اشکنه: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''اشكنه'''، خوراكي از شنبليله يا نعناع خشك، پياز و زردچوبه كه در روغن سرخ ميكنند و پس از پختن با آب فراوان به آن تخم مرغ و ادويه ميافزايند. سفيده و زردة چند تخم مرغ را ميزنند و در اشكنه ميريزند و هم ميزنند و يا به اندازة تعداد افراد تخم مرغ...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
اشکنه، خوراکی از شنبلیله یا نعناع خشک، پیاز و زردچوبه که در روغن سرخ میکنند و پس از پختن با آب فراوان به آن تخم مرغ و ادویه میافزایند. سفیده و زرده چند تخم مرغ را میزنند و در اشکنه میریزند و هم میزنند و یا به اندازه تعداد افراد تخم مرغ را درسته در اشکنه میشکنند. گاهی نیز به اشکنه سیبزمینی میافزایند. نان را در آب اشکنه ترید میکنند و مواد آن را جداگانه با نان میخورند. | |||
اشکنه از خوراکهای بسیار قدیمی است که خوان پانزدهم سفره اطعمه در 8 کاسه اشکنه سفید، سرکه شیره، آب غوره، رب، آلبالو خشکه، لواشک، بادمجان، نخود به آن پرداخته است<ref>آشپزباشی، میرزا علیاکبر خان (1353). سفره اطعمه. تهران: انتشارات بنیاد فرهنگ ایران، خوان پانزدهم، ص 53-52.</ref>. از معروفترین اقسام اشکنه امروزی میتوان به اشکنه شنبلیله، گوجه فرنگی، کاله جوش، سیبزمینی، اشاره کرد. در اشکنه کاله جوش یا کله جوش کشک و گاهی هم مغز گردو میریزند. | |||
اشکنه چنگال نوعی از اشکنه است که آن را با روغن، آب و شکر میپزند و زائوهای کم بضاعت آن را به جای [[کاچی]]<sup>*</sup> میخورند<ref>شهری، جعفر (1371). طهران قدیم. تهران: معین، جلد پنجم، ص 161-159.</ref>. | |||
فاطمه اسماعیلی | |||
2- دریابندری، نجف؛ راستکار، فهیمه. کتاب مستطاب آشپزی: از سیر تا پیاز. تهران: کارنامه، 1378، چ 2، ج 1، ص 982-975. | |||
== کتابشناسی == | |||
نسخهٔ ۳۰ سپتامبر ۲۰۲۴، ساعت ۰۹:۵۷
اشکنه، خوراکی از شنبلیله یا نعناع خشک، پیاز و زردچوبه که در روغن سرخ میکنند و پس از پختن با آب فراوان به آن تخم مرغ و ادویه میافزایند. سفیده و زرده چند تخم مرغ را میزنند و در اشکنه میریزند و هم میزنند و یا به اندازه تعداد افراد تخم مرغ را درسته در اشکنه میشکنند. گاهی نیز به اشکنه سیبزمینی میافزایند. نان را در آب اشکنه ترید میکنند و مواد آن را جداگانه با نان میخورند.
اشکنه از خوراکهای بسیار قدیمی است که خوان پانزدهم سفره اطعمه در 8 کاسه اشکنه سفید، سرکه شیره، آب غوره، رب، آلبالو خشکه، لواشک، بادمجان، نخود به آن پرداخته است[۱]. از معروفترین اقسام اشکنه امروزی میتوان به اشکنه شنبلیله، گوجه فرنگی، کاله جوش، سیبزمینی، اشاره کرد. در اشکنه کاله جوش یا کله جوش کشک و گاهی هم مغز گردو میریزند.
اشکنه چنگال نوعی از اشکنه است که آن را با روغن، آب و شکر میپزند و زائوهای کم بضاعت آن را به جای کاچی* میخورند[۲].
فاطمه اسماعیلی
2- دریابندری، نجف؛ راستکار، فهیمه. کتاب مستطاب آشپزی: از سیر تا پیاز. تهران: کارنامه، 1378، چ 2، ج 1، ص 982-975.