، (ز 1320- د 1379ش)، هنرشناس و تاریخ نگار، پژوهشگر و نویسنده. تحصیلات ابتدایی را در مدرسه رُشدیه در تبریز و تحصیلات متوسطه را در دبیرستانهای تهران و قزوین و تحصیلات دانشگاهی را هم زمان با گرفتن درجه کارشناسی در رشته باستانشناسی و کتابداری در 1333ش به پایان رسانید. در 1335ش به استخدام اداره هنرهای زیبای کشور درآمد. پس از چندی به ریاست موزه هنرهای تزئینی منصوب و پس از سه سال به ریاست موزه مردمشناسی برگزیده شد. سپس ریاست کتابخانه ملی را عهدهدار شد و مدتی بعد، سمت مشاورت وزیر فرهنگ و هنر را یافت.
وی همواره به عنوان عضو هیأت کارشناسی آثار هنری در کار انتخاب اینگونه آثار، برای غنیسازی موزههای وزارت فرهنگ و هنر فعالیت میکرد[۱]. شادروان ذکاء، تدریس دروسی همچون تاریخ هنر، تاریخ لباس، زیباییشناسی، خانهآرایی، شیوههای خط فارسی و تاریخ عکاسی را در هنرستانها و دانشکدههای هنری تدریس نمود و سخنرانیهای تخصصی بسیاری را در کنفرانسها و گردهماییهای بینالمللی به انجام رساند. وی در تأسیس و بنیاد موزههای معتبری همچون: فرش، رضا عباسی، آبگینه و سفالینهها، نگارستان و... فعالیت جدی داشت. مجموعه تألیفات ایشان که به صورت کتاب یا مقاله در نشریات تخصصی چاپ شده، فهرستی بلند و گسترده را در زمینههای گوناگون شامل میشود[۲]. کار سترگ ایشان در زمینه عکاسی، کتاب «تاریخ عکاسی و عکاسان پیشگام در ایران»* است.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
محمدرضا طهماسب پور