هنر و مردم: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''هنر و | [[پرونده:Honar mardom.jpg|بندانگشتی|هنر و مردم برگرفته از وبسایت تله فیلم قابل بازیابی از<nowiki/>https://tfilm12.ir/product/%D8%A2%D8%B1%D8%B4%DB%8C%D9%88-%D9%85%D8%AC%D9%84%D9%87-%D9%87%D9%86%D8%B1-%D9%88-%D9%85%D8%B1%D8%AF%D9%85/]] | ||
'''[[هنر و مردم]]،''' مجله ماهانه ادبی، تاریخی و هنری و از انتشارات اداره کل هنرهای زیبای کشور و سپس اداره کل روابط فرهنگی وزارت فرهنگ و هنر بود. از این مجله دو شماره در 1335ش انتشار یافت. سپس تعطیل و از 1341 با سبکی دیگر انتشار آن با مدیریت دکتر ابوالقاسم خدابندهلو آغاز گردید. دکتر خدابندهلو متولد [[استان قزوین|قزوین]] در 1312ش و اساساً پزشک متخصص اعصاب بود لیکن به امور مطبوعاتی علاقه وافر داشت. هنر و مردم در آغاز با سردبیری عنایتالله خجسته و سپس سردبیری آن برعهده ذبیحالله بداغی و بیژن سمندر قرار گرفت، طراح و تنظیمکننده مجله هم صادق بریرانی بود. در مجله هنر و مردم مقالات محققانه متعددی در زمینههای تاریخی، هنری، باستانشناسی و [[فرهنگ مردم سروستان|فرهنگ مردم]] به چاپ رسیده است. نخستین شماره این مجله در 1341 و آخرین شماره آن در 1358 به طبع رسیده و جمعاً 193 شماره این مجله چاپ و منتشر گردیده است<ref> قاسمی، فرید و علی دهباشی. '''''گفت و گو با دکتر ابوالقاسم خدابندهلو'''''. بخارا: شماره 39- 40، [آذر- اسفند 83]، ص141- 153. </ref><ref>نیزنک: برزین، مسعود. '''''شناسنامه مطبوعات ایران'''''. تهران: بهجت، 1371، ص433</ref><ref>صالحیار، غلامحسین. '''''چهره مطبوعات معاصر'''''. تهران: 1351، ص16.</ref>. | |||
فلسفه تأسیس این مجله از سوی یک اداره دولتی آن بود تا ارتباط فرهنگی وسیعتر و بیشتری با کشورهای مجاور [[کشور ایران|ایران]] و همچنین هندوستان به وجود آید منظور آن بود که مشترکات فرهنگی و هنری شناسانده شده و در مقولههای یاد شده، حاصل پژوهشهای دانشمندان این کشورها به طبع برسد. از مندرجات دیگر این مجله ارائه فعالیتهای بخشهای علمی وزارت فرهنگ و هنر چون مرکز باستانشناسی، مردمشناسی، اداره موزهها و مراکزی از این قبیل بود. | |||
هنر و مردم | [[هنر و مردم]] یکی از نمونههای خوب نشریات دولتی بود و در نوع خود مجله محققانه و سنگینی به شمار میرفت و در آن مقالات بسیار خوبی به چاپ میرسید. از جمله مقالات ارزنده آن کتابشناسی موسیقی بود که در چندین شماره به طبع میرسید و نویسنده آن روانشاد محمدتقی دانشپژوه بود. همچنین سلسله مقالات راجع به عکاسی از هادی شفائیه و ریشههای تاریخی امثال و حکم از مهدی پرتوی آملی در شمار پژوهشهای بسیار مفیدی بود که در شمارههای مختلف این نشریه درج گردیده است. | ||
نیز نگاه کنید به | == نیز نگاه کنید به == | ||
* [[فرهنگ عامه]] | |||
* [[استان قزوین|قزوین]] <br /> | |||
== '''مآخذ''' == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
لیلا رضائی | لیلا رضائی | ||
[[رده:رسانه ها و ارتباطات]] | |||
[[رده:مطبوعات]] | |||
نسخهٔ کنونی تا ۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۷:۲۴
هنر و مردم، مجله ماهانه ادبی، تاریخی و هنری و از انتشارات اداره کل هنرهای زیبای کشور و سپس اداره کل روابط فرهنگی وزارت فرهنگ و هنر بود. از این مجله دو شماره در 1335ش انتشار یافت. سپس تعطیل و از 1341 با سبکی دیگر انتشار آن با مدیریت دکتر ابوالقاسم خدابندهلو آغاز گردید. دکتر خدابندهلو متولد قزوین در 1312ش و اساساً پزشک متخصص اعصاب بود لیکن به امور مطبوعاتی علاقه وافر داشت. هنر و مردم در آغاز با سردبیری عنایتالله خجسته و سپس سردبیری آن برعهده ذبیحالله بداغی و بیژن سمندر قرار گرفت، طراح و تنظیمکننده مجله هم صادق بریرانی بود. در مجله هنر و مردم مقالات محققانه متعددی در زمینههای تاریخی، هنری، باستانشناسی و فرهنگ مردم به چاپ رسیده است. نخستین شماره این مجله در 1341 و آخرین شماره آن در 1358 به طبع رسیده و جمعاً 193 شماره این مجله چاپ و منتشر گردیده است[۱][۲][۳].
فلسفه تأسیس این مجله از سوی یک اداره دولتی آن بود تا ارتباط فرهنگی وسیعتر و بیشتری با کشورهای مجاور ایران و همچنین هندوستان به وجود آید منظور آن بود که مشترکات فرهنگی و هنری شناسانده شده و در مقولههای یاد شده، حاصل پژوهشهای دانشمندان این کشورها به طبع برسد. از مندرجات دیگر این مجله ارائه فعالیتهای بخشهای علمی وزارت فرهنگ و هنر چون مرکز باستانشناسی، مردمشناسی، اداره موزهها و مراکزی از این قبیل بود.
هنر و مردم یکی از نمونههای خوب نشریات دولتی بود و در نوع خود مجله محققانه و سنگینی به شمار میرفت و در آن مقالات بسیار خوبی به چاپ میرسید. از جمله مقالات ارزنده آن کتابشناسی موسیقی بود که در چندین شماره به طبع میرسید و نویسنده آن روانشاد محمدتقی دانشپژوه بود. همچنین سلسله مقالات راجع به عکاسی از هادی شفائیه و ریشههای تاریخی امثال و حکم از مهدی پرتوی آملی در شمار پژوهشهای بسیار مفیدی بود که در شمارههای مختلف این نشریه درج گردیده است.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
لیلا رضائی