پرش به محتوا

ادب: تفاوت میان نسخه‌ها

از ویکی ایران
Samei (بحث | مشارکت‌ها)
Nazli (بحث | مشارکت‌ها)
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲: خط ۲:


با بازگشت ادیب به تهران، نخستین شماره «ادب» تهران در رجب 1321 در پایتخت انتشار یافت، و چون وی در 1323ق عازم باکو شد، اداره نشریه را به احمد مجدالاسلام کرمانی (د. 1342ق) سپرد. با تبعید مجدالاسلام، و نشر صد و هشتاد و نهمین شماره «ادب» این نشریه در ربیع‌الثانی 1325ق تعطیل شد. «ادب» افزون بر مقالات ادبی، اجتماعی، تاریخی و سیاسی و گزارش‌هایی از اوضاع جهان آن روزگار، شامل مقداری از سروده‌های خودِ ادیب در هر شماره بود. از آنجا که ادیب‌الممالک مردی تاریخدان و شاعر بود درونمایه ادبی ـ تاریخی «ادب» بر دیگر مندرجات آن می‌چربید<ref>سلطانی، مرتضی (1354). "فهرست روزنامه‌های فارسی در مجموعه کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران"، تحقیقات کتابداری و اطلاع رسانی، شماره 5.</ref><ref>محیط‌طباطبایی، محمد(1351). «بهار روزنامه‌نگار»، راهنمای کتاب. شماره‌های 5-6، </ref>.  
با بازگشت ادیب به تهران، نخستین شماره «ادب» تهران در رجب 1321 در پایتخت انتشار یافت، و چون وی در 1323ق عازم باکو شد، اداره نشریه را به احمد مجدالاسلام کرمانی (د. 1342ق) سپرد. با تبعید مجدالاسلام، و نشر صد و هشتاد و نهمین شماره «ادب» این نشریه در ربیع‌الثانی 1325ق تعطیل شد. «ادب» افزون بر مقالات ادبی، اجتماعی، تاریخی و سیاسی و گزارش‌هایی از اوضاع جهان آن روزگار، شامل مقداری از سروده‌های خودِ ادیب در هر شماره بود. از آنجا که ادیب‌الممالک مردی تاریخدان و شاعر بود درونمایه ادبی ـ تاریخی «ادب» بر دیگر مندرجات آن می‌چربید<ref>سلطانی، مرتضی (1354). "فهرست روزنامه‌های فارسی در مجموعه کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران"، تحقیقات کتابداری و اطلاع رسانی، شماره 5.</ref><ref>محیط‌طباطبایی، محمد(1351). «بهار روزنامه‌نگار»، راهنمای کتاب. شماره‌های 5-6، </ref>.  
== ماخذ ==
<references />


== نیز نگاه کنید به ==
== نیز نگاه کنید به ==


== کتابشناسی ==
 
<references />دکتر مجد الدین کیوانی
== منبع اصلی ==
دانشنامه ایران
 
 
== نویسنده مقاله ==
دکتر مجد الدین کیوانی

نسخهٔ ‏۵ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۰۶

ادب، نشریه هفتگی؛ بنیان‌گذار و سردبیر: محمدصادق امیری ملقب به ادیب‌الممالک فراهانی (1277-1356ق)؛ آغاز کار: 1316ق در تبریز با نام «جریده ادب» و سپس «ادب»؛ چاپ سنگی. امیری پس از نشر 17 یا 21 شماره [۱] [۲] [۳]، در 1318ق به مشهد منتقل شد و آنجا به نشر «ادب» ادامه داد و تا 1320ق، 110 شماره به طور هفتگی منتشر کرد[۴].

با بازگشت ادیب به تهران، نخستین شماره «ادب» تهران در رجب 1321 در پایتخت انتشار یافت، و چون وی در 1323ق عازم باکو شد، اداره نشریه را به احمد مجدالاسلام کرمانی (د. 1342ق) سپرد. با تبعید مجدالاسلام، و نشر صد و هشتاد و نهمین شماره «ادب» این نشریه در ربیع‌الثانی 1325ق تعطیل شد. «ادب» افزون بر مقالات ادبی، اجتماعی، تاریخی و سیاسی و گزارش‌هایی از اوضاع جهان آن روزگار، شامل مقداری از سروده‌های خودِ ادیب در هر شماره بود. از آنجا که ادیب‌الممالک مردی تاریخدان و شاعر بود درونمایه ادبی ـ تاریخی «ادب» بر دیگر مندرجات آن می‌چربید[۵][۶].

ماخذ

  1. تربیت، محمدعلی(1314). دانشمندان آذربایجان. تهران: چاپ مجلس، ص. 406
  2. ادیب‌الممالک(1312). دیوان کامل. به کوشش وحید دستگردی، تهران: فروغی، دیباچه، یط.
  3. کاوه. شماره 20، سال دوم (دوره قدیم)، 1335ق.
  4. صدرهاشمی، محمد( 1327). تاریخ جرائد و مجلات ایران. اصفهان: کمال، جلد 1، ص.82-83.
  5. سلطانی، مرتضی (1354). "فهرست روزنامه‌های فارسی در مجموعه کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران"، تحقیقات کتابداری و اطلاع رسانی، شماره 5.
  6. محیط‌طباطبایی، محمد(1351). «بهار روزنامه‌نگار»، راهنمای کتاب. شماره‌های 5-6،

نیز نگاه کنید به

منبع اصلی

دانشنامه ایران


نویسنده مقاله

دکتر مجد الدین کیوانی