پرش به محتوا

ابویوسف یعقوب بن اسحاق کندی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی « '''كندي،''' ابويوسف يعقوب بن اسحاق، د. ميان 252 تا 260ق/ 866 تا 873م، مشهور به فيلسوف العرب. خاندان او از اميران عرب بودند كه مقيم بصره شدند و كندي به بغداد رفت و در آن‌جا باليد و در فلسفه و علوم رايج عصر استاد و نام‌آور شد.<sup>1</sup> كندي نزد مأمون و معتصم،...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
[[پرونده:1936884x300.jpg|بندانگشتی|ابویوسف یعقوب بن اسحاق کندی برگرفته از وبسایت مرجع آموزشی رسانه های اجتماعی (ویژه دانشجویان, علاقمندان و فعالان فناوری اطلاعات) قابل بازیابی از<nowiki/>https://darvishzade.sellfile.ir/prod-1936884-%DA%A9%D9%86%D8%AF%DB%8C+%D9%88+%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%A8+%D9%86%D9%81%D8%B3+%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86.html]]
'''كندي،''' ابويوسف يعقوب بن اسحاق، د. ميان 252 تا 260ق/ 866 تا 873م، مشهور به فيلسوف العرب. خاندان او از اميران عرب بودند كه مقيم بصره شدند و كندي به بغداد رفت و در آن‌جا باليد و در فلسفه و علوم رايج عصر استاد و نام‌آور شد.<sup>1</sup> كندي نزد مأمون و معتصم، كه در زمان ايشان عقل‌گرائي معتزله رواجي داشت، تقرّب يافت و معلم احمد پسر معتصم گرديد. اما در دوران متوكل ظاهراً گرفتار بي‌مهري خليفه شد.<sup>2</sup> كتاب‌هاي بسياري در علوم مختلف مانند فلسفه و طب و نجوم و رياضيات و غيره به كندي نسبت داده شده است و صورتي كه ابن نديم از آن‌ها ارائه كرده چندين صفحة بزرگ را در برمي‌گيرد.<sup>3</sup> برخي از اين آثار به لاتيني ترجمه شده‌اند. پس از آن‌كه آثار فلسفي كندي در دورة معاصر كشف شد و به چاپ رسيد، سبك نگارش او در فلسفه به لحاظ استحكام و قوت بيان مورد انتقاد محققان قرار گرفت و برخي كوشيدند با استناد بر اين‌كه نثر فلسفي عربي هنوز در آغاز راه بوده آن را توجيه كنند.<sup>4</sup> مورخان علم و فلسفة كلاسيك اسلامي نيز انتقادهائي بر او وارد كرده بودند چنان‌كه آثار او را، با وجود اقرار به علمش، فاقد اسلوب نگارش تحليلي و منطقي توصيف كرده‌اند.<sup>5</sup> آثار فلسفي كندي با نام ''رسائل الكندي الفلسفيه''، به كوشش محمد عبدالهادي ابوريده، قاهره، 1369ق/ 1950م، و برخي نيز به وسيلة ديگران به چاپ رسيده است.
'''کندی،''' [[ابویوسف یعقوب بن اسحاق کندی|ابویوسف یعقوب بن اسحاق]]، د. میان 252 تا 260ق/ 866 تا 873م، مشهور به فیلسوف العرب. خاندان او از امیران عرب بودند که مقیم بصره شدند و کندی به بغداد رفت و در آن‌جا بالید و در فلسفه و علوم رایج عصر استاد و نام‌آور شد<ref>قفطی، جمال‌الدین علی. '''''اخبار''''' '''''العلما''''' '''''باخبار''''' '''''الحكما'''''. مصر: 1326ق، ص. 240- 241.</ref>. کندی نزد مأمون و معتصم، که در زمان ایشان عقل‌گرائی معتزله رواجی داشت، تقرّب یافت و معلم احمد پسر معتصم گردید. اما در دوران متوکل ظاهراً گرفتار بی‌مهری خلیفه شد<ref>الاهوانی، احمدفواد. «'''''الكندی'''''». ترجمه رضا ناظمی، در تاریخ فلسفه در اسلام، به كوشش م.م. شریف، تهران: 1362، 1/594.</ref>.  


اهميت كندي در فلسفة اسلامي در اين است كه براي نخستين بار به تفكر نسبتاً جامعي دربارة مسائل فلسفه دست زد و در كنار آن به علوم نيز پرداخت و اين، صرف نظر از محتواي انديشة او، چونان سنتي در فلسفة اسلامي دنبال شد. در زمان كندي آثار بسياري به صورت پراكنده و تك‌نگاري به وسيلة مترجمان از يوناني و سرياني به عربي درآمده بود. حتي خود او را نيز از جمله مترجمان و ويراستاران ترجمه‌ها شمرده‌اند. تفكر فلسفي نيز به طور غيرمتمركز و موردي نزد برخي از معتزله و انديشمندان مستقل آغاز شده بود كه تنها منقولاتي از آنان باقي مانده است. كندي در چنين زمنيه‌اي دست به نگارش انديشه‌هاي فلسفي خود زد و در آن‌ها نه تنها به فلسفة رسيده از يونان پرداخت بلكه خود نيز چيزهائي بر آن افزود و پس از او بود كه فلسفه از نوعي رسميت و رواج در نزد متفكران مسلمان برخوردار شد تا به اوج‌هاي خود در انديشة فارابي و ابن‌سينا و ديگران دست يافت. از آثار مهم او ''رساله في العقل'' است كه نخستين اثر در عالم اسلام در اين موضوع به شمار مي‌رود.
کتاب‌های بسیاری در علوم مختلف مانند فلسفه و طب و نجوم و ریاضیات و غیره به کندی نسبت داده شده است و صورتی که ابن ندیم از آن‌ها ارائه کرده چندین صفحه بزرگ را در برمی‌گیرد<ref>ابن‌ندیم. '''''الفهرست'''''. به كوشش رضا تجدد، تهران: 1350، 315- 320.</ref>. برخی از این آثار به لاتینی ترجمه شده‌اند. پس از آن‌که آثار فلسفی کندی در دوره معاصر کشف شد و به چاپ رسید، سبک نگارش او در فلسفه به لحاظ استحکام و قوت بیان مورد انتقاد محققان قرار گرفت و برخی کوشیدند با استناد بر این‌که نثر فلسفی عربی هنوز در اغاز راه بوده آن را توجیه کنند<ref>سیف، انطوان. '''''الكندی'''''. بیروت: 1985م، 36- 41 و بعد.</ref>.  


          '''مآخذ:'''
مورخان علم و فلسفه کلاسیک اسلامی نیز انتقادهائی بر او وارد کرده بودند چنان‌که آثار او را، با وجود اقرار به علمش، فاقد اسلوب نگارش تحلیلی و منطقی توصیف کرده‌اند<ref>قفطی، جمال‌الدین علی. '''''اخبار''''' '''''العلما''''' '''''باخبار''''' '''''الحكما'''''. مصر: 1326ق، ص. 241.</ref><ref>قاصی‌صاعد اندلسی. '''''التعریف''''' '''''بطبقات''''' '''''الامم'''''. به كوشش غلامرضا جمشیدنژاد اول، تهران: 1376، ص221.</ref>. آثار فلسفی کندی با نام ''رسائل الکندی الفلسفیه''، به کوشش محمد عبدالهادی ابوریده، قاهره، 1369ق/ 1950م، و برخی نیز به وسیله دیگران به چاپ رسیده است.


1.     قفطي، جمال‌الدين علي. '''''اخبار''''' '''''العلما''''' '''''باخبار''''' '''''الحكما'''''. مصر: 1326ق، 240- 241.
اهمیت کندی در فلسفه اسلامی در این است که برای نخستین بار به تفکر نسبتاً جامعی درباره مسائل فلسفه دست زد و در کنار آن به علوم نیز پرداخت و این، صرف نظر از محتوای اندیشه او، چونان سنتی در فلسفه اسلامی دنبال شد. در زمان کندی آثار بسیاری به صورت پراکنده و تک نگاری به وسیله مترجمان از یونانی و سریانی به عربی درآمده بود. حتی خود او را نیز از جمله مترجمان و ویراستاران ترجمه‌ها شمرده‌اند. تفکر فلسفی نیز به طور غیرمتمرکز و موردی نزد برخی از معتزله و اندیشمندان مستقل آغاز شده بود که تنها منقولاتی از آنان باقی مانده است.  


2.     الاهواني، احمدفواد. «'''''الكندي'''''». ترجمة رضا ناظمي، در تاريخ فلسفه در اسلام، به كوشش م.م. شريف، تهران: 1362، 1/594.
کندی در چنین زمینه‌ای دست به نگارش اندیشه‌های فلسفی خود زد و در آن‌ها نه تنها به فلسفه رسیده از یونان پرداخت بلکه خود نیز چیزهائی بر ان افزود و پس از او بود که فلسفه از نوعی رسمیت و رواج در نزد متفکران مسلمان برخوردار شد تا به اوج‌های خود در اندیشه [[ابو نصر محمد فارابی|فارابی]] و [[ابن سینا، پزشک|ابن‌سینا]] و دیگران دست یافت. از آثار مهم او ''رساله فی العقل'' است که نخستین اثر در عالم [[اسلام]] در این موضوع به شمار می‌رود.


3.     ابن‌نديم. '''''الفهرست'''''. به كوشش رضا تجدد، تهران: 1350، 315- 320.
== نیز نگاه کنید به ==


4.     سيف، آنطوان. '''''الكندي'''''. بيروت: 1985م، 36- 41 و بعد.
* [[اسلام]]
 
* [[ابو نصر محمد فارابی]]
5.     قفطي. '''''همان'''''. 241؛ قاصي‌صاعد اندلسي. '''''التعريف''''' '''''بطبقات''''' '''''الامم'''''. به كوشش غلامرضا جمشيدنژاد اول، تهران: 1376، ص221.
* [[ابن سینا، پزشک]]
== مآخذ ==
<references />
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
منوچهر پزشک
منوچهر پزشک
[[رده:عرفان، فلسفه و کلام]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۱ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۳۵

ابویوسف یعقوب بن اسحاق کندی برگرفته از وبسایت مرجع آموزشی رسانه های اجتماعی (ویژه دانشجویان, علاقمندان و فعالان فناوری اطلاعات) قابل بازیابی ازhttps://darvishzade.sellfile.ir/prod-1936884-%DA%A9%D9%86%D8%AF%DB%8C+%D9%88+%D9%85%D8%B1%D8%A7%D8%AA%D8%A8+%D9%86%D9%81%D8%B3+%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%A7%D9%86.html

کندی، ابویوسف یعقوب بن اسحاق، د. میان 252 تا 260ق/ 866 تا 873م، مشهور به فیلسوف العرب. خاندان او از امیران عرب بودند که مقیم بصره شدند و کندی به بغداد رفت و در آن‌جا بالید و در فلسفه و علوم رایج عصر استاد و نام‌آور شد[۱]. کندی نزد مأمون و معتصم، که در زمان ایشان عقل‌گرائی معتزله رواجی داشت، تقرّب یافت و معلم احمد پسر معتصم گردید. اما در دوران متوکل ظاهراً گرفتار بی‌مهری خلیفه شد[۲].

کتاب‌های بسیاری در علوم مختلف مانند فلسفه و طب و نجوم و ریاضیات و غیره به کندی نسبت داده شده است و صورتی که ابن ندیم از آن‌ها ارائه کرده چندین صفحه بزرگ را در برمی‌گیرد[۳]. برخی از این آثار به لاتینی ترجمه شده‌اند. پس از آن‌که آثار فلسفی کندی در دوره معاصر کشف شد و به چاپ رسید، سبک نگارش او در فلسفه به لحاظ استحکام و قوت بیان مورد انتقاد محققان قرار گرفت و برخی کوشیدند با استناد بر این‌که نثر فلسفی عربی هنوز در اغاز راه بوده آن را توجیه کنند[۴].

مورخان علم و فلسفه کلاسیک اسلامی نیز انتقادهائی بر او وارد کرده بودند چنان‌که آثار او را، با وجود اقرار به علمش، فاقد اسلوب نگارش تحلیلی و منطقی توصیف کرده‌اند[۵][۶]. آثار فلسفی کندی با نام رسائل الکندی الفلسفیه، به کوشش محمد عبدالهادی ابوریده، قاهره، 1369ق/ 1950م، و برخی نیز به وسیله دیگران به چاپ رسیده است.

اهمیت کندی در فلسفه اسلامی در این است که برای نخستین بار به تفکر نسبتاً جامعی درباره مسائل فلسفه دست زد و در کنار آن به علوم نیز پرداخت و این، صرف نظر از محتوای اندیشه او، چونان سنتی در فلسفه اسلامی دنبال شد. در زمان کندی آثار بسیاری به صورت پراکنده و تک نگاری به وسیله مترجمان از یونانی و سریانی به عربی درآمده بود. حتی خود او را نیز از جمله مترجمان و ویراستاران ترجمه‌ها شمرده‌اند. تفکر فلسفی نیز به طور غیرمتمرکز و موردی نزد برخی از معتزله و اندیشمندان مستقل آغاز شده بود که تنها منقولاتی از آنان باقی مانده است.

کندی در چنین زمینه‌ای دست به نگارش اندیشه‌های فلسفی خود زد و در آن‌ها نه تنها به فلسفه رسیده از یونان پرداخت بلکه خود نیز چیزهائی بر ان افزود و پس از او بود که فلسفه از نوعی رسمیت و رواج در نزد متفکران مسلمان برخوردار شد تا به اوج‌های خود در اندیشه فارابی و ابن‌سینا و دیگران دست یافت. از آثار مهم او رساله فی العقل است که نخستین اثر در عالم اسلام در این موضوع به شمار می‌رود.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. قفطی، جمال‌الدین علی. اخبار العلما باخبار الحكما. مصر: 1326ق، ص. 240- 241.
  2. الاهوانی، احمدفواد. «الكندی». ترجمه رضا ناظمی، در تاریخ فلسفه در اسلام، به كوشش م.م. شریف، تهران: 1362، 1/594.
  3. ابن‌ندیم. الفهرست. به كوشش رضا تجدد، تهران: 1350، 315- 320.
  4. سیف، انطوان. الكندی. بیروت: 1985م، 36- 41 و بعد.
  5. قفطی، جمال‌الدین علی. اخبار العلما باخبار الحكما. مصر: 1326ق، ص. 241.
  6. قاصی‌صاعد اندلسی. التعریف بطبقات الامم. به كوشش غلامرضا جمشیدنژاد اول، تهران: 1376، ص221.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

منوچهر پزشک