علی بن ربن طبری: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۱۰ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۰۴

علی بن ربن طبری برگرفته از سایت شهر ساری قابل بازیابی ازhttps://app.e-saricity.ir/QRCode/69

علی بن ربن طبری، ابوالحسن، فرزند سهل، پزشک، داروشناس و متکلم ایرانی سده 3ق/9م. در خانواده‌ای مسیحی و احتمالا در مرو زاده شد. پزشکی را نزد پدر آموخت و از آثار پزشکان یونانی نیز (احتمالا به واسطه ترجمه‌های سریانی و نه عربی) بهره برد. در جوانی به مازیار فرزند قارن، فرمانروای طبرستان پیوست و پس از پایان کار او، به بغداد رفت و در روزگار معتصم، واثق و متوکل از نزدیکان خلفای بغداد بود. در حدود 240ق / ؟م به اسلام گروید و کتاب الدین و الدوله فی اثبات نبوه النبی محمد (ص) را در اثبات برتری اسلام بر دیگر ادیان نوشت^[۱]^[۲]^[۳].

مهمترین اثر وی فردوس الحکمه، یک دایره المعارف علوم طبیعی است که در آن از حکمت طبیعی، تاریخ تکامل، پزشکی و روانپزشکی (طب الابدان و الانفس)، داروسازی، تغذیه، اقلیم شناسی. کیهان شناسی و نجوم نیز سخن گفته شده است^[۴]. مطالب این کتاب از دیدگاه دانش پزشکی ارزش چندانی ندارد و به هیچ روی به پای آثار رازی^*، اهوازی^*، ابوالحسن طبری^*، ابن سینا^* و دیگر پزشکان برجسته ایرانی نمی‌رسد^[۵]^[۶]. گرچه از تجربیات پزشکی خود و پدرش سخن می‌گوید، اما چنین می‌نماید که تجربیات درمانی چندان ارزشمندی نداشته است. علی بن ربن بیش از همه از پزشکان و فیلسوفان یونانی و در درجه نخست از ارسطو و اسکندر افرودیسی، بقراط و جالینوس نقل قول می‌کند. مطالبی که وی درباره پزشکی هندی آورده است، به نظر مایرهوف از ترجمه عربی آثار هندی برگرفته شده است^[۷].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ ابن ابی اصیبعه. عیون الأنباء. به کوشش آگوست مولر، قاهره: 1299ق، ج1 ، ص 308-309.
↑ علی بن ربن. الدین و الدوله فی اثبات نبوه النبی محمد (ص). به کوشش عادل نویهض، بیروت: 1977م، ص 32، 98-99.
↑ ابن ندیم. الفهرست. به کوشش گوستاو فلوگل، لایپزیک: 1872م، ص 296.
↑ علی بن ربن. فردوس الحکمه. به کوشش محمد زبیر صدیقی، برلین: 1928م.
↑ Browne, E. G., Arabian Medicine, Cambridge, 1962, p 37-44.
↑ Meyerhof, M., “Ali ibn Rabban at.Tabari ein Persischer Arzt des 9. Jahrhundert n. Chr.”, ZDMG, 1937, vol 85, pp 38-68
↑ Sezgin, F., Geschichte des Arabischen schrifttums, Leiden, vol 3, 1970, pp 236-240.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

یونس كرامتی

[1] ابن ابی اصیبعه. عیون الأنباء. به کوشش آگوست مولر، قاهره: 1299ق، ج1 ، ص 308-309.

[2] علی بن ربن. الدین و الدوله فی اثبات نبوه النبی محمد (ص). به کوشش عادل نویهض، بیروت: 1977م، ص 32، 98-99.

[3] ابن ندیم. الفهرست. به کوشش گوستاو فلوگل، لایپزیک: 1872م، ص 296.

[4] علی بن ربن. فردوس الحکمه. به کوشش محمد زبیر صدیقی، برلین: 1928م.

[5] Browne, E. G., Arabian Medicine, Cambridge, 1962, p 37-44.

[6] Meyerhof, M., “Ali ibn Rabban at.Tabari ein Persischer Arzt des 9. Jahrhundert n. Chr.”, ZDMG, 1937, vol 85, pp 38-68

