ادب: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''ادب'''، نشرية هفتگي؛ بنيانگذار و سردبير: محمدصادق اميري ملقب به اديبالممالك فراهاني (1277-1356ق)؛ آغاز كار: 1316ق در تبريز با نام «جريدة ادب» و سپس «ادب»؛ چاپ سنگي. اميري پس از نشر 17 يا 21 شماره (تربيت، 406؛ كاوه، 20/8؛ ديوان، ديباچه، يط) در 1318ق به مشهد...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''ادب'''، | '''ادب'''، نشریه هفتگی؛ بنیانگذار و سردبیر: محمدصادق امیری ملقب به ادیبالممالک فراهانی (1277-1356ق)؛ آغاز کار: 1316ق در تبریز با نام «جریده ادب» و سپس «ادب»؛ چاپ سنگی. امیری پس از نشر 17 یا 21 شماره <ref>تربیت، محمدعلی(1314). دانشمندان آذربایجان. تهران: چاپ مجلس، ص. 406</ref> <ref>ادیبالممالک(1312). دیوان کامل. به کوشش وحید دستگردی، تهران: فروغی، دیباچه، یط.</ref> <ref>'''''کاوه'''''. شماره 20، سال دوم (دوره قدیم)، 1335ق. </ref>، در 1318ق به مشهد منتقل شد و آنجا به نشر «ادب» ادامه داد و تا 1320ق، 110 شماره به طور هفتگی منتشر کرد<ref>صدرهاشمی، محمد( 1327). تاریخ جرائد و مجلات ایران. اصفهان: کمال، جلد 1، ص.82-83.</ref>. | ||
با بازگشت | با بازگشت ادیب به تهران، نخستین شماره «ادب» تهران در رجب 1321 در پایتخت انتشار یافت، و چون وی در 1323ق عازم باکو شد، اداره نشریه را به احمد مجدالاسلام کرمانی (د. 1342ق) سپرد. با تبعید مجدالاسلام، و نشر صد و هشتاد و نهمین شماره «ادب» این نشریه در ربیعالثانی 1325ق تعطیل شد. «ادب» افزون بر مقالات ادبی، اجتماعی، تاریخی و سیاسی و گزارشهایی از اوضاع جهان آن روزگار، شامل مقداری از سرودههای خودِ ادیب در هر شماره بود. از آنجا که ادیبالممالک مردی تاریخدان و شاعر بود درونمایه ادبی ـ تاریخی «ادب» بر دیگر مندرجات آن میچربید<ref>سلطانی، مرتضی (1354). "فهرست روزنامههای فارسی در مجموعه کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران"، تحقیقات کتابداری و اطلاع رسانی، شماره 5.</ref><ref>محیططباطبایی، محمد(1351). «بهار روزنامهنگار»، راهنمای کتاب. شمارههای 5-6، </ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
== کتابشناسی == | |||
دکتر مجد الدین کیوانی | دکتر مجد الدین کیوانی | ||
نسخهٔ ۲۳ اوت ۲۰۲۴، ساعت ۱۹:۱۰
ادب، نشریه هفتگی؛ بنیانگذار و سردبیر: محمدصادق امیری ملقب به ادیبالممالک فراهانی (1277-1356ق)؛ آغاز کار: 1316ق در تبریز با نام «جریده ادب» و سپس «ادب»؛ چاپ سنگی. امیری پس از نشر 17 یا 21 شماره [۱] [۲] [۳]، در 1318ق به مشهد منتقل شد و آنجا به نشر «ادب» ادامه داد و تا 1320ق، 110 شماره به طور هفتگی منتشر کرد[۴].
با بازگشت ادیب به تهران، نخستین شماره «ادب» تهران در رجب 1321 در پایتخت انتشار یافت، و چون وی در 1323ق عازم باکو شد، اداره نشریه را به احمد مجدالاسلام کرمانی (د. 1342ق) سپرد. با تبعید مجدالاسلام، و نشر صد و هشتاد و نهمین شماره «ادب» این نشریه در ربیعالثانی 1325ق تعطیل شد. «ادب» افزون بر مقالات ادبی، اجتماعی، تاریخی و سیاسی و گزارشهایی از اوضاع جهان آن روزگار، شامل مقداری از سرودههای خودِ ادیب در هر شماره بود. از آنجا که ادیبالممالک مردی تاریخدان و شاعر بود درونمایه ادبی ـ تاریخی «ادب» بر دیگر مندرجات آن میچربید[۵][۶].
نیز نگاه کنید به
کتابشناسی
دکتر مجد الدین کیوانی
- ↑ تربیت، محمدعلی(1314). دانشمندان آذربایجان. تهران: چاپ مجلس، ص. 406
- ↑ ادیبالممالک(1312). دیوان کامل. به کوشش وحید دستگردی، تهران: فروغی، دیباچه، یط.
- ↑ کاوه. شماره 20، سال دوم (دوره قدیم)، 1335ق.
- ↑ صدرهاشمی، محمد( 1327). تاریخ جرائد و مجلات ایران. اصفهان: کمال، جلد 1، ص.82-83.
- ↑ سلطانی، مرتضی (1354). "فهرست روزنامههای فارسی در مجموعه کتابخانه مرکزی دانشگاه تهران"، تحقیقات کتابداری و اطلاع رسانی، شماره 5.
- ↑ محیططباطبایی، محمد(1351). «بهار روزنامهنگار»، راهنمای کتاب. شمارههای 5-6،