ادب: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۲: | خط ۲: | ||
با بازگشت ادیب به تهران، نخستین شماره «ادب» تهران در رجب 1321 در پایتخت انتشار یافت، و چون وی در 1323ق عازم باکو شد، اداره نشریه را به احمد مجدالاسلام کرمانی (د. 1342ق) سپرد. با تبعید مجدالاسلام، و نشر صد و هشتاد و نهمین شماره «ادب» این نشریه در ربیعالثانی 1325ق تعطیل شد. «ادب» افزون بر مقالات ادبی، اجتماعی، تاریخی و سیاسی و گزارشهایی از اوضاع جهان آن روزگار، شامل مقداری از سرودههای خودِ ادیب در هر شماره بود. از آنجا که ادیبالممالک مردی تاریخدان و شاعر بود درونمایه ادبی ـ تاریخی «ادب» بر دیگر مندرجات آن میچربید<ref>سلطانی، مرتضی (1354). "فهرست روزنامههای فارسی در مجموعه کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران"، تحقیقات کتابداری و اطلاع رسانی، شماره 5.</ref><ref>محیططباطبایی، محمد(1351). «بهار روزنامهنگار»، راهنمای کتاب. شمارههای 5-6، </ref>. | با بازگشت ادیب به تهران، نخستین شماره «ادب» تهران در رجب 1321 در پایتخت انتشار یافت، و چون وی در 1323ق عازم باکو شد، اداره نشریه را به احمد مجدالاسلام کرمانی (د. 1342ق) سپرد. با تبعید مجدالاسلام، و نشر صد و هشتاد و نهمین شماره «ادب» این نشریه در ربیعالثانی 1325ق تعطیل شد. «ادب» افزون بر مقالات ادبی، اجتماعی، تاریخی و سیاسی و گزارشهایی از اوضاع جهان آن روزگار، شامل مقداری از سرودههای خودِ ادیب در هر شماره بود. از آنجا که ادیبالممالک مردی تاریخدان و شاعر بود درونمایه ادبی ـ تاریخی «ادب» بر دیگر مندرجات آن میچربید<ref>سلطانی، مرتضی (1354). "فهرست روزنامههای فارسی در مجموعه کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران"، تحقیقات کتابداری و اطلاع رسانی، شماره 5.</ref><ref>محیططباطبایی، محمد(1351). «بهار روزنامهنگار»، راهنمای کتاب. شمارههای 5-6، </ref>. | ||
== ماخذ == | |||
<references /> | |||
== نیز نگاه کنید به == | == نیز نگاه کنید به == | ||
== | |||
== منبع اصلی == | |||
دانشنامه ایران | |||
== نویسنده مقاله == | |||
دکتر مجد الدین کیوانی | |||
نسخهٔ ۵ مارس ۲۰۲۵، ساعت ۱۴:۰۶
ادب، نشریه هفتگی؛ بنیانگذار و سردبیر: محمدصادق امیری ملقب به ادیبالممالک فراهانی (1277-1356ق)؛ آغاز کار: 1316ق در تبریز با نام «جریده ادب» و سپس «ادب»؛ چاپ سنگی. امیری پس از نشر 17 یا 21 شماره [۱] [۲] [۳]، در 1318ق به مشهد منتقل شد و آنجا به نشر «ادب» ادامه داد و تا 1320ق، 110 شماره به طور هفتگی منتشر کرد[۴].
با بازگشت ادیب به تهران، نخستین شماره «ادب» تهران در رجب 1321 در پایتخت انتشار یافت، و چون وی در 1323ق عازم باکو شد، اداره نشریه را به احمد مجدالاسلام کرمانی (د. 1342ق) سپرد. با تبعید مجدالاسلام، و نشر صد و هشتاد و نهمین شماره «ادب» این نشریه در ربیعالثانی 1325ق تعطیل شد. «ادب» افزون بر مقالات ادبی، اجتماعی، تاریخی و سیاسی و گزارشهایی از اوضاع جهان آن روزگار، شامل مقداری از سرودههای خودِ ادیب در هر شماره بود. از آنجا که ادیبالممالک مردی تاریخدان و شاعر بود درونمایه ادبی ـ تاریخی «ادب» بر دیگر مندرجات آن میچربید[۵][۶].
ماخذ
- ↑ تربیت، محمدعلی(1314). دانشمندان آذربایجان. تهران: چاپ مجلس، ص. 406
- ↑ ادیبالممالک(1312). دیوان کامل. به کوشش وحید دستگردی، تهران: فروغی، دیباچه، یط.
- ↑ کاوه. شماره 20، سال دوم (دوره قدیم)، 1335ق.
- ↑ صدرهاشمی، محمد( 1327). تاریخ جرائد و مجلات ایران. اصفهان: کمال، جلد 1، ص.82-83.
- ↑ سلطانی، مرتضی (1354). "فهرست روزنامههای فارسی در مجموعه کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران"، تحقیقات کتابداری و اطلاع رسانی، شماره 5.
- ↑ محیططباطبایی، محمد(1351). «بهار روزنامهنگار»، راهنمای کتاب. شمارههای 5-6،
نیز نگاه کنید به
منبع اصلی
دانشنامه ایران
نویسنده مقاله
دکتر مجد الدین کیوانی