احمد نهاوندی: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''احمد نهاوندي'''، فرزند محمد ستاره شناس ايراني نيمة سدة 2 قمري. نخستين رصدگر و فراهم آورندة زيج در دورة اسلامي. ابن يونس، كه تنها دانشمند مسلماني است كه از او ياد كرده دربارة وي گفته است: در زمان يحيي برمكي در جنديشاپور به رصد خورشيد پرداخت ك...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''احمد | '''احمد نهاوندی'''، فرزند محمد ستاره شناس ایرانی نیمه سده 2 قمری. | ||
نخستین رصدگر و فراهم آورنده زیج در دوره اسلامی. ابن یونس، که تنها دانشمند مسلمانی است که از او یاد کرده درباره وی گفته است: در زمان یحیی برمکی در [[گندی شاپور|جندیشاپور]] به رصد خورشید پرداخت که نخستین رصد پس از بطمیوس بوده است.<sup>(1)</sup> ابن یونس در جای دیگر<sup>(2)</sup> زمان نخستین رصد دوره اسلامی را دهه 160ق دانسته که شاید همان رصد نهاوندی باشد.<sup>(3و4)</sup> نهاوندی حاصل کار را در زیج مشتمل گرد آورده بود که امروزه نشانی از آن در دست نیست.<sup>(1و5)</sup> برخی پژوهشگران از دقت ابزارهای اندازهگیری نهاوندی سخن گفته و نیز وی را با احمد بن محمد حاسب یکی دانستهاند.<sup>(4)</sup> | |||
'''مآخذ''': | '''مآخذ''': | ||
1- ابن | 1- ابن یونس یونس، ''زیج کبیر حاکمی''، چاپ پاریس. | ||
2- Schoy, Carl, “Abhandlung uber die Ziechung der Mittagslinie, dem Buche uber das Analemma entnommen, sami dem Beweis dazu von Abu Sa’id ad-Darir” , Annalen der Hydrographie und maritimen Meteorologie, vol. 50, 1922 | 2- Schoy, Carl, “Abhandlung uber die Ziechung der Mittagslinie, dem Buche uber das Analemma entnommen, sami dem Beweis dazu von Abu Sa’id ad-Darir” , Annalen der Hydrographie und maritimen Meteorologie, vol. 50, 1922 | ||
3- | 3- کرامتی، یونس'''''. کارنامه ایرانیان،''''' تهران: 1380، ص 49-50. | ||
4- | 4- مولوی، محمد علی. «احمد نهاوندی»، '''''دایره المعارف بزرگ اسلامی'''''. ج7، صص 99-100. | ||
5- Kennedy, E.,S., “A Survey of islamic Astronomical Tables”, Transaction of the American Philosophical Society, New Series, Vol. XLVI(2), 1956. | 5- Kennedy, E.,S., “A Survey of islamic Astronomical Tables”, Transaction of the American Philosophical Society, New Series, Vol. XLVI(2), 1956. | ||
نسخهٔ ۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۰۲
احمد نهاوندی، فرزند محمد ستاره شناس ایرانی نیمه سده 2 قمری.
نخستین رصدگر و فراهم آورنده زیج در دوره اسلامی. ابن یونس، که تنها دانشمند مسلمانی است که از او یاد کرده درباره وی گفته است: در زمان یحیی برمکی در جندیشاپور به رصد خورشید پرداخت که نخستین رصد پس از بطمیوس بوده است.(1) ابن یونس در جای دیگر(2) زمان نخستین رصد دوره اسلامی را دهه 160ق دانسته که شاید همان رصد نهاوندی باشد.(3و4) نهاوندی حاصل کار را در زیج مشتمل گرد آورده بود که امروزه نشانی از آن در دست نیست.(1و5) برخی پژوهشگران از دقت ابزارهای اندازهگیری نهاوندی سخن گفته و نیز وی را با احمد بن محمد حاسب یکی دانستهاند.(4)
مآخذ:
1- ابن یونس یونس، زیج کبیر حاکمی، چاپ پاریس.
2- Schoy, Carl, “Abhandlung uber die Ziechung der Mittagslinie, dem Buche uber das Analemma entnommen, sami dem Beweis dazu von Abu Sa’id ad-Darir” , Annalen der Hydrographie und maritimen Meteorologie, vol. 50, 1922
3- کرامتی، یونس. کارنامه ایرانیان، تهران: 1380، ص 49-50.
4- مولوی، محمد علی. «احمد نهاوندی»، دایره المعارف بزرگ اسلامی. ج7، صص 99-100.
5- Kennedy, E.,S., “A Survey of islamic Astronomical Tables”, Transaction of the American Philosophical Society, New Series, Vol. XLVI(2), 1956.
سید محمد حسین احمدی