پرش به محتوا

نیشابور: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''نيشابور'''، شهري در استان خراسان رضوي، با "45 '47  ْ58 طول شرقي و "30 '12  ْ36 عرض شمالي و ارتفاع 1210 متر از سطح دريا،<sup>1</sup> در فاصلة 120 كيلومتري از مركز استان (مشهد) و 719 كيلومتري از تهران قرار دارد.<sup>2</sup> اين شهر، مركز شهرستاني است به همين نام كه در همسا...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''نيشابور'''، شهري در استان خراسان رضوي، با "45 '47  ْ58 طول شرقي و "30 '12  ْ36 عرض شمالي و ارتفاع 1210 متر از سطح دريا،<sup>1</sup> در فاصلة 120 كيلومتري از مركز استان (مشهد) و 719 كيلومتري از تهران قرار دارد.<sup>2</sup> اين شهر، مركز شهرستاني است به همين نام كه در همسايگي شهرستان‌هاي مشهد (از شرق)، چناران و قوچان (از شمال)، سبزوار (از غرب) و تربت حيدريه و كاشمر (از جنوب) و در نزديكي كوه‌هاي بينالود به ارتفاع 3211 متر واقع است.<sup>3</sup>  
'''نیشابور'''، شهری در [[استان خراسان رضوی]]، با "45 '47  ْ58 طول شرقی و "30 '12  ْ36 عرض شمالی و ارتفاع 1210 متر از سطح دریا،<sup>1</sup> در فاصله 120 کیلومتری از مرکز استان ([[مشهد]]) و 719 کیلومتری از تهران قرار دارد.<sup>2</sup> این شهر، مرکز شهرستانی است به همین نام که در همسایگی شهرستان‌های مشهد (از شرق)، چناران و قوچان (از شمال)، سبزوار (از غرب) و تربت حیدریه و کاشمر (از جنوب) و در نزدیکی کوه‌های بینالود به ارتفاع 3211 متر واقع است.<sup>3</sup>  


شهرستان نيشابور برابر آخرين تغييرات تقسيمات كشوري در 1384ش، داراي 7 شهر و 5 بخش و 16 دهستان است.<sup>4</sup> آب و هواي آن در مناطق كوهستاني، معتدل مايل به سرد و در جلگة مركزي معتدل است. كال شور سبزوار، در جنوب آن، ريزآبه‌هاي ارتفاعات بينالود را به سوي سبزوار و به مقصد دشت كوير منتقل مي‌سازد.<sup>5</sup>  
شهرستان نیشابور برابر آخرین تغییرات تقسیمات کشوری در 1384ش، دارای 7 شهر و 5 بخش و 16 دهستان است.<sup>4</sup> آب و هوای آن در مناطق کوهستانی، معتدل مایل به سرد و در جلگه مرکزی معتدل است. کال شور سبزوار، در جنوب آن، ریزآبه‌های ارتفاعات بینالود را به سوی سبزوار و به مقصد دشت کویر منتقل می‌سازد.<sup>5</sup>  


نيشابور، با نام‌ها و لقب‌هاي مختلف، چون نيوشاه‌پور، نشابور، نيك شابور و ام‌البلاد<sup>6</sup> و... شهرت داشته و از شهرهاي كهن بنياد ايران است و پيشينة آن به روزگار هخامنشيان و اشكانيان مي‌رسد. پس از ويراني آن (در جنگ ايرانيان و تورانيان)، شاپور پسر اردشير، دوباره به ساختن آن همت كرد.<sup>7</sup> اين شهر در سال 31ق / 652م به دست مسلمانان فتح شد و در دورة اسلامي به يكي از چهار شهر بزرگ خراسان بدل گشت. حملات ويرانگر مغول و نيز زلزله‌هاي متعدد، نيشابور را از عظمت فرو افكند.<sup>8</sup> امروز با يادگارهايي چون آرامگاه‌هاي عمر خيام، عطار، كمال‌الملك و زيارتگاه‌هاي مذهبي و نيز آثار تاريخي كشف شده، و با داشتن جمعيتي برابر با 158847 تن در سال 1375ش <sup>9</sup> و برآورد 205842 تن براي سال 1384ش،<sup>10</sup> همراه با مراكز صنعتي و آموزشي تاسيس شده در آن، و قرار گرفتن در مسير راه‌آهن، از شهرهاي مهم خطة خراسان محسوب مي‌شود.  
نیشابور، با نام‌ها و لقب‌های مختلف، چون نیوشاه‌پور، نشابور، نیک شابور و ام‌البلاد<sup>6</sup> و... شهرت داشته و از شهرهای کهن بنیاد ایران است و پیشینه آن به روزگار هخامنشیان و اشکانیان می‌رسد. پس از ویرانی آن (در جنگ ایرانیان و تورانیان)، شاپور پسر اردشیر، دوباره به ساختن آن همت کرد.<sup>7</sup> این شهر در سال 31ق / 652م به دست مسلمانان فتح شد و در دوره اسلامی به یکی از چهار شهر بزرگ خراسان بدل گشت. حملات ویرانگر مغول و نیز زلزله‌های متعدد، نیشابور را از عظمت فرو افکند.<sup>8</sup> امروز با یادگارهایی چون آرامگاه‌های عمر خیام، عطار، کمال‌الملک و زیارتگاه‌های مذهبی و نیز آثار تاریخی کشف شده، و با داشتن جمعیتی برابر با 158847 تن در سال 1375ش <sup>9</sup> و برآورد 205842 تن برای سال 1384ش،<sup>10</sup> همراه با مراکز صنعتی و آموزشی تاسیس شده در آن، و قرار گرفتن در مسیر راه‌آهن، از شهرهای مهم خطه خراسان محسوب می‌شود.  


'''مآخذ'''
'''مآخذ'''


1-     جعفري، عباس. '''''گيتاشناسي ايران'''''. ج 3، ''دايرة‌المعارف جغرافيايي ايران''، چ 1، تهران: گيتاشناسي، 1379، ص 1297 و 1298.
1-     جعفری، عباس. '''''گیتاشناسی ایران'''''. ج 3، ''دایره‌المعارف جغرافیایی ایران''، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 1297 و 1298.


2-     سازمان حمل و نقل و پايانه‌هاي كشور (وزارت راه و ترابري). '''''اطلس جاده‌هاي ايران''''' (ويرايش دوم). تهران: همشهري، 1380، ص 3 و 141 و 142.
2-     سازمان حمل و نقل و پایانه‌های کشور (وزارت راه و ترابری). '''''اطلس جاده‌های ایران''''' (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص 3 و 141 و 142.


3-     جعفري. همان. ج 1، ''كوه‌ها و كوه‌نامة ايران''، چ 2، تهران: گيتاشناسي، 1379، ص 126.
3-     جعفری. همان. ج 1، ''کوه‌ها و کوه‌نامه ایران''، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 126.


4-     دفتر تقسيمات كشوري'''''. نشرية عناصر و واحدهاي تقسيمات كشوري'''''. تهران: دفتر تقسيمات كشوري (وزارت كشور)، 1383.
4-     دفتر تقسیمات کشوری'''''. نشریه عناصر و واحدهای تقسیمات کشوری'''''. تهران: دفتر تقسیمات کشوری (وزارت کشور)، 1383.


5-     جعفري. همان. ج 2، ''رودها و رودنامة ايران''، چ 2، تهران: گيتاشناسي، 1379، ص 372 و 373.
5-     جعفری. همان. ج 2، ''رودها و رودنامه ایران''، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 372 و 373.


6-     چكنگي، عليرضا. '''''فرهنگنامة تطبيقي نام‌هاي قديم و جديد مكان‌هاي جغرافيايي ايران و نواحي مجاور'''''. چ 1، مشهد: بنياد پژوهش‌هاي اسلامي، 1378، ص 259.
6-     چکنگی، علیرضا. '''''فرهنگنامه تطبیقی نام‌های قدیم و جدید مکان‌های جغرافیایی ایران و نواحی مجاور'''''. چ 1، مشهد: بنیاد پژوهش‌های اسلامی، 1378، ص 259.


7-     جنيدي، فريدون. '''''شهرهاي ايران'''''. ج 2، ''نيشابور و...''، به كوشش يوسف كياني، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي (با همكاري جهاد دانشگاهي)، 1366، ص 367.
7-     جنیدی، فریدون. '''''شهرهای ایران'''''. ج 2، ''نیشابور و...''، به کوشش یوسف کیانی، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (با همکاری جهاد دانشگاهی)، 1366، ص 367.


8-     بيات، عزيزالله. '''''كليات جغرافياي طبيعي و تاريخي ايران'''''. چ 1، تهران: اميركبير، 1367، ص 178-180.
8-     بیات، عزیزالله. '''''کلیات جغرافیای طبیعی و تاریخی ایران'''''. چ 1، تهران: امیرکبیر، 1367، ص 178-180.


9-     نورالهي، طه. '''''توزيع و طبقه‌بندي جمعيت شهرهاي ايران در سرشماري‌هاي 75-1335'''''. تهران: مركز آمار ايران (سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور)، 1382، ص 194.
9-     نورالهی، طه. '''''توزیع و طبقه‌بندی جمعیت شهرهای ایران در سرشماری‌های 75-1335'''''. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1382، ص 194.


10-  مركز آمار ايران. '''''بازسازي و برآورد جمعيت شهرستان‌هاي كشور'''''. تهران: مركز آمار ايران (سازمان مديريت و برنامه‌ريزي كشور)، 1382، ص 104.
10-  مرکز آمار ایران. '''''بازسازی و برآورد جمعیت شهرستان‌های کشور'''''. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1382، ص 104.




غلامحسین تکمیل همایون
غلامحسین تکمیل همایون

نسخهٔ ‏۸ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۰:۴۵

نیشابور، شهری در استان خراسان رضوی، با "45 '47  ْ58 طول شرقی و "30 '12  ْ36 عرض شمالی و ارتفاع 1210 متر از سطح دریا،1 در فاصله 120 کیلومتری از مرکز استان (مشهد) و 719 کیلومتری از تهران قرار دارد.2 این شهر، مرکز شهرستانی است به همین نام که در همسایگی شهرستان‌های مشهد (از شرق)، چناران و قوچان (از شمال)، سبزوار (از غرب) و تربت حیدریه و کاشمر (از جنوب) و در نزدیکی کوه‌های بینالود به ارتفاع 3211 متر واقع است.3

شهرستان نیشابور برابر آخرین تغییرات تقسیمات کشوری در 1384ش، دارای 7 شهر و 5 بخش و 16 دهستان است.4 آب و هوای آن در مناطق کوهستانی، معتدل مایل به سرد و در جلگه مرکزی معتدل است. کال شور سبزوار، در جنوب آن، ریزآبه‌های ارتفاعات بینالود را به سوی سبزوار و به مقصد دشت کویر منتقل می‌سازد.5

نیشابور، با نام‌ها و لقب‌های مختلف، چون نیوشاه‌پور، نشابور، نیک شابور و ام‌البلاد6 و... شهرت داشته و از شهرهای کهن بنیاد ایران است و پیشینه آن به روزگار هخامنشیان و اشکانیان می‌رسد. پس از ویرانی آن (در جنگ ایرانیان و تورانیان)، شاپور پسر اردشیر، دوباره به ساختن آن همت کرد.7 این شهر در سال 31ق / 652م به دست مسلمانان فتح شد و در دوره اسلامی به یکی از چهار شهر بزرگ خراسان بدل گشت. حملات ویرانگر مغول و نیز زلزله‌های متعدد، نیشابور را از عظمت فرو افکند.8 امروز با یادگارهایی چون آرامگاه‌های عمر خیام، عطار، کمال‌الملک و زیارتگاه‌های مذهبی و نیز آثار تاریخی کشف شده، و با داشتن جمعیتی برابر با 158847 تن در سال 1375ش 9 و برآورد 205842 تن برای سال 1384ش،10 همراه با مراکز صنعتی و آموزشی تاسیس شده در آن، و قرار گرفتن در مسیر راه‌آهن، از شهرهای مهم خطه خراسان محسوب می‌شود.

مآخذ

1-     جعفری، عباس. گیتاشناسی ایران. ج 3، دایره‌المعارف جغرافیایی ایران، چ 1، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 1297 و 1298.

2-     سازمان حمل و نقل و پایانه‌های کشور (وزارت راه و ترابری). اطلس جاده‌های ایران (ویرایش دوم). تهران: همشهری، 1380، ص 3 و 141 و 142.

3-     جعفری. همان. ج 1، کوه‌ها و کوه‌نامه ایران، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 126.

4-     دفتر تقسیمات کشوری. نشریه عناصر و واحدهای تقسیمات کشوری. تهران: دفتر تقسیمات کشوری (وزارت کشور)، 1383.

5-     جعفری. همان. ج 2، رودها و رودنامه ایران، چ 2، تهران: گیتاشناسی، 1379، ص 372 و 373.

6-     چکنگی، علیرضا. فرهنگنامه تطبیقی نام‌های قدیم و جدید مکان‌های جغرافیایی ایران و نواحی مجاور. چ 1، مشهد: بنیاد پژوهش‌های اسلامی، 1378، ص 259.

7-     جنیدی، فریدون. شهرهای ایران. ج 2، نیشابور و...، به کوشش یوسف کیانی، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی (با همکاری جهاد دانشگاهی)، 1366، ص 367.

8-     بیات، عزیزالله. کلیات جغرافیای طبیعی و تاریخی ایران. چ 1، تهران: امیرکبیر، 1367، ص 178-180.

9-     نورالهی، طه. توزیع و طبقه‌بندی جمعیت شهرهای ایران در سرشماری‌های 75-1335. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1382، ص 194.

10-  مرکز آمار ایران. بازسازی و برآورد جمعیت شهرستان‌های کشور. تهران: مرکز آمار ایران (سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی کشور)، 1382، ص 104.


غلامحسین تکمیل همایون