سفرنامه ناصرخسرو: تفاوت میان نسخه‌ها

نسخهٔ کنونی تا ‏۶ ژوئن ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۱۹

سفرنامه ناصر خسرو، یا سیاحتنامه ناصرخسرو گویا نخستین کتاب منثور نویسنده و در شرح حوادث سفر هفت ساله او به آسیای صغیر، شام، حجاز، مصر و قاهره است^[۱].

حکیم ناصرخسرو قبادیانی (د 481ق / 1088م) در این کتاب که از کتب قدیم و سودمند نثر فارسی است، درباره احوال و اوضاع سرزمین‌ها و شهرهایی که در طول سفر هفت ساله خود (از 437 تا 444ق / از 1045 تا 1502م) از آنها دیدار کرده است، سخن می‌گوید^[۲]. تاریخ نگارش آن به درستی معلوم نیست. نویسنده در این اثر از مسیر سفر و از توقفگاه‌ها، شهرها و قریه‌ها و دهات توصیف‌های دقیق و جاذبی به دست داده است. همچنین از طرز معیشت و آداب و اخلاق و حکومت اقوام مختلف اطلاعات تفصیلی و روشنی فراهم آورده است^[۳]. شیوه نگارش سفرنامه ساده و بی آلایش است و به لحاظ ادبی موقعیت ممتازی دارد. ترکیب الفاظ و تلفیق عبارات و نسج جملات آن دلچسب و شیرین است^[۴]. ویژگی دیگر سفرنامه نوشته‌ها و یادداشت‌هایی خالی از ابهام و با احتیاط و دوراندیشی و دور از گزافه و عبارت‌پردازی است^[۵]. این سفرنامه چند بار در اروپا، هند و ایران به چاپ رسیده است. ظاهراً نخستین بار در 1312 ق به طبع سنگی درآمده است^[۶].

نیز نگاه کنید به

مآخذ

↑ خانلری (کیا)، زهرا. فرهنگ ادبیات فارسی. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، ‌1348، ‌ص 270.
↑ مصاحب، غلامحسین. دایره المعارف فارسی. ج 1، ص 1302.
↑ ناصرخسرو، سفرنامه ناصرخسرو. به کوشش نادر وزین‌پور، ‌تهران: جیبی، چ 3، 1356.
↑ دبیرسیاقی، محمد. مقدمه بر سفرنامه ناصرخسرو. تهران: زوّار، 1335، ج.2، ص بیست و دو (مقدمه).
↑ دبیرسیاقی، ‌محمد. ره آورد سفر؛ گزیده سفرنامه ناصر خسرو. تهران: سخن، 1370، ج.1، ‌ص یازده (مقدمه).
↑ طبری، محمدعلی. زبده الآثار. تهران: ‌امیرکبیر، 1372، ص 231.

منبع اصلی

سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،

نویسنده مقاله

ابوالقاسم رادفر

[1] خانلری (کیا)، زهرا. فرهنگ ادبیات فارسی. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، ‌1348، ‌ص 270.

[2] مصاحب، غلامحسین. دایره المعارف فارسی. ج 1، ص 1302.

[3] ناصرخسرو، سفرنامه ناصرخسرو. به کوشش نادر وزین‌پور، ‌تهران: جیبی، چ 3، 1356.

[4] دبیرسیاقی، محمد. مقدمه بر سفرنامه ناصرخسرو. تهران: زوّار، 1335، ج.2، ص بیست و دو (مقدمه).

[5] دبیرسیاقی، ‌محمد. ره آورد سفر؛ گزیده سفرنامه ناصر خسرو. تهران: سخن، 1370، ج.1، ‌ص یازده (مقدمه).

[6] طبری، محمدعلی. زبده الآثار. تهران: ‌امیرکبیر، 1372، ص 231.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

