پرش به محتوا

اشکنه: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''اشكنه'''، خوراكي از شنبليله يا نعناع خشك، پياز و زردچوبه كه در روغن سرخ مي‌كنند و پس از پختن با آب فراوان به آن تخم مرغ و ادويه مي‌افزايند. سفيده و زردة چند تخم مرغ را مي‌زنند و در اشكنه مي‌ريزند و هم مي‌زنند و يا به اندازة تعداد افراد تخم مرغ...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''اشكنه'''، خوراكي از شنبليله يا نعناع خشك، پياز و زردچوبه كه در روغن سرخ مي‌كنند و پس از پختن با آب فراوان به آن تخم مرغ و ادويه مي‌افزايند. سفيده و زردة چند تخم مرغ را مي‌زنند و در اشكنه مي‌ريزند و هم مي‌زنند و يا به اندازة تعداد افراد تخم مرغ را درسته در اشكنه مي‌شكنند. گاهي نيز به اشكنه سيب‌زميني مي‌افزايند. نان را در آب اشكنه تريد مي‌كنند و مواد آن را جداگانه با نان مي‌خورند.
اشکنه، خوراکی از شنبلیله یا نعناع خشک، پیاز و زردچوبه که در روغن سرخ می‌کنند و پس از پختن با آب فراوان به آن تخم مرغ و ادویه می‌افزایند. سفیده و زرده چند تخم مرغ را می‌زنند و در اشکنه می‌ریزند و هم می‌زنند و یا به اندازه تعداد افراد تخم مرغ را درسته در اشکنه می‌شکنند. گاهی نیز به اشکنه سیب‌زمینی می‌افزایند. نان را در آب اشکنه ترید می‌کنند و مواد آن را جداگانه با نان می‌خورند.


اشكنه از خوراك‌هاي بسيار قديمي است كه خوان پانزدهم سفرة اطعمه در 8 كاسه اشكنة سفيد، سركه شيره، آب غوره، رب، آلبالو خشكه، لواشك، بادمجان، نخود به آن پرداخته است.<sup>(1)</sup> از معروف‌ترين اقسام اشكنة امروزي مي‌توان به اشكنة شنبليله، گوجه فرنگي، كاله جوش، سيب‌زميني، اشاره كرد. در اشكنة كاله جوش يا كله جوش كشك و گاهي هم مغز گردو مي‌ريزند.  
اشکنه از خوراک‌های بسیار قدیمی است که خوان پانزدهم سفره اطعمه در 8 کاسه اشکنه سفید، سرکه شیره، آب غوره، رب، آلبالو خشکه، لواشک، بادمجان، نخود به آن پرداخته است<ref>آشپزباشی، میرزا علی‌اکبر خان (1353). سفره اطعمه. تهران: انتشارات بنیاد فرهنگ ایران، خوان پانزدهم، ص 53-52.</ref>. از معروف‌ترین اقسام اشکنه امروزی می‌توان به اشکنه شنبلیله، گوجه فرنگی، کاله جوش، سیب‌زمینی، اشاره کرد. در اشکنه کاله جوش یا کله جوش کشک و گاهی هم مغز گردو می‌ریزند.  


اشكنة چنگال نوعي از اشكنه است كه آن را با روغن، آب و شكر مي‌پزند و زائوهاي كم بضاعت آن را به جاي كاچي<sup>*</sup> مي‌خورند.<sup>(3)</sup>
اشکنه چنگال نوعی از اشکنه است که آن را با روغن، آب و شکر می‌پزند و زائوهای کم بضاعت آن را به جای [[کاچی]]<sup>*</sup> می‌خورند<ref>شهری، جعفر (1371). طهران قدیم. تهران: معین، جلد پنجم، ص 161-159.</ref>.


'''مآخذ:'''
فاطمه اسماعیلی
 
1-    ميرزا علي‌اكبر خان آشپزباشي. '''''سفرة اطعمه.''''' تهران: انتشارات بنياد فرهنگ ايران، 1353، خوان پانزدهم، ص 53-52.
 
2-    دريابندري، نجف؛ راستكار، فهيمه. '''''كتاب مستطاب آشپزي: از سير تا پياز'''''. تهران: كارنامه، 1378، چ 2، ج 1، ص 982-975.


3-    شهري، جعفر. '''''طهران قديم.''''' تهران: معين، 1371، ج ص 161-159.
2-    دریابندری، نجف؛ راستکار، فهیمه. کتاب مستطاب آشپزی: از سیر تا پیاز. تهران: کارنامه، 1378، چ 2، ج ص 982-975.


فاطمه اسماعیلی
== کتابشناسی ==

نسخهٔ ‏۳۰ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۷

اشکنه، خوراکی از شنبلیله یا نعناع خشک، پیاز و زردچوبه که در روغن سرخ می‌کنند و پس از پختن با آب فراوان به آن تخم مرغ و ادویه می‌افزایند. سفیده و زرده چند تخم مرغ را می‌زنند و در اشکنه می‌ریزند و هم می‌زنند و یا به اندازه تعداد افراد تخم مرغ را درسته در اشکنه می‌شکنند. گاهی نیز به اشکنه سیب‌زمینی می‌افزایند. نان را در آب اشکنه ترید می‌کنند و مواد آن را جداگانه با نان می‌خورند.

اشکنه از خوراک‌های بسیار قدیمی است که خوان پانزدهم سفره اطعمه در 8 کاسه اشکنه سفید، سرکه شیره، آب غوره، رب، آلبالو خشکه، لواشک، بادمجان، نخود به آن پرداخته است[۱]. از معروف‌ترین اقسام اشکنه امروزی می‌توان به اشکنه شنبلیله، گوجه فرنگی، کاله جوش، سیب‌زمینی، اشاره کرد. در اشکنه کاله جوش یا کله جوش کشک و گاهی هم مغز گردو می‌ریزند.

اشکنه چنگال نوعی از اشکنه است که آن را با روغن، آب و شکر می‌پزند و زائوهای کم بضاعت آن را به جای کاچی* می‌خورند[۲].

فاطمه اسماعیلی

2-    دریابندری، نجف؛ راستکار، فهیمه. کتاب مستطاب آشپزی: از سیر تا پیاز. تهران: کارنامه، 1378، چ 2، ج 1، ص 982-975.

کتابشناسی

  1. آشپزباشی، میرزا علی‌اکبر خان (1353). سفره اطعمه. تهران: انتشارات بنیاد فرهنگ ایران، خوان پانزدهم، ص 53-52.
  2. شهری، جعفر (1371). طهران قدیم. تهران: معین، جلد پنجم، ص 161-159.