خاطر: تفاوت میان نسخهها
ظاهر
صفحهای تازه حاوی «'''خاطر، '''در لغت به معني ذهن، ضمير، خاطر، دل و آنچه به دل وارد ميشود و در اصطلاح عرفان، واردي است كه بدون تفكر و سابقه در قلب (= دل)، پيدا شود<sup>1</sup> و بر حسب آنكه از سوي حق باشد يا از سوي فرشته (= مَلَك)، نفس و شيطان به چهار قسم تقسيم ميشود: '''...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''[[خاطر]]، '''در لغت به معنی ذهن، ضمیر، خاطر، دل و آنچه به دل وارد میشود و در اصطلاح عرفان، واردی است که بدون تفکر و سابقه در قلب (= دل)، پیدا شود<ref>ابنعربی. '''''اصطلاحات''''' '''''الصوفیه'''''. پیوست تعریفات جرجانی، مصر: 1306ق، ص115.</ref> و بر حسب آنکه از سوی [[حق]] باشد یا از سوی فرشته (= مَلَک)، [[نفس]] و شیطان به چهار قسم تقسیم میشود: | ||
''' | # '''خاطر ربانی:''' از سوی خداست که انسان را به سوی [[حق]] میخواند و به هیچ روی به خطا نمیرود؛ | ||
# '''خاطر مَلَکی:''' یا الهام که از سوی فرشته است و انسان را به انجام دادن فرایض برمیانگیزد؛ | |||
# '''خاطر نفسانی''' یا '''هاجس،''' که منشأ آن نفس امّاره است و انسان را به لذت گرایی و حَظّ نفس میخواند؛ | |||
# '''خاطر شیطانی:''' که از سوی شیطان است و آدمی را به مخالفت با [[حق]] دعوت میکند<ref> جرجانی. '''''تعریفات'''''. مصر: 1306ق، ص42- 43.</ref><ref>قشیری. '''''الرساله'''''. ص119.</ref>. | |||
خاطر، اصطلاحی است که در حوزه معرفتشناسی قرار میگیرد. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[نفس]] | |||
* [[حق]]<br /> | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
اصغر دادبه | اصغر دادبه | ||
[[رده:عرفان، فلسفه و کلام]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۰۱
خاطر، در لغت به معنی ذهن، ضمیر، خاطر، دل و آنچه به دل وارد میشود و در اصطلاح عرفان، واردی است که بدون تفکر و سابقه در قلب (= دل)، پیدا شود[۱] و بر حسب آنکه از سوی حق باشد یا از سوی فرشته (= مَلَک)، نفس و شیطان به چهار قسم تقسیم میشود:
- خاطر ربانی: از سوی خداست که انسان را به سوی حق میخواند و به هیچ روی به خطا نمیرود؛
- خاطر مَلَکی: یا الهام که از سوی فرشته است و انسان را به انجام دادن فرایض برمیانگیزد؛
- خاطر نفسانی یا هاجس، که منشأ آن نفس امّاره است و انسان را به لذت گرایی و حَظّ نفس میخواند؛
- خاطر شیطانی: که از سوی شیطان است و آدمی را به مخالفت با حق دعوت میکند[۲][۳].
خاطر، اصطلاحی است که در حوزه معرفتشناسی قرار میگیرد.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
اصغر دادبه