پرش به محتوا

شمس العماره: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''شمس‌العماره،''' بناي با شكوه دورة ناصرالدين شاه در مجموعة كاخ‌هاي سلطنتي در تهران. شمس‌العماره از بناهاي مرتفع و با شكوه تهران، دارالخلافة ناصري،<sup>1</sup> كه در 1281-1284ق در ضلع شرقي كاخ گلستان در خیابان ناصریه (ناصرخسرو کنونی) ساخته شد<sup>2</sup> ط...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
'''شمس‌العماره،''' بناي با شكوه دورة ناصرالدين شاه در مجموعة كاخ‌هاي سلطنتي در تهران.
[[پرونده:7777.jpg|بندانگشتی|شمس العماره، قابل بازیابی از<nowiki/>https://esmt.ir/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D8%A7%D9%84%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86]]
'''[[شمس العماره|شمس‌العماره]]،''' بنای با شکوه دوره [[ناصرالدین شاه قاجار|ناصرالدین شاه]] در مجموعه کاخ‌های سلطنتی در [[استان تهران|تهران]].


شمس‌العماره از بناهاي مرتفع و با شكوه تهران، دارالخلافة ناصري،<sup>1</sup> كه در 1281-1284ق در ضلع شرقي كاخ گلستان در خیابان ناصریه (ناصرخسرو کنونی) ساخته شد<sup>2</sup> طراح اين بنا دوستعلي‌خان معيرالممالك<sup>3</sup> و معمار آن استاد علي‌محمد كاشي بود.<sup>4</sup> معماري و شكل ظاهري، آرايش دروني با آئينه‌كاري، نقاشي، گچ‌بري و تنوع تزئينات داخلي شمس‌العماره در ايران بي‌نظير است كه در 6 طبقه با ايوان‌هاي مسلط بر صحن كاخ گلستان بنا شد و در ميانة طبقات بالاي آن فضايي باز ساعتي را كه تا 1369ش سالم مانده بود در بر مي‌گرفت<sup>5</sup> و نماي بنا در استخر بزرگ مقابل آن منعكس مي‌شد.  
شمس‌العماره از بناهای مرتفع و با شکوه [[استان تهران|تهران]]، دارالخلافه ناصری،<ref>تکمیل همایون، ناصر. '''''تاریخ اجتماعی و فرهنگی ایران'''''. تهران: 1378، دفترپژوهش‌های فرهنگی، ج2، دارالخلافه ناصری.</ref> که در 1281-1284ق در ضلع شرقی [[کاخ گلستان]] در خیابان ناصریه (ناصرخسرو کنونی) ساخته شد <ref>نوربخش، مسعود. '''''تهران به روایت تاریخ'''''. 1381، نشر علم، ص104.</ref> طراح این بنا دوستعلی‌خان معیرالممالک<ref>حسن‌بیگی، م. '''''طهران قدیم'''''. تهران: 1373، ادب، ص71-89.</ref> و معمار ان استاد علی‌محمد کاشی بود<ref>اعتمادالسلطنه، محمدحسن بن علی. '''الماثر و الاثار'''. تهران: 1307، سنایی، ص54و73.</ref>. معماری و شکل ظاهری، آرایش درونی با ائینه‌کاری، نقاشی، گچ‌بری و تنوع تزئینات داخلی شمس‌العماره در ایران بی‌نظیر است که در 6 طبقه با ایوان‌های مسلط بر صحن [[کاخ گلستان]] بنا شد و در میانه طبقات بالای آن فضایی باز ساعتی را که تا 1369ش سالم مانده بود در بر می‌گرفت <ref>ذاکرزاده، امیرحسین. '''''سرگذشت طهران'''''. تهران: 1373، قلم، ص74.
</ref> و نمای بنا در استخر بزرگ مقابل آن منعکس می‌شد.


== نیز نگاه کنید به ==


'''مآخذ:'''
* [[ناصرالدین شاه قاجار]]
* [[کاخ گلستان]]


1.    براي آگاهي بيشتر: تكميل همايون، ناصر. '''''تاريخ اجتماعي و فرهنگي ايران'''''. تهران: 1378، دفترپژوهش‌هاي فرهنگي، ج2، دارالخلافة ناصري.
== مآخذ ==
 
2.    نوربخش، مسعود. '''''تهران به روايت تاريخ'''''. 1381، نشر علم، ص104.
 
3.    حسن‌بيگي، م. '''''طهران قديم'''''. تهران: 1373، ادب، ص71-89.
 
4.    اعتمادالسلطنه، محمدحسن بن علي. '''المآثر و الآثار'''. تهران: 1307، سنايي، ص54و73.
 
5.    ذاكرزاده، اميرحسين. '''''سرگذشت طهران'''''. تهران: 1373، قلم، ص74.


<references />
== منبع اصلی ==
[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،


== نویسنده مقاله ==
حشمت الله عزیزی
حشمت الله عزیزی
[[رده:تاریخ]]
[[رده:تاریخ و باستان شناسی]]

نسخهٔ کنونی تا ‏۴ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۱۵

شمس العماره، قابل بازیابی ازhttps://esmt.ir/%D8%B4%D9%85%D8%B3-%D8%A7%D9%84%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%AA%D9%87%D8%B1%D8%A7%D9%86

شمس‌العماره، بنای با شکوه دوره ناصرالدین شاه در مجموعه کاخ‌های سلطنتی در تهران.

شمس‌العماره از بناهای مرتفع و با شکوه تهران، دارالخلافه ناصری،[۱] که در 1281-1284ق در ضلع شرقی کاخ گلستان در خیابان ناصریه (ناصرخسرو کنونی) ساخته شد [۲] طراح این بنا دوستعلی‌خان معیرالممالک[۳] و معمار ان استاد علی‌محمد کاشی بود[۴]. معماری و شکل ظاهری، آرایش درونی با ائینه‌کاری، نقاشی، گچ‌بری و تنوع تزئینات داخلی شمس‌العماره در ایران بی‌نظیر است که در 6 طبقه با ایوان‌های مسلط بر صحن کاخ گلستان بنا شد و در میانه طبقات بالای آن فضایی باز ساعتی را که تا 1369ش سالم مانده بود در بر می‌گرفت [۵] و نمای بنا در استخر بزرگ مقابل آن منعکس می‌شد.

نیز نگاه کنید به

مآخذ

  1. تکمیل همایون، ناصر. تاریخ اجتماعی و فرهنگی ایران. تهران: 1378، دفترپژوهش‌های فرهنگی، ج2، دارالخلافه ناصری.
  2. نوربخش، مسعود. تهران به روایت تاریخ. 1381، نشر علم، ص104.
  3. حسن‌بیگی، م. طهران قدیم. تهران: 1373، ادب، ص71-89.
  4. اعتمادالسلطنه، محمدحسن بن علی. الماثر و الاثار. تهران: 1307، سنایی، ص54و73.
  5. ذاکرزاده، امیرحسین. سرگذشت طهران. تهران: 1373، قلم، ص74.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

حشمت الله عزیزی