ادب
ادب، نشریه هفتگی؛ بنیانگذار و سردبیر: محمدصادق امیری ملقب به ادیبالممالک فراهانی (1277-1356ق)؛ آغاز کار: 1316ق در تبریز با نام «جریده ادب» و سپس «ادب»؛ چاپ سنگی. امیری پس از نشر 17 یا 21 شماره [۱] [۲] [۳]، در 1318ق به مشهد منتقل شد و آنجا به نشر «ادب» ادامه داد و تا 1320ق، 110 شماره به طور هفتگی منتشر کرد[۴].
با بازگشت ادیب به تهران، نخستین شماره «ادب» تهران در رجب 1321 در پایتخت انتشار یافت، و چون وی در 1323ق عازم باکو شد، اداره نشریه را به احمد مجدالاسلام کرمانی (د. 1342ق) سپرد. با تبعید مجدالاسلام، و نشر صد و هشتاد و نهمین شماره «ادب» این نشریه در ربیعالثانی 1325ق تعطیل شد. «ادب» افزون بر مقالات ادبی، اجتماعی، تاریخی و سیاسی و گزارشهایی از اوضاع جهان آن روزگار، شامل مقداری از سرودههای خودِ ادیب در هر شماره بود. از آنجا که ادیبالممالک مردی تاریخدان و شاعر بود درونمایه ادبی ـ تاریخی «ادب» بر دیگر مندرجات آن میچربید[۵][۶].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ تربیت، محمدعلی.1314. دانشمندان آذربایجان. تهران: چاپ مجلس، ص. 406
- ↑ ادیبالممالک.1312. دیوان کامل. به کوشش وحید دستگردی، تهران: فروغی، دیباچه، یط.
- ↑ کاوه. شماره 20، سال دوم (دوره قدیم)، 1335ق.
- ↑ صدرهاشمی، محمد. 1327. تاریخ جرائد و مجلات ایران. اصفهان: کمال، جلد 1، ص.82-83.
- ↑ سلطانی، مرتضی .1354. "فهرست روزنامههای فارسی در مجموعه کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران"، تحقیقات کتابداری و اطلاع رسانی، شماره 5.
- ↑ محیططباطبایی، محمد.1351.. «بهار روزنامهنگار»، راهنمای کتاب. شمارههای 5-6،
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
دکتر مجد الدین کیوانی