@@ خط ۱: / خط ۱: @@
-'''سفرنامة ناصر خسرو،''' ''يا سياحتنامة ناصرخسرو'' گویا نخستين كتاب منثور نويسنده و در شرح حوادث سفر هفت سالة او به آسياي صغير، شام، حجاز، مصر و قاهره است.<sup>1</sup>
+'''سفرنامه ناصر خسرو،''' ''یا سیاحتنامه ناصرخسرو'' گویا نخستین کتاب منثور نویسنده و در شرح حوادث سفر هفت ساله او به آسیای صغیر، شام، حجاز، مصر و قاهره است<ref>خانلری (کیا)، زهرا. '''''فرهنگ ادبیات فارسی'''''. تهران: بنیاد فرهنگ ایران، ‌1348، ‌ص 270.</ref>.
-حكيم ناصرخسرو قبادياني<sup>*</sup> (د 481ق / 1088م) در اين كتاب كه از كتب قديم و سودمند نثر فارسي است، دربارة احوال و اوضاع سرزمين‌ها و شهرهايي كه در طول سفر هفت سالة خود (از 437 تا 444ق / از 1045 تا 1502م) از آنها ديدار كرده است، سخن مي‌گويد.<sup>2</sup> تاريخ نگارش آن به درستي معلوم نيست. نويسنده در اين اثر از مسير سفر و از توقفگاه‌ها، شهرها و قريه‌ها و دهات توصيف‌هاي دقيق و جاذبي به دست داده است. همچنين از طرز معيشت و آداب و اخلاق و حكومت اقوام مختلف اطلاعات تفصيلي و روشني فراهم آورده است.<sup>3</sup> شيوة نگارش سفرنامه ساده و بي آلايش است و به لحاظ ادبي موقعيت ممتازي دارد. تركيب الفاظ و تلفيق عبارات و نسج جملات آن دلچسب و شيرين است.<sup>4</sup> ويژگي ديگر سفرنامه نوشته‌ها و يادداشت‌هايی خالي از ابهام و با احتياط و دورانديشي و دور از گزافه و عبارت‌پردازي است.<sup>5</sup> اين سفرنامه چند بار در اروپا، هندو ايران به چاپ رسيده است. ظاهراً نخستين بار در 1312 ق به طبع سنگي درآمده است.<sup>6</sup>
+حکیم [[ناصر خسرو|ناصرخسرو قبادیانی]] (د 481ق / 1088م) در این کتاب که از کتب قدیم و سودمند [[نثر فارسی]] است، درباره احوال و اوضاع سرزمین‌ها و شهرهایی که در طول سفر هفت ساله خود (از 437 تا 444ق / از 1045 تا 1502م) از آنها دیدار کرده است، سخن می‌گوید<ref>مصاحب، غلامحسین. '''''دایره المعارف فارسی'''''. ج 1، ص 1302.</ref>. تاریخ نگارش آن به درستی معلوم نیست. نویسنده در این اثر از مسیر سفر و از توقفگاه‌ها، شهرها و قریه‌ها و دهات توصیف‌های دقیق و جاذبی به دست داده است. همچنین از طرز معیشت و آداب و اخلاق و حکومت اقوام مختلف اطلاعات تفصیلی و روشنی فراهم آورده است<ref>ناصرخسرو، '''''سفرنامه ناصرخسرو'''''. به کوشش نادر وزین‌پور، ‌تهران: جیبی، چ 3، 1356.</ref>. شیوه نگارش سفرنامه ساده و بی آلایش است و به لحاظ ادبی موقعیت ممتازی دارد. ترکیب الفاظ و تلفیق عبارات و نسج جملات آن دلچسب و شیرین است<ref>دبیرسیاقی، محمد. مقدمه بر '''''سفرنامه ناصرخسرو'''''. تهران: زوّار،  1335، ج.2، ص بیست و دو (مقدمه).</ref>. ویژگی دیگر سفرنامه نوشته‌ها و یادداشت‌هایی خالی از ابهام و با احتیاط و دوراندیشی و دور از گزافه و عبارت‌پردازی است<ref>دبیرسیاقی، ‌محمد. '''''ره آورد سفر'''''؛ '''''گزیده سفرنامه ناصر خسرو'''''. تهران: سخن، 1370، ج.1، ‌ص یازده (مقدمه).</ref>. این سفرنامه چند بار در اروپا، هند و [[کشور ایران|ایران]] به چاپ رسیده است. ظاهراً نخستین بار در 1312 ق به [[چاپ سنگی|طبع سنگی]] درآمده است<ref>طبری، محمدعلی. '''''زبده الآثار'''''. تهران: ‌امیرکبیر، 1372، ص 231.</ref>.
-'''مآخذ:'''
+== نیز نگاه کنید به ==
-# خانلري (كيا)، زهرا. '''''فرهنگ ادبيات فارسي'''''. تهران: بنياد فرهنگ ايران، ‌1348، ‌ص 270.
+* [[ناصر خسرو]]
-# مصاحب، غلامحسين. '''''دايرةالمعارف فارسي'''''. ج 1، ص 1302.
+* [[نثر فارسی]]
-# ناصرخسرو، '''''سفرنامة ناصرخسرو'''''. به كوشش نادر وزين‌پور، ‌تهران: جيبي، چ 3، 1356.
-# دبيرسياقي، محمد. مقدمه بر '''''سفرنامة ناصرخسرو'''''. تهران: زوّار، چ 2، 1335، ص بيست و دو (مقدمه).
-# دبيرسياقي، ‌محمد. '''''ره آورد سفر'''''؛ '''''گزيده سفرنامة ناصر خسرو'''''. تهران: سخن، چ 1، 1370، ‌ص يازده (مقدمه).
-# طبري، محمدعلي. '''''زبدةالآثار'''''. تهران: ‌اميركبير، 1372، ص 231.
+== مآخذ ==
+<references />
+== منبع اصلی ==
+[https://icro.ir/ سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی] (1398). دانشنامه ایران. تهران: [https://alhoda.ir/ موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی]،
+== نویسنده مقاله ==
 ابوالقاسم رادفر
+[[رده:ادبیات و زبان شناسی]]
+[[رده:ادبیات]]