فال گیری: تفاوت میان نسخهها
ظاهر
صفحهای تازه حاوی « آیندهنگری و آگاهی از دور دستها در زمره مسایلی است که همیشه فکر انسانها را به خود مشغول داشته است. فالبینی، کفبینی، طالعبینی، افکندن رمل و اسطرلاب و غیره را از این دست میتوان شمرد. اینها راههایی بوده است برای پیشبینی آتیه و رفع نگرا...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
=== فال گیری === | |||
آیندهنگری و آگاهی از دور دستها در زمره مسایلی است که همیشه فکر انسانها را به خود مشغول داشته است. فالبینی، کفبینی، طالعبینی، افکندن رمل و [[اسطرلاب]] و غیره را از این دست میتوان شمرد. اینها راههایی بوده است برای پیشبینی آتیه و رفع نگرانی از آینده. ایرانیان که چهارشنبه سوری را پیشواز سال نو میخوانند به این جهت ظریفترین و زیباترین روشها را برای تفأل بر سالی که میآید برگزیدهاند بدان نحو که با جشن بزرگ و انسانی نوروز همآهنگی تمام داشته باشد. مهمترین این مراسم فالگوش است و فال کوزه که همراه با ترانههاست و شعرهای دلانگیز مردمی. | |||
== نیز نگاه کنید به == | |||
* [[آش مراد و قاشق زنی]] | |||
* [[آجیل چهارشنبه سوری]] | |||
* [[آش چهارشنبه سوری]] | |||
* [[جشن مَردگیران]] | |||
== مآخذ == | |||
# شاهنامه به کوشش دکتر محمد دبیرسیافی | |||
# محققان زمان پیامبر اریایی را قریب یک هزار و یک صد سال یپش از میلاد تخمین میزنند. | |||
== منبع اصلی == | |||
شعبانی، رضا (1379). آداب و رسوم نوروز. تهران: [https://alhoda.ir موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.] | |||
== نویسنده مقاله == | |||
رضا شعبانی | |||
[[رده:جامعه و نظام اجتماعی]] | |||
نسخهٔ ۱۶ نوامبر ۲۰۲۵، ساعت ۰۸:۲۳
فال گیری
آیندهنگری و آگاهی از دور دستها در زمره مسایلی است که همیشه فکر انسانها را به خود مشغول داشته است. فالبینی، کفبینی، طالعبینی، افکندن رمل و اسطرلاب و غیره را از این دست میتوان شمرد. اینها راههایی بوده است برای پیشبینی آتیه و رفع نگرانی از آینده. ایرانیان که چهارشنبه سوری را پیشواز سال نو میخوانند به این جهت ظریفترین و زیباترین روشها را برای تفأل بر سالی که میآید برگزیدهاند بدان نحو که با جشن بزرگ و انسانی نوروز همآهنگی تمام داشته باشد. مهمترین این مراسم فالگوش است و فال کوزه که همراه با ترانههاست و شعرهای دلانگیز مردمی.
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- شاهنامه به کوشش دکتر محمد دبیرسیافی
- محققان زمان پیامبر اریایی را قریب یک هزار و یک صد سال یپش از میلاد تخمین میزنند.
منبع اصلی
شعبانی، رضا (1379). آداب و رسوم نوروز. تهران: موسسه فرهنگی، هنری و انتشاراتی بین المللی الهدی.
نویسنده مقاله
رضا شعبانی