شرف: تفاوت میان نسخهها
صفحهای تازه حاوی «'''شرف،''' دومين نشرية مصور ايران كه به مديريت محمدحسنخان اعتمادالسلطنه از غرّه (اول) محرم 1300ق ؟ شروع به انتشار كرد. از نشرية شرف در طول حيات دَه سالة خود مجموعاً 87 شماره نشر يافته كه فقط سال اول و چهارم بهطور منظم منتشر شده است چرا كه در آغاز ق...» ایجاد کرد |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
'''شرف،''' | '''شرف،''' دومین نشریه مصور ایران که به مدیریت [[اعتماد السلطنه|محمدحسنخان اعتمادالسلطنه]] از غرّه (اول) محرم 1300ق ؟ شروع به انتشار کرد. از نشریه شرف در طول حیات دَه ساله خود مجموعاً 87 شماره نشر یافته که فقط سال اول و چهارم بهطور منظم منتشر شده است چرا که در آغاز قرار بود ماهی یک شماره از آن نشر یابد، اما سال دوم و سوم هریک 11 شماره و سالهای بعد بین 3 الی 9 شماره از شرف نشر یافته است. در هر شماره روزنامه دو تصویر به چاپ میرسید، نقاش تصاویر میرزا ابوترابخان غفاری کاشانی بود که جمعاً 155 تصویر که نیمی از آنها با امضاست از او به چاپ رسیده است. پس از مرگ او (1307ق) تصویرسازی و کارهای نقاشی روزنامه شرف به میرزا موسیخان از دانشآموختگان دارالفنون محول گردید. جمعاً 29 تصویر به امضای وی در روزنامه چاپ شده است، همچنین از میرزا اسدالله نقاش نیز باید به عنوان نقاش روزنامه یاد کرد. | ||
کاتب روزنامه شرف خطاط مشهور دوره ناصری، میرزا محمدرضا کلهر بود او مطالب روزنامه را به خط نستعلیق پخته و زیبا کتابت میکرد و سپس به چاپ سنگی میرسید، گاهی میرزا زینالعابدین ملکالخطاطین که از شاگردان مبرز و برجسته کلهر بود در کار کتابت استاد را کمک میکرده است. مطالب رونامه شرف شرح حال رجال ایران و کشورهای دیگر بود که معمولاً تصویر آنها نیز در روزنامه چاپ میشد و از شماره دوم افزون بر شرح حال رجال ایرانی و غیر ایرانی، روزنامه سفر ناصرالدین شاه به نمارستاق(ناحیه در شهرستان نور) و از شماره 31 «تاریخ انتزاع ممالک محروسه ایران از تحت سلطنت عرب» و گاه مطالبی درباره یک بنای تاریخی در آن به چاپ میرسید. | |||
آخرین شماره روزنامه شرف «نمره هشتاد و هفتم» به تاریخ 1309ق بود و پس از آن نشریه تعطیل شد. روزنامه یاد شده در 4 صفحه قطع رحلی و گاه با چند صفحه اضافی چاپ میشد که در ذیل صفحه آخر هر شماره نام «محمدحسن» ملاحظه میشود که حکایت از رؤیت و تأیید محمدحسنخان اعتمادالسلطنه وزیر انطباعات دارد<ref>'''''دوره روزنامههای شرف و شرافت'''''. نقاشیها از میرزا ابوتراب غفاری، تهران: چاپ جدید، به اهتمام و مقدمه جواد صفینژاد، انتشارات یساولی، 1363. </ref>. | |||
== مأخذ == | |||
جمشید کیانفر | جمشید کیانفر | ||
نسخهٔ ۵ مهٔ ۲۰۲۵، ساعت ۱۵:۱۶
شرف، دومین نشریه مصور ایران که به مدیریت محمدحسنخان اعتمادالسلطنه از غرّه (اول) محرم 1300ق ؟ شروع به انتشار کرد. از نشریه شرف در طول حیات دَه ساله خود مجموعاً 87 شماره نشر یافته که فقط سال اول و چهارم بهطور منظم منتشر شده است چرا که در آغاز قرار بود ماهی یک شماره از آن نشر یابد، اما سال دوم و سوم هریک 11 شماره و سالهای بعد بین 3 الی 9 شماره از شرف نشر یافته است. در هر شماره روزنامه دو تصویر به چاپ میرسید، نقاش تصاویر میرزا ابوترابخان غفاری کاشانی بود که جمعاً 155 تصویر که نیمی از آنها با امضاست از او به چاپ رسیده است. پس از مرگ او (1307ق) تصویرسازی و کارهای نقاشی روزنامه شرف به میرزا موسیخان از دانشآموختگان دارالفنون محول گردید. جمعاً 29 تصویر به امضای وی در روزنامه چاپ شده است، همچنین از میرزا اسدالله نقاش نیز باید به عنوان نقاش روزنامه یاد کرد.
کاتب روزنامه شرف خطاط مشهور دوره ناصری، میرزا محمدرضا کلهر بود او مطالب روزنامه را به خط نستعلیق پخته و زیبا کتابت میکرد و سپس به چاپ سنگی میرسید، گاهی میرزا زینالعابدین ملکالخطاطین که از شاگردان مبرز و برجسته کلهر بود در کار کتابت استاد را کمک میکرده است. مطالب رونامه شرف شرح حال رجال ایران و کشورهای دیگر بود که معمولاً تصویر آنها نیز در روزنامه چاپ میشد و از شماره دوم افزون بر شرح حال رجال ایرانی و غیر ایرانی، روزنامه سفر ناصرالدین شاه به نمارستاق(ناحیه در شهرستان نور) و از شماره 31 «تاریخ انتزاع ممالک محروسه ایران از تحت سلطنت عرب» و گاه مطالبی درباره یک بنای تاریخی در آن به چاپ میرسید.
آخرین شماره روزنامه شرف «نمره هشتاد و هفتم» به تاریخ 1309ق بود و پس از آن نشریه تعطیل شد. روزنامه یاد شده در 4 صفحه قطع رحلی و گاه با چند صفحه اضافی چاپ میشد که در ذیل صفحه آخر هر شماره نام «محمدحسن» ملاحظه میشود که حکایت از رؤیت و تأیید محمدحسنخان اعتمادالسلطنه وزیر انطباعات دارد[۱].
مأخذ
جمشید کیانفر
- ↑ دوره روزنامههای شرف و شرافت. نقاشیها از میرزا ابوتراب غفاری، تهران: چاپ جدید، به اهتمام و مقدمه جواد صفینژاد، انتشارات یساولی، 1363.