حلم: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۵: | خط ۵: | ||
نیزنك: دادبه، اصغر. «حلیم»، '''''دایرةالمعارف تشیع'''''. تهران: 1381، 6/507-508.</ref>. | نیزنك: دادبه، اصغر. «حلیم»، '''''دایرةالمعارف تشیع'''''. تهران: 1381، 6/507-508.</ref>. | ||
== | == نیز نگاه کنید به == | ||
== ماخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | == منبع اصلی == | ||
دانشنامه ایران | سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی، | ||
== | == نویسنده مقاله == | ||
امیرحسین ساکت اف | امیرحسین ساکت اف | ||
نسخهٔ ۱۳ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۴۸
حلم، از فضایل اخلاقی. حلیم نیز از نامهای خداوند است. حلم در لغت به معنای بردباری و شكیبایی است و در علم اخلاق، ان را یكی از اقسام شجاعت میشمارند. در تعریف حلم چنین گفتهاند كه طمأنینتی است كه در نفس حاصل میشود و موجب میگردد تا ادمی بر هر اشتباه و خردهای خشم نگیرد و بتواند خشم خود را فرو بخورد (كظم غیظ)*[۱]. صاحب حلم (= حلیم) دارای ارامشی خاص است، به اسانی خشم نمیگیرد، در برابر ناملایمات پریشان نمیشود و در مجازات كردن دیگران، حتی ستمكاران شتاب نمیورزد[۲] و تنها وقتی خشمگین میشود كه ببیند قوانین الهی اجرا نمیگردد و محرّمات خداوند نادیده گرفته میشود[۳].
نیز نگاه کنید به
ماخذ
- ↑ طوسی، نصیرالدین. اخلاق ناصری. به كوشش مینوی، تهران: خوارزمی، 1364، ص113. 2. جرجانی، سیدشریف. كتاب التعریفات. ذیل همین عنوان.
- ↑ جرجانی، سیدشریف. كتاب التعریفات. ذیل همین عنوان.
- ↑ كاشانی، عزالدین. مصباح الهدایه و مفتاح الكفایه. به كوشش جلالالدین همایی، تهران: 1367، ص355 به بعد. نیزنك: دادبه، اصغر. «حلیم»، دایرةالمعارف تشیع. تهران: 1381، 6/507-508.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
امیرحسین ساکت اف