ایل ممسنی: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''ممسني (مماسني)،''' از ايلات لر بزرگ شهرستان ممسني استان فارس. دربارة وجه تسميه و خاستگاه ايل ممسني نظرات مختلفي وجود دارد: برخي نام آنها را برگرفته از نام محمدحسن، مؤسس ايل ممسني و خاستگاه اصلي آنها را لرستان و از طايفة شول دانستهاند و ب...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
''' | '''[[ایل ممسنی|ممسنی(مماسنی)]]،''' از ایلات لر بزرگ شهرستان ممسنیاستان فارس. | ||
درباره وجه تسمیه و خاستگاه ایل ممسنینظرات مختلفیوجود دارد: برخینام انها را برگرفته از نام محمدحسن، مؤسس ایل ممسنی و خاستگاه اصلیانها را لرستان و از طایفه شول دانستهاند و به همین سبب سرزمین ممسنیها تا اواخر حكومت صفویان، شولستان نامیده میشد. برخیدیگر ممسنیها را اصلاً از كردهایجبلالسماق شام دانستهاند كه در زمان حكومت اتابكان لرستان به تدریج وارد لرستان و در اواخر حكومت صفویان به شولستان كوچیدند و با چیرهشدن بر طوایف شول ان منطقه نهایتاً در دوره حكومت قاجار نام ممسنیرا بر سرزمین شولستان نهادند<ref>مستوفی، حمدالله. '''''تاریخگزیده'''''. به كوشش عبدالحسیننوایی، تهران: 1363، ص 538-542؛ اماناللهی، سكندر. '''''قوم لر''.''' تهران: 1370، ص 238-240؛ حبیبیفهلیانی، حسن. '''''ممسنیدر گذرگاه تاریخ'''''. شیراز: 1371، ص 36-39. </ref>. | |||
ایلِ ممسنیبه 4 شاخه ایلیبكش، رستم، دشمنزیاری، جاوی(جاویدی) تقسیم میشود. برخیبخشها و دهستانهایشهرستان ممسنیبه نام این ایلات و طوایف انها نامگذاریشده است<ref>اماناللهی. '''''ممسنیدر گذرگاه تاریخ'''''. 217-223.</ref>. | |||
با وجود | با وجود یكجانشین شدن گروه بزرگیاز ایل ممسنی، لكن هنوز یكیاز بزرگترین ایلات كوچنده ایران محسوب میشوند. كوچندگان ممسنیبین دهستانهایشهرستانهایكازرون، ممسنیو بویراحمد، استانهایفارس و كهگیلویه و بویراحمد ییلاق و قشلاق میكنند<ref>'''''سرشماریاجتماعی، اقتصادیعشایركوچنده 1377، جمعیت عشایریدهستانها'''''. تهران: 1378، ص 108، 112، 114، 115، 140-141. </ref>. | ||
شمار | شمار جمعیت كل ممسنیها در 1360ش 11870 خانوار بر اورد شده است<ref>'''''مجموعه اطلاعات و امار ایلات و طوایف عشایریایران'''''. تهران: 1361، ص 86.</ref>. شمار كوچندگان ایل ممسنیرا در 1377ش 2309 خانوار و 14919 نفر تخمین زدهاند<ref> '''''سرشماریاجتماعی، اقتصادیعشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی.''''' تهران: 1378، ص 21</ref>. | ||
كشاورزی، باغداریو دامداریاز عمدهترین مشاغل مردم ایل ممسنیاست. زنان ممسنیبه غیر از كار در مزرعه برایكمك به اقتصاد خانواده به قالی، جاجیم و گلیمبافینیز میپردازند<ref>حبیبیفهلیانی. '''''سرشماریاجتماعی، اقتصادیعشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی.''''' . ص 80-81.</ref>. | |||
''' | '''ماخذ:''' | ||
1. | 1. مستوفی، حمدالله. '''''تاریخگزیده'''''. به كوشش عبدالحسیننوایی، تهران: 1363، ص 538-542؛ اماناللهی، سكندر. '''''قوم لر''.''' تهران: 1370، ص 238-240؛ حبیبیفهلیانی، حسن. '''''ممسنیدر گذرگاه تاریخ'''''. شیراز: 1371، ص 36-39. | ||
2. | 2. اماناللهی. '''''ممسنیدر گذرگاه تاریخ'''''. 217-223. | ||
3. ''''' | 3. '''''سرشماریاجتماعی، اقتصادیعشایركوچنده 1377، جمعیت عشایریدهستانها'''''. تهران: 1378، ص 108، 112، 114، 115، 140-141. | ||
4. '''''مجموعه اطلاعات و | 4. '''''مجموعه اطلاعات و امار ایلات و طوایف عشایریایران'''''. تهران: 1361، ص 86. | ||
'''5. '' | '''5. ''سرشماریاجتماعی، اقتصادیعشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی.''''' تهران: 1378، ص 21. | ||
6. | 6. حبیبیفهلیانی. '''''سرشماریاجتماعی، اقتصادیعشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی.''''' . ص 80-81. | ||
نسخهٔ ۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۰۷
ممسنی(مماسنی)، از ایلات لر بزرگ شهرستان ممسنیاستان فارس.
درباره وجه تسمیه و خاستگاه ایل ممسنینظرات مختلفیوجود دارد: برخینام انها را برگرفته از نام محمدحسن، مؤسس ایل ممسنی و خاستگاه اصلیانها را لرستان و از طایفه شول دانستهاند و به همین سبب سرزمین ممسنیها تا اواخر حكومت صفویان، شولستان نامیده میشد. برخیدیگر ممسنیها را اصلاً از كردهایجبلالسماق شام دانستهاند كه در زمان حكومت اتابكان لرستان به تدریج وارد لرستان و در اواخر حكومت صفویان به شولستان كوچیدند و با چیرهشدن بر طوایف شول ان منطقه نهایتاً در دوره حكومت قاجار نام ممسنیرا بر سرزمین شولستان نهادند[۱].
ایلِ ممسنیبه 4 شاخه ایلیبكش، رستم، دشمنزیاری، جاوی(جاویدی) تقسیم میشود. برخیبخشها و دهستانهایشهرستان ممسنیبه نام این ایلات و طوایف انها نامگذاریشده است[۲].
با وجود یكجانشین شدن گروه بزرگیاز ایل ممسنی، لكن هنوز یكیاز بزرگترین ایلات كوچنده ایران محسوب میشوند. كوچندگان ممسنیبین دهستانهایشهرستانهایكازرون، ممسنیو بویراحمد، استانهایفارس و كهگیلویه و بویراحمد ییلاق و قشلاق میكنند[۳].
شمار جمعیت كل ممسنیها در 1360ش 11870 خانوار بر اورد شده است[۴]. شمار كوچندگان ایل ممسنیرا در 1377ش 2309 خانوار و 14919 نفر تخمین زدهاند[۵].
كشاورزی، باغداریو دامداریاز عمدهترین مشاغل مردم ایل ممسنیاست. زنان ممسنیبه غیر از كار در مزرعه برایكمك به اقتصاد خانواده به قالی، جاجیم و گلیمبافینیز میپردازند[۶].
ماخذ:
1. مستوفی، حمدالله. تاریخگزیده. به كوشش عبدالحسیننوایی، تهران: 1363، ص 538-542؛ اماناللهی، سكندر. قوم لر. تهران: 1370، ص 238-240؛ حبیبیفهلیانی، حسن. ممسنیدر گذرگاه تاریخ. شیراز: 1371، ص 36-39.
2. اماناللهی. ممسنیدر گذرگاه تاریخ. 217-223.
3. سرشماریاجتماعی، اقتصادیعشایركوچنده 1377، جمعیت عشایریدهستانها. تهران: 1378، ص 108، 112، 114، 115، 140-141.
4. مجموعه اطلاعات و امار ایلات و طوایف عشایریایران. تهران: 1361، ص 86.
5. سرشماریاجتماعی، اقتصادیعشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص 21.
6. حبیبیفهلیانی. سرشماریاجتماعی، اقتصادیعشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی. . ص 80-81.
- ↑ مستوفی، حمدالله. تاریخگزیده. به كوشش عبدالحسیننوایی، تهران: 1363، ص 538-542؛ اماناللهی، سكندر. قوم لر. تهران: 1370، ص 238-240؛ حبیبیفهلیانی، حسن. ممسنیدر گذرگاه تاریخ. شیراز: 1371، ص 36-39.
- ↑ اماناللهی. ممسنیدر گذرگاه تاریخ. 217-223.
- ↑ سرشماریاجتماعی، اقتصادیعشایركوچنده 1377، جمعیت عشایریدهستانها. تهران: 1378، ص 108، 112، 114، 115، 140-141.
- ↑ مجموعه اطلاعات و امار ایلات و طوایف عشایریایران. تهران: 1361، ص 86.
- ↑ سرشماریاجتماعی، اقتصادیعشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص 21
- ↑ حبیبیفهلیانی. سرشماریاجتماعی، اقتصادیعشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی. . ص 80-81.