ابراهیم صحاف باشی تهرانی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
|||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
[[پرونده:61772690.jpg|بندانگشتی|ابراهیم صحاف باشی تهرانی، برگرفته از وبگاه ایسنا، قابل بازیابی از[https://www.isna.ir/news/99081509671/%D9%86%DA%AF%D8%A7%D9%87%DB%8C-%D8%A8%D9%87-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE-%D8%B3%DB%8C%D9%86%D9%85%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86-%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%B2%D8%A7-%D8%A7%D8%A8%D8%B1%D8%A7%D9%87%DB%8C%D9%85-%D8%AE%D8%A7%D9%86-%D8%B9%DA%A9%D8%A7%D8%B3%D8%A8%D8%A7%D8%B4%DB%8C https://www.isna.ir/news/99081509671] ]] | |||
ابراهیم صحافباشی تهرانی (1271ق ـ1301ش/ 1855ـ1922م). آزادیخواه و نخستین بهرهبردار سالن سینما در ایران. | ابراهیم صحافباشی تهرانی (1271ق ـ1301ش/ 1855ـ1922م). آزادیخواه و نخستین بهرهبردار سالن سینما در ایران. | ||
نسخهٔ ۱۳ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۱۹:۵۶
ابراهیم صحافباشی تهرانی (1271ق ـ1301ش/ 1855ـ1922م). آزادیخواه و نخستین بهرهبردار سالن سینما در ایران.
در خیابان لالهزار خانه و دکان عتیقهفروشی داشت و به کار تجارت اشیای زینتی ژاپنی و چینی مشغول بود[۱]. در ذیحجه 1314 ق/ می 1896 م با اجازه مظفرالدینشاه عازم اروپا و امریکا شد. دیدن ماشین دودی، دستگاه چاپ، عملیات آکروباتیک بازیگران سیرک سبب حیرت او شد. خودش نوشته است: «فقره دیگر بقوه برقیه آلاتی اختراع کرده که هر چیز را بهمان حالت حرکت اصلی مینمایاند مثلاً آبشار امریکا را بعینه نشان میدهند... این فقره از اختراعات امریکائی است[۲].» او یک دستگاه آپارات و مقداری فیلم یک حلقهای خرید و به ایران آورد. گوشهای از حیاط پشت دکانش را به سالن سینما تبدیل و در ماه رمضان 1322ق/ نوامبر1904م اقدام به نمایش فیلم کرد، و بدینسان نام او به عنوان اولین بهرهبردار سینما در ایران ثبت شد. اعیان و اشراف، حتی اتابک اعظم و علاالدوله[۳] و ملجیک ثانی از سالن سینمای او استقبال کردند[۴].
با آغاز مبارزاتی که منجر به انقلاب مشروطه شد، صحافباشی به جرگه آزادیخواهان درآمد[۵]. مدتی بعد به دستور مستبدان کارهای خود را متوقف و ترک دیار کرد[۶]. او اعلانی برای حراج اموالش چاپ[۷] و در موعد مقرر خانه خود را واگذار کرد، دستگاه سینماتوگراف و پردههای نمایش را به آرتاشس پاتماگریان فروخت و تحتالحفظ به اصفهان و سپس حوالی جندق و بیابانک تبعید شد. در سال 1306 قمری/ 1889م همراه همسر و سه فرزندش راهی کربلا شد و از آن جا به هندوستان رفت[۸]. در 1307 قمری/ 1890 م نشریه «نامه وطن» را انتشار داد، و سالها بعد در مشهد درگذشت[۹].
نیز نگاه کنید به
مآخذ
- ↑ «بخارا» (1380). شماره 19، ص 96، نقل خاطرهای از ياساما فوکوشيما.
- ↑ «سفرنامه ابراهیم صحافباشی تهرانی» (1357). به اهتمام محمد مشیری. شرکت مؤلفان و مترجمان ایران، ص 39.
- ↑ تهامینژاد، محمد (1380). سینمای ایران. دفتر پژوهشهای فرهنگی، ص 17، به نقل از فرزند او: جهانگیر قهرمانشاهی.
- ↑ «روزنامه خاطرات عزیزالسلطان (ملیجک ثانی)» (1376). به کوشش محسن میرزایی، جلد اول، ص 263.
- ↑ کرمانی، ناظمالاسلام (1362). تاریخ بیداری ایرانیان. جلد اول، ص 361.
- ↑ کرمانی، ناظمالاسلام (1362). تاریخ بیداری ایرانیان. جلد اول، ص 433.
- ↑ رونوشت اعلان در «راهنمای کتاب» (1356). شماره 8-10، ص 692.
- ↑ «ترقی» (1337). شماره 844، ص 41، در گفتوگو با همسرش نصرتزمان.
- ↑ امید، جمال (1374). تاریخ سینمای ایران. انتشارات روزنه، ص 24.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله