ایل ممسنی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳: | خط ۳: | ||
درباره وجه تسمیه و خاستگاه ایل ممسنینظرات مختلفیوجود دارد: برخینام انها را برگرفته از نام محمدحسن، مؤسس ایل ممسنی و خاستگاه اصلیانها را لرستان و از طایفه شول دانستهاند و به همین سبب سرزمین ممسنیها تا اواخر حكومت صفویان، شولستان نامیده میشد. برخیدیگر ممسنیها را اصلاً از كردهایجبلالسماق شام دانستهاند كه در زمان حكومت اتابكان لرستان به تدریج وارد لرستان و در اواخر حكومت صفویان به شولستان كوچیدند و با چیرهشدن بر طوایف شول ان منطقه نهایتاً در دوره حكومت قاجار نام ممسنیرا بر سرزمین شولستان نهادند<ref>مستوفی، حمدالله. '''''تاریخگزیده'''''. به كوشش عبدالحسیننوایی، تهران: 1363، ص 538-542؛ اماناللهی، سكندر. '''''قوم لر''.''' تهران: 1370، ص 238-240؛ حبیبیفهلیانی، حسن. '''''ممسنیدر گذرگاه تاریخ'''''. شیراز: 1371، ص 36-39. </ref>. | درباره وجه تسمیه و خاستگاه ایل ممسنینظرات مختلفیوجود دارد: برخینام انها را برگرفته از نام محمدحسن، مؤسس ایل ممسنی و خاستگاه اصلیانها را لرستان و از طایفه شول دانستهاند و به همین سبب سرزمین ممسنیها تا اواخر حكومت صفویان، شولستان نامیده میشد. برخیدیگر ممسنیها را اصلاً از كردهایجبلالسماق شام دانستهاند كه در زمان حكومت اتابكان لرستان به تدریج وارد لرستان و در اواخر حكومت صفویان به شولستان كوچیدند و با چیرهشدن بر طوایف شول ان منطقه نهایتاً در دوره حكومت قاجار نام ممسنیرا بر سرزمین شولستان نهادند<ref>مستوفی، حمدالله. '''''تاریخگزیده'''''. به كوشش عبدالحسیننوایی، تهران: 1363، ص 538-542؛ اماناللهی، سكندر. '''''قوم لر''.''' تهران: 1370، ص 238-240؛ حبیبیفهلیانی، حسن. '''''ممسنیدر گذرگاه تاریخ'''''. شیراز: 1371، ص 36-39. </ref>. | ||
ایلِ ممسنیبه 4 شاخه ایلیبكش، رستم، دشمنزیاری، جاوی(جاویدی) تقسیم میشود. برخیبخشها و دهستانهایشهرستان ممسنیبه نام این ایلات و طوایف انها | ایلِ ممسنیبه 4 شاخه ایلیبكش، رستم، دشمنزیاری، جاوی(جاویدی) تقسیم میشود. برخیبخشها و دهستانهایشهرستان ممسنیبه نام این ایلات و طوایف انها نامگذاری شده است<ref>اماناللهی. '''''ممسنیدر گذرگاه تاریخ'''''. 217-223.</ref>. | ||
با وجود یكجانشین شدن گروه بزرگیاز ایل ممسنی، لكن هنوز یكیاز بزرگترین ایلات كوچنده ایران محسوب میشوند. كوچندگان ممسنیبین دهستانهایشهرستانهایكازرون، ممسنیو بویراحمد، استانهایفارس و كهگیلویه و بویراحمد ییلاق و قشلاق میكنند<ref>'''''سرشماریاجتماعی، اقتصادیعشایركوچنده 1377، جمعیت عشایریدهستانها'''''. تهران: 1378، ص 108، 112، 114، 115، 140-141. </ref>. | با وجود یكجانشین شدن گروه بزرگیاز ایل ممسنی، لكن هنوز یكیاز بزرگترین ایلات كوچنده ایران محسوب میشوند. كوچندگان ممسنیبین دهستانهایشهرستانهایكازرون، ممسنیو بویراحمد، استانهایفارس و كهگیلویه و بویراحمد ییلاق و قشلاق میكنند<ref>'''''سرشماریاجتماعی، اقتصادیعشایركوچنده 1377، جمعیت عشایریدهستانها'''''. تهران: 1378، ص 108، 112، 114، 115، 140-141. </ref>. | ||
| خط ۱۱: | خط ۱۱: | ||
كشاورزی، باغداریو دامداریاز عمدهترین مشاغل مردم ایل ممسنیاست. زنان ممسنیبه غیر از كار در مزرعه برایكمك به اقتصاد خانواده به قالی، جاجیم و گلیمبافینیز میپردازند<ref>حبیبیفهلیانی. '''''سرشماریاجتماعی، اقتصادیعشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی.''''' . ص 80-81.</ref>. | كشاورزی، باغداریو دامداریاز عمدهترین مشاغل مردم ایل ممسنیاست. زنان ممسنیبه غیر از كار در مزرعه برایكمك به اقتصاد خانواده به قالی، جاجیم و گلیمبافینیز میپردازند<ref>حبیبیفهلیانی. '''''سرشماریاجتماعی، اقتصادیعشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی.''''' . ص 80-81.</ref>. | ||
== نیز نگاه کنید به == | |||
== ماخذ == | |||
<references /> | |||
== منبع اصلی == | |||
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی، | |||
== نویسنده مقاله == | |||
معصومه ابراهیمی | |||
نسخهٔ ۱۸ آوریل ۲۰۲۵، ساعت ۲۲:۰۹
ممسنی(مماسنی)، از ایلات لر بزرگ شهرستان ممسنیاستان فارس.
درباره وجه تسمیه و خاستگاه ایل ممسنینظرات مختلفیوجود دارد: برخینام انها را برگرفته از نام محمدحسن، مؤسس ایل ممسنی و خاستگاه اصلیانها را لرستان و از طایفه شول دانستهاند و به همین سبب سرزمین ممسنیها تا اواخر حكومت صفویان، شولستان نامیده میشد. برخیدیگر ممسنیها را اصلاً از كردهایجبلالسماق شام دانستهاند كه در زمان حكومت اتابكان لرستان به تدریج وارد لرستان و در اواخر حكومت صفویان به شولستان كوچیدند و با چیرهشدن بر طوایف شول ان منطقه نهایتاً در دوره حكومت قاجار نام ممسنیرا بر سرزمین شولستان نهادند[۱].
ایلِ ممسنیبه 4 شاخه ایلیبكش، رستم، دشمنزیاری، جاوی(جاویدی) تقسیم میشود. برخیبخشها و دهستانهایشهرستان ممسنیبه نام این ایلات و طوایف انها نامگذاری شده است[۲].
با وجود یكجانشین شدن گروه بزرگیاز ایل ممسنی، لكن هنوز یكیاز بزرگترین ایلات كوچنده ایران محسوب میشوند. كوچندگان ممسنیبین دهستانهایشهرستانهایكازرون، ممسنیو بویراحمد، استانهایفارس و كهگیلویه و بویراحمد ییلاق و قشلاق میكنند[۳].
شمار جمعیت كل ممسنیها در 1360ش 11870 خانوار بر اورد شده است[۴]. شمار كوچندگان ایل ممسنیرا در 1377ش 2309 خانوار و 14919 نفر تخمین زدهاند[۵].
كشاورزی، باغداریو دامداریاز عمدهترین مشاغل مردم ایل ممسنیاست. زنان ممسنیبه غیر از كار در مزرعه برایكمك به اقتصاد خانواده به قالی، جاجیم و گلیمبافینیز میپردازند[۶].
نیز نگاه کنید به
ماخذ
- ↑ مستوفی، حمدالله. تاریخگزیده. به كوشش عبدالحسیننوایی، تهران: 1363، ص 538-542؛ اماناللهی، سكندر. قوم لر. تهران: 1370، ص 238-240؛ حبیبیفهلیانی، حسن. ممسنیدر گذرگاه تاریخ. شیراز: 1371، ص 36-39.
- ↑ اماناللهی. ممسنیدر گذرگاه تاریخ. 217-223.
- ↑ سرشماریاجتماعی، اقتصادیعشایركوچنده 1377، جمعیت عشایریدهستانها. تهران: 1378، ص 108، 112، 114، 115، 140-141.
- ↑ مجموعه اطلاعات و امار ایلات و طوایف عشایریایران. تهران: 1361، ص 86.
- ↑ سرشماریاجتماعی، اقتصادیعشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی. تهران: 1378، ص 21
- ↑ حبیبیفهلیانی. سرشماریاجتماعی، اقتصادیعشایر كوچنده 1377، نتایج تفصیلی. . ص 80-81.
منبع اصلی
سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی، مرکز مطالعات راهبردی روابط فرهنگی (1398). دانشنامه ایران. تهران: موسسه فرهنگی هنری و انتشارات بین المللی الهدی،
نویسنده مقاله
معصومه ابراهیمی