[7] Sezgin, F., Geschichte des Arabischen schrifttums, Leiden, vol 3, 1970, pp 236-240.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
 [[پرونده:علی بن ربن طبری.jpg|بندانگشتی|علی بن ربن طبری برگرفته از سایت شهر ساری قابل بازیابی از<nowiki/>https://app.e-saricity.ir/QRCode/69]]
-علی بن ربن طبری، ابوالحسن، فرزند سهل، پزشک، داروشناس و متکلم ایرانی سده 3ق/9م. در خانواده‌ای مسیحی و احتمالا در مرو زاده شد. پزشکی را نزد پدر آموخت و از آثار پزشکان یونانی نیز (احتمالا به واسطه ترجمه‌های سریانی و نه عربی) بهره برد. در جوانی به مازیار فرزند قارن، فرمانروای طبرستان پیوست و پس از پایان کار او، به بغداد رفت و در روزگار معتصم، واثق و متوکل از نزدیکان خلفای بغداد بود. در حدود 240ق / ؟م به اسلام گروید و کتاب الدین و الدوله فی اثبات نبوه النبی محمد (ص) را در اثبات برتری اسلام بر دیگر ادیان نوشت<ref>ابن ابی اصیبعه. '''''عیون الأنباء'''''. به کوشش آگوست مولر، قاهره: 1299ق، ج1 ، ص 308-309.</ref><ref>علی بن ربن. '''''الدین و الدوله فی اثبات نبوه النبی محمد (ص)'''''. به کوشش عادل نویهض، بیروت: 1977م، ص 32، 98-99.</ref><ref>ابن ندیم. '''''الفهرست'''''. به کوشش گوستاو فلوگل، لایپزیک: 1872م، ص 296.</ref>. مهمترین اثر وی فردوس الحکمه، یک دایره المعارف علوم طبیعی است که در آن از حکمت طبیعی، تاریخ تکامل، پزشکی و روانپزشکی (طب الابدان و الانفس)، داروسازی، تغذیه، اقلیم شناسی. کیهان شناسی و نجوم نیز سخن گفته شده است<ref>علی بن ربن. '''''فردوس الحکمه'''''. به کوشش محمد زبیر صدیقی، برلین: 1928م.</ref>. مطالب این کتاب از دیدگاه دانش پزشکی ارزش چندانی ندارد و به هیچ روی به پای آثار [[زکریا رازی|رازی]]<sup>*</sup>، [[علی بن عباس اهوازی|اهوازی]]<sup>*</sup>، [[ابوالحسن طبری]]<sup>*</sup>، [[ابن سینا، پزشک|ابن سینا]]<sup>*</sup> و دیگر پزشکان برجسته ایرانی نمی‌رسد<ref>Browne, E. G., '''''Arabian Medicine''''', Cambridge, 1962, p 37-44.</ref><ref>Meyerhof, M., “Ali ibn Rabban at.Tabari ein Persischer Arzt des 9. Jahrhundert n. Chr.”, ZDMG, 1937, vol 85, pp 38-68</ref>. گرچه از تجربیات پزشکی خود و پدرش سخن می‌گوید، اما چنین می‌نماید که تجربیات درمانی چندان ارزشمندی نداشته است. علی بن ربن بیش از همه از پزشکان و فیلسوفان یونانی و در درجه نخست از ارسطو و اسکندر افرودیسی، بقراط و جالینوس نقل قول می‌کند. مطالبی که وی درباره پزشکی هندی آورده است، به نظر مایرهوف از ترجمه عربی آثار هندی برگرفته شده است<ref>Sezgin, F., '''''Geschichte des Arabischen schrifttums''''', Leiden, vol 3, 1970, pp 236-240.</ref>.
+علی بن ربن طبری، ابوالحسن، فرزند سهل، پزشک، [[داروشناسی و داروسازی|داروشناس]] و متکلم ایرانی سده 3ق/9م. در خانواده‌ای [[مسیحی، دین|مسیحی]] و احتمالا در مرو زاده شد. پزشکی را نزد پدر آموخت و از آثار پزشکان یونانی نیز (احتمالا به واسطه ترجمه‌های سریانی و نه عربی) بهره برد. در جوانی به مازیار فرزند قارن، فرمانروای طبرستان پیوست و پس از پایان کار او، به بغداد رفت و در روزگار معتصم، واثق و متوکل از نزدیکان خلفای بغداد بود. در حدود 240ق / ؟م به اسلام گروید و کتاب الدین و الدوله فی اثبات نبوه النبی محمد (ص) را در اثبات برتری اسلام بر دیگر ادیان نوشت<ref>ابن ابی اصیبعه. '''''عیون الأنباء'''''. به کوشش آگوست مولر، قاهره: 1299ق، ج1 ، ص 308-309.</ref><ref>علی بن ربن. '''''الدین و الدوله فی اثبات نبوه النبی محمد (ص)'''''. به کوشش عادل نویهض، بیروت: 1977م، ص 32، 98-99.</ref><ref>ابن ندیم. '''''الفهرست'''''. به کوشش گوستاو فلوگل، لایپزیک: 1872م، ص 296.</ref>.
+مهمترین اثر وی فردوس الحکمه، یک دایره المعارف علوم طبیعی است که در آن از حکمت طبیعی، تاریخ تکامل، پزشکی و روانپزشکی (طب الابدان و الانفس)، [[داروشناسی و داروسازی|داروسازی]]، تغذیه، اقلیم شناسی. کیهان شناسی و نجوم نیز سخن گفته شده است<ref>علی بن ربن. '''''فردوس الحکمه'''''. به کوشش محمد زبیر صدیقی، برلین: 1928م.</ref>. مطالب این کتاب از دیدگاه دانش [[پزشکی]] ارزش چندانی ندارد و به هیچ روی به پای آثار [[زکریا رازی|رازی]]<sup>*</sup>، [[علی بن عباس اهوازی|اهوازی]]<sup>*</sup>، [[ابوالحسن طبری]]<sup>*</sup>، [[ابن سینا، پزشک|ابن سینا]]<sup>*</sup> و دیگر پزشکان برجسته ایرانی نمی‌رسد<ref>Browne, E. G., '''''Arabian Medicine''''', Cambridge, 1962, p 37-44.</ref><ref>Meyerhof, M., “Ali ibn Rabban at.Tabari ein Persischer Arzt des 9. Jahrhundert n. Chr.”, ZDMG, 1937, vol 85, pp 38-68</ref>. گرچه از تجربیات پزشکی خود و پدرش سخن می‌گوید، اما چنین می‌نماید که تجربیات درمانی چندان ارزشمندی نداشته است. علی بن ربن بیش از همه از پزشکان و فیلسوفان یونانی و در درجه نخست از ارسطو و اسکندر افرودیسی، بقراط و جالینوس نقل قول می‌کند. مطالبی که وی درباره پزشکی هندی آورده است، به نظر مایرهوف از ترجمه عربی آثار هندی برگرفته شده است<ref>Sezgin, F., '''''Geschichte des Arabischen schrifttums''''', Leiden, vol 3, 1970, pp 236-240.</ref>.
 == نیز نگاه کنید به ==
@@ خط ۱۷: / خط ۱۹: @@
 == نویسنده مقاله ==
 یونس كرامتی
+[[رده:علوم و فنون]]