پوشاک بختیاری: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''بختياري'''، پوشاك مردان بختياري كلاه نمدي است كه «كُلَه» مينامند. كلاه خسروي كه به شكل استوانه و سياه رنگ است، مخصوص افراد مسن و خانهاست و شو كُلَه (شب كلاه) را مردان جوان و چوپانان بر سر ميگذارند.<sup>1و2</sup> پيراهن، جليقه، چوقا (بالاپوشي را...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | [[پرونده:لباس-محلی-بختیاری.jpg|بندانگشتی|لباس محلی بختیاری، برگرفته از وبگاه نمناک، قابل بازیابی از https://namnak.com/%D9%84%D8%A8%D8%A7%D8%B3-%D8%A8%D8%AE%D8%AA%DB%8C%D8%A7%D8%B1%DB%8C.p39164]] | ||
'''بختیاری'''، پوشاک مردان بختیاری [[کلاه]] نمدی است که «کُلَه» مینامند. | |||
کلاه خسروی که به شکل استوانه و سیاه رنگ است، مخصوص افراد مسن و خانهاست و شو کُلَه (شب کلاه) را مردان جوان و چوپانان بر سر میگذارند<ref name=":1">«واژهنامه تاریخی پوشاک ایران»، از سری مقالات '''''دانشنامه ایرانیکا'''''. زیر نظر احسان یارشاطر، ترجمه پیمان متین، ص 355 و 357. </ref><ref name=":0">دیگار، ژان. پییر. '''''فنون کوچنشینان بختیاری'''''. ترجمه اصغر کریمی، ص 246 و 262. </ref>. پیراهن، جلیقه، چوقا (بالاپوشی راه راه، راسته، جلو باز، بیآستین که قد آن تا سر زانوست)، [[شلوار]] (تُمبون ـ تنبان) با پاچههای گشاد از جنس دبیت سیاه که در کمر با کمربند چرمی یا شال بسته میشود و زیر شولار (زیرشلوار) از جنس کرباس دیگر پوشاک آنهاست. پایپوش بختیاریها گیوه با پنجههای چرمی نوکتیز رو به بالاست<ref name=":0" />. | |||
لباس زنان عبارت است از | لباس زنان عبارت است از یک لچک که سر و گوشها را میپوشاند. «مِینا» توری که به لچک وصل میشود. جٌوَه یا جُوو که پیراهن راسته جلوباز تا روی زانوهاست با آستینهای بلند مچدار که روی آن جلیقه (جلزقه) میپوشند. هنگام سرما کت کوتاهی به نام کُلجا یا کلیجه میپوشند. تٌمبون دامن بلند چینداری است که روی جُوَه پوشیده میشود. زیر تنبان، زیر [[شلوار]] که تا مچ پاهاست میپوشند. [[پاپوش|پایپوش]] زنان نیز گیوه است<ref name=":1" />. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[پوشاک بختیاری ها و لرها]] | |||
* [[پاپوش]] | |||
* [[شلوار]] | |||
* [[کلاه]] | |||
== مآخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
اعظم محبوبی | اعظم محبوبی | ||
[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]] | |||
[[رده:پوشاک]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۲۰:۵۲
بختیاری، پوشاک مردان بختیاری کلاه نمدی است که «کُلَه» مینامند.
کلاه خسروی که به شکل استوانه و سیاه رنگ است، مخصوص افراد مسن و خانهاست و شو کُلَه (شب کلاه) را مردان جوان و چوپانان بر سر میگذارند[۱][۲]. پیراهن، جلیقه، چوقا (بالاپوشی راه راه، راسته، جلو باز، بیآستین که قد آن تا سر زانوست)، شلوار (تُمبون ـ تنبان) با پاچههای گشاد از جنس دبیت سیاه که در کمر با کمربند چرمی یا شال بسته میشود و زیر شولار (زیرشلوار) از جنس کرباس دیگر پوشاک آنهاست. پایپوش بختیاریها گیوه با پنجههای چرمی نوکتیز رو به بالاست[۲].
لباس زنان عبارت است از یک لچک که سر و گوشها را میپوشاند. «مِینا» توری که به لچک وصل میشود. جٌوَه یا جُوو که پیراهن راسته جلوباز تا روی زانوهاست با آستینهای بلند مچدار که روی آن جلیقه (جلزقه) میپوشند. هنگام سرما کت کوتاهی به نام کُلجا یا کلیجه میپوشند. تٌمبون دامن بلند چینداری است که روی جُوَه پوشیده میشود. زیر تنبان، زیر شلوار که تا مچ پاهاست میپوشند. پایپوش زنان نیز گیوه است[۱].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
اعظم محبوبی