پرش به محتوا

ابوالحسن علی بن احمد نَسَوی: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
صفحه‌ای تازه حاوی «'''نَسَوي،''' ابوالحسن علي بن احمد (393 -493 ق / ؟ م) رياضيدان و منجم. در ري زاده شد. از هشت سالگي به نگهداري پرندگان شكاري پرداخت و علاقه‌اش به اين كار او را به سپاهيگري و خدمت پادشاهان كشاند.<sup>1</sup> در هندسه چندان زبردست بود كه نصير الدين طوسي* او را ا...» ایجاد کرد
 
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۱: خط ۱:
'''نَسَوي،''' ابوالحسن علي بن احمد (393 -493 ق / ؟ م) رياضيدان و منجم.  
'''نَسَوی،''' ابوالحسن علی بن احمد (393 -493 ق / ؟ م) ریاضیدان و منجم.  


در ري زاده شد. از هشت سالگي به نگهداري پرندگان شكاري پرداخت و علاقه‌اش به اين كار او را به سپاهيگري و خدمت پادشاهان كشاند.<sup>1</sup> در هندسه چندان زبردست بود كه نصير الدين طوسي* او را الاستاد المختص ناميده بود كه به صورت Doctor Almochtasso به متون لاتيني راه يافته است.<sup>2، 3، 4</sup> بيشتر آثارش به لاتيني و زبانهاي اروپايي ترجمه شده است. از پيشروان بهره‌گيري از كسرهاي اعشاري بود[3، 4، 5]. شگفت آنكه ناصر خسرو او را در علم حساب كم اطلاع برشمرده است.<sup>5</sup>  
در ری زاده شد. از هشت سالگی به نگهداری پرندگان شكاری پرداخت و علاقه‌اش به این كار او را به سپاهیگری و خدمت پادشاهان كشاند.<sup>1</sup> در هندسه چندان زبردست بود كه [[نصیر الدین طوسی]]* او را الاستاد المختص نامیده بود كه به صورت Doctor Almochtasso به متون لاتینی راه یافته است.<sup>2، 3، 4</sup> بیشتر آثارش به لاتینی و زبانهای اروپایی ترجمه شده است. از پیشروان بهره‌گیری از كسرهای اعشاری بود[3، 4، 5]. شگفت آنكه ناصر خسرو او را در علم حساب كم اطلاع برشمرده است.<sup>5</sup>  


'''آثار''': 1) بازنامه، به فارسي دربارة فن نگاهداري مرغان شكاري كه در 70 سالگي نوشته است. 2) ''المقنع في الحساب الهندي''، نسوي نخست آنرا به زبان فارسي نوشت و سپس به عربي ترجمه كرد. روايت فارسي كه متأسفانه به دست ما نرسيده كهن‌ترين رسالة حساب فارسي به شمار مي‌رود. متن عربي به زبان‌هاي فرانسه، آلماني و روسي ترجمه و به فارسي شرح شده است.<sup>3، 4، 5</sup>  
'''آثار''': 1) بازنامه، به فارسی دربارة فن نگاهداری مرغان شكاری كه در 70 سالگی نوشته است. 2) ''المقنع فی الحساب الهندی''، نسوی نخست آنرا به زبان فارسی نوشت و سپس به عربی ترجمه كرد. روایت فارسی كه متأسفانه به دست ما نرسیده كهن‌ترین رسالة حساب فارسی به شمار می‌رود. متن عربی به زبان‌های فرانسه، آلمانی و روسی ترجمه و به فارسی شرح شده است.<sup>3، 4، 5</sup>  




'''مآخذ:'''  
'''مآخذ:'''  


1-     نسوي. '''''باز نامه''.''' به تصحيح علي غروي، تهران: 1354، ص1.  
1-     نسوی. '''''باز نامه''.''' به تصحیح علی غروی، تهران: 1354، ص1.  


2-     نصيرالدين طوسي. '''''تحرير ماخوذات'''''، حيدر آباد دكن: 1359ق، ص1.  
2-     نصیرالدین طوسی. '''''تحریر ماخوذات'''''، حیدر آباد دكن: 1359ق، ص1.  


3-     قرباني، ابوالقاسم. '''نسوي نامه'''. تهران: 1351، ص 19-20- 26.  
3-     قربانی، ابوالقاسم. '''نسوی نامه'''. تهران: 1351، ص 19-20- 26.  


4-    كرامتي، يونس. '''كارنامة ايرانيان'''. تهران: 1380، ص 111.  
4-    كرامتی، یونس. '''كارنامة ایرانیان'''. تهران: 1380، ص 111.  


5-    كرامتي، يونس. نقدي بر مقالة آقاي محمد باقري، '''نامة فرهنگستان زبان و ادب فارسي'''. شمارة 3، پاييز 74؛ ص 177-179.
5-    كرامتی، یونس. نقدی بر مقالة آقای محمد باقری، '''نامة فرهنگستان زبان و ادب فارسی'''. شمارة 3، پاییز 74؛ ص 177-179.




فریبا پات
فریبا پات

نسخهٔ ‏۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۰۹:۲۰

نَسَوی، ابوالحسن علی بن احمد (393 -493 ق / ؟ م) ریاضیدان و منجم.

در ری زاده شد. از هشت سالگی به نگهداری پرندگان شكاری پرداخت و علاقه‌اش به این كار او را به سپاهیگری و خدمت پادشاهان كشاند.1 در هندسه چندان زبردست بود كه نصیر الدین طوسی* او را الاستاد المختص نامیده بود كه به صورت Doctor Almochtasso به متون لاتینی راه یافته است.2، 3، 4 بیشتر آثارش به لاتینی و زبانهای اروپایی ترجمه شده است. از پیشروان بهره‌گیری از كسرهای اعشاری بود[3، 4، 5]. شگفت آنكه ناصر خسرو او را در علم حساب كم اطلاع برشمرده است.5

آثار: 1) بازنامه، به فارسی دربارة فن نگاهداری مرغان شكاری كه در 70 سالگی نوشته است. 2) المقنع فی الحساب الهندی، نسوی نخست آنرا به زبان فارسی نوشت و سپس به عربی ترجمه كرد. روایت فارسی كه متأسفانه به دست ما نرسیده كهن‌ترین رسالة حساب فارسی به شمار می‌رود. متن عربی به زبان‌های فرانسه، آلمانی و روسی ترجمه و به فارسی شرح شده است.3، 4، 5


مآخذ:

1-     نسوی. باز نامه. به تصحیح علی غروی، تهران: 1354، ص1.

2-     نصیرالدین طوسی. تحریر ماخوذات، حیدر آباد دكن: 1359ق، ص1.

3-     قربانی، ابوالقاسم. نسوی نامه. تهران: 1351، ص 19-20- 26.

4-    كرامتی، یونس. كارنامة ایرانیان. تهران: 1380، ص 111.

5-    كرامتی، یونس. نقدی بر مقالة آقای محمد باقری، نامة فرهنگستان زبان و ادب فارسی. شمارة 3، پاییز 74؛ ص 177-179.


فریبا پات