بنی طُرُف: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''بني طُرُف'''، نام يكي از طوايف قديمي عربي زبان ايران و عراق وابسته به قبيلة طي. اين طايفه ظاهراً در آغاز قرن هشتم قمري از يمن يا عربستان به عراق مهاجرت كرده است. حدود سيصد سال پيش دستههايي از آنها به خوزستان آمدند و در اطراف خرمشهر در مجاورت...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | [[پرونده:6hny21.jpg|بندانگشتی|بنی طُرُف برگرفته از وبسایت ویستا قابل بازیابی از<nowiki/>https://vista.ir/w/a/21/6hny2]] | ||
'''[[بنی طُرُف]]'''، نام یكی از طوایف قدیمی عربی زبان ایران و عراق وابسته به قبیله طی. این طایفه ظاهراً در اغاز قرن هشتم قمری از یمن یا عربستان به عراق مهاجرت كرده است. حدود سیصد سال پیش دستههایی از انها به خوزستان امدند و در اطراف خرمشهر در مجاورت طایفه بنی ساله اسكان یافتند<ref> عزیزی بنی طرف، یوسف. '''''قبایل و عشایر عرب خوزستان'''''. تهران: 1372، ص 67.</ref>. پس از مدتی به خفاجیه (سوسنگرد) كوچیدند و نامشان بر سرزمینی كه به تصرف انان در امده بود، داده شد. نام ناحیه بنی طرف در 1314ش به دشت میشان تغییر پیدا كرد و قلعه خفاجیه كه مركز شیوخ بنی طرف بود سوسنگرد نام گرفت<ref> عزیزی بنی طرف، یوسف. '''''قبایل و عشایر عرب خوزستان'''''. تهران: 1372، ؛ امام شوشتری، محمدعلی. '''''تاریخ جغرافیایی خوزستان'''''. تهران: 1331، ص 240.</ref>. بنی طرف مركب از دو شعبه به نامهای بیت صیّاح و بیت سعید است كه هر كدام از تیرههای كوچكی تشكیل میشوند<ref> عزیزی بنی طرف. یوسف. '''''قبایل و عشایر عرب خوزستان'''''. تهران: 1372. ص 69-70.</ref>. مُنَیشه و مهاوی از بیت صیاح و تیرههای شَرهان زایر علی و حاج سبهان از بیت سعید از معروفترین تیرههای بنی طرف است<ref> فیلد، هنری. '''''مردمشناسی ایران'''''. ترجمه عبدالله فریار، تهران: 1343، ص 237. </ref>. | |||
گروههایی از بنی طرف در سالهای اخیر به طوایف دیگر خوزستان پیوستهاند<ref> '''''سیری در قلمرو بختیاری و عشایر بومی خوزستان'''''. ترجمه مهراب امیری، تهران: 1371، ص 246-247. </ref>. | |||
از | از جمعیت بنیطرف، در هنگام استقرار در ایران، اطلاعی در دست نیست اما در سالهای اغازین قرن حاضر جمعیت انها قریب 8000 خانوار بود كه در نواحی مختلف دشت میشان (دشت ازادگان كنونی) سكونت داشتند<ref>فیلد. هنری. '''''مردمشناسی ایران'''''. ترجمه عبدالله فریار، تهران: 1343 . ص 237. </ref>. | ||
از فصول درخشان | از فصول درخشان تاریخ بنی طرف، مبارزات انها علیه نظامیان انگلیسی در 1333ش و اغاز جنگ جهانی اول است<ref> '''''كتاب سبز'''''. تهران: 1363، ص 91-93.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
== ماخذ == | |||
== منبع اصلی == | |||
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
معصومه ابراهیمی | |||
تلخیص از مقاله بنی طرف ''دانشنامه جهان اسلام'' | |||
نسخهٔ ۱۹ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۱:۱۸
بنی طُرُف، نام یكی از طوایف قدیمی عربی زبان ایران و عراق وابسته به قبیله طی. این طایفه ظاهراً در اغاز قرن هشتم قمری از یمن یا عربستان به عراق مهاجرت كرده است. حدود سیصد سال پیش دستههایی از انها به خوزستان امدند و در اطراف خرمشهر در مجاورت طایفه بنی ساله اسكان یافتند[۱]. پس از مدتی به خفاجیه (سوسنگرد) كوچیدند و نامشان بر سرزمینی كه به تصرف انان در امده بود، داده شد. نام ناحیه بنی طرف در 1314ش به دشت میشان تغییر پیدا كرد و قلعه خفاجیه كه مركز شیوخ بنی طرف بود سوسنگرد نام گرفت[۲]. بنی طرف مركب از دو شعبه به نامهای بیت صیّاح و بیت سعید است كه هر كدام از تیرههای كوچكی تشكیل میشوند[۳]. مُنَیشه و مهاوی از بیت صیاح و تیرههای شَرهان زایر علی و حاج سبهان از بیت سعید از معروفترین تیرههای بنی طرف است[۴].
گروههایی از بنی طرف در سالهای اخیر به طوایف دیگر خوزستان پیوستهاند[۵].
از جمعیت بنیطرف، در هنگام استقرار در ایران، اطلاعی در دست نیست اما در سالهای اغازین قرن حاضر جمعیت انها قریب 8000 خانوار بود كه در نواحی مختلف دشت میشان (دشت ازادگان كنونی) سكونت داشتند[۶].
از فصول درخشان تاریخ بنی طرف، مبارزات انها علیه نظامیان انگلیسی در 1333ش و اغاز جنگ جهانی اول است[۷].
نیز نگاه کنید به
ماخذ
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
معصومه ابراهیمی
تلخیص از مقاله بنی طرف دانشنامه جهان اسلام
- ↑ عزیزی بنی طرف، یوسف. قبایل و عشایر عرب خوزستان. تهران: 1372، ص 67.
- ↑ عزیزی بنی طرف، یوسف. قبایل و عشایر عرب خوزستان. تهران: 1372، ؛ امام شوشتری، محمدعلی. تاریخ جغرافیایی خوزستان. تهران: 1331، ص 240.
- ↑ عزیزی بنی طرف. یوسف. قبایل و عشایر عرب خوزستان. تهران: 1372. ص 69-70.
- ↑ فیلد، هنری. مردمشناسی ایران. ترجمه عبدالله فریار، تهران: 1343، ص 237.
- ↑ سیری در قلمرو بختیاری و عشایر بومی خوزستان. ترجمه مهراب امیری، تهران: 1371، ص 246-247.
- ↑ فیلد. هنری. مردمشناسی ایران. ترجمه عبدالله فریار، تهران: 1343 . ص 237.
- ↑ كتاب سبز. تهران: 1363، ص 91-93.