میرزا ابراهیم خان عکاس باشی: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی « '''ميرزا ابراهيمخان عكاسباشي (1253-1294)،''' نخستين فيلمبردار سينماي ايران، كه عكاس و صنعتگري نامآور بود، به فن چاپ كتاب و امور كشاورزي آشنايي داشت و در تأليف و ترجمه دست به قلم بود.<sup>1</sup> در تهران متولد شد، و در 41 سال...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
میرزا ابراهیمخان عکاسباشی (1253-1294)، نخستین فیلمبردار سینمای ایران، که عکاس و صنعتگری نامآور بود، به فن چاپ کتاب و امور کشاورزی آشنایی داشت و در تألیف و ترجمه دست به قلم بود<ref>غفاری، فرخ (1379). فیلم، «میرزا ابراهیمخان عکاسباشی، نخستین فیلمبردار ایرانی». شماره 258، ص 21.</ref>. | |||
در تهران متولد شد، و در 41 | در تهران متولد شد، و در 41 سالگی در همین شهر درگذشت<ref>بهارلو، عباس (1381). صد چهره سینمای ایران. نشر قطره، ص 12.</ref>. در چهارده سالگی همراه پدرش میرزا احمد صنیعالسلطنه، عکاس ناصرالدینشاه، به اروپا رفت و فن عکاسی و گراوورسازی آموخت. مظفرالدینشاه در جمادیالثانی 1315 قمری/ 1897 م به او لقب عکاسباشی داد<ref>غفاری، فرخ (1379). فیلم، «میرزا ابراهیمخان عکاسباشی، نخستین فیلمبردار ایرانی». شماره 258، ص 19.</ref>. مظفرالدینشاه و میرزاابراهیم خان، در 1318 قمری/ 1900 م با دستگاه «سینماتوگراف» آشنا شدند، و یکی از نخستین وسایلی که به دستور شاه قاجار در این سفر خریداری شد، دو دستگاه دوربین فیلمبرداری از نوع «گومون» بود، که نخستین بار در روز سهشنبه 21 ربیعالثانی 1318 قمری (18 اوت 1900 م/ 27 مرداد 1279 شمسی) در مراسم جشن روز عید گل از آن اسفاده شد<ref>کاشانی، میرزا مهدیخان (1361). سفرنامه مبارکه مظفرالدینشاه به فرنگ. کتاب فرزان، ص 161.</ref>. میرزاابراهیم در این روز مأموریت یافت با دوربینی از نوع «گومون» فیلمبرداری کند، و نامِ خود را در تاریخ سینمای ایران به عنوان نخستین فیلمبردار سینمای ایران به ثبت برساند. عکاسباشی پس از بازگشت به ایران تصاویر متحرک دیگری از اهل دربار گرفت که پارهای از آنها در کاخ گلستان پیدا شد و پس از مرمت در لابراتواری در فرانسه همچنان محفوظ مانده است<ref>عدل، شهریار (1379). آشنایی با سینما و نخستین گامها در فیلمبرداری و فیلمسازی در ایران. سازمان میراث فرهنگی کشور (کاخ گلستان)، ص 31.</ref>. | ||
عباس بهارلو | |||
== کتابشناسی == | |||
نسخهٔ ۳ نوامبر ۲۰۲۴، ساعت ۲۰:۳۶
میرزا ابراهیمخان عکاسباشی (1253-1294)، نخستین فیلمبردار سینمای ایران، که عکاس و صنعتگری نامآور بود، به فن چاپ کتاب و امور کشاورزی آشنایی داشت و در تألیف و ترجمه دست به قلم بود[۱].
در تهران متولد شد، و در 41 سالگی در همین شهر درگذشت[۲]. در چهارده سالگی همراه پدرش میرزا احمد صنیعالسلطنه، عکاس ناصرالدینشاه، به اروپا رفت و فن عکاسی و گراوورسازی آموخت. مظفرالدینشاه در جمادیالثانی 1315 قمری/ 1897 م به او لقب عکاسباشی داد[۳]. مظفرالدینشاه و میرزاابراهیم خان، در 1318 قمری/ 1900 م با دستگاه «سینماتوگراف» آشنا شدند، و یکی از نخستین وسایلی که به دستور شاه قاجار در این سفر خریداری شد، دو دستگاه دوربین فیلمبرداری از نوع «گومون» بود، که نخستین بار در روز سهشنبه 21 ربیعالثانی 1318 قمری (18 اوت 1900 م/ 27 مرداد 1279 شمسی) در مراسم جشن روز عید گل از آن اسفاده شد[۴]. میرزاابراهیم در این روز مأموریت یافت با دوربینی از نوع «گومون» فیلمبرداری کند، و نامِ خود را در تاریخ سینمای ایران به عنوان نخستین فیلمبردار سینمای ایران به ثبت برساند. عکاسباشی پس از بازگشت به ایران تصاویر متحرک دیگری از اهل دربار گرفت که پارهای از آنها در کاخ گلستان پیدا شد و پس از مرمت در لابراتواری در فرانسه همچنان محفوظ مانده است[۵].
عباس بهارلو
کتابشناسی
- ↑ غفاری، فرخ (1379). فیلم، «میرزا ابراهیمخان عکاسباشی، نخستین فیلمبردار ایرانی». شماره 258، ص 21.
- ↑ بهارلو، عباس (1381). صد چهره سینمای ایران. نشر قطره، ص 12.
- ↑ غفاری، فرخ (1379). فیلم، «میرزا ابراهیمخان عکاسباشی، نخستین فیلمبردار ایرانی». شماره 258، ص 19.
- ↑ کاشانی، میرزا مهدیخان (1361). سفرنامه مبارکه مظفرالدینشاه به فرنگ. کتاب فرزان، ص 161.
- ↑ عدل، شهریار (1379). آشنایی با سینما و نخستین گامها در فیلمبرداری و فیلمسازی در ایران. سازمان میراث فرهنگی کشور (کاخ گلستان)، ص 